2ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου - Έτσι προχωράει ο κόσμος
του Κώστα Κούστα
“ Είναι αργά…..
Κι έχουν περάσει πια χιλιάδες χρόνια.
…Κανείς δεν έμαθε τι απέγινε η μικρή γαλάζια πεταλούδα… Απλά, είπανε διάφοροι, πέθανε «στο φεστιβάλ θεάτρου»…
Άλλοι, πάντα στα ξέφωτα είπαν ζει με τα γαλάζια λουλούδια ή πως ακόμα αχνοπετά σ’ ηλιόσχημους ανθούς… Άλλοι πάλι, υποστήριξαν πως κάποιοι...
τη σκότωσαν από καιρό. Πως τα φτερά της είδαν να κοσμούν, το πιο παράξενο από τα κάδρα «του θεάτρου».
Μα αυτούς τους τελευταίους εγώ δεν μπορώ να τους πιστέψω.
Κάποιοι, που συλλογίστηκαν βαθύτερα, και διεκδικούν για ’κείνους την αλήθεια λένε πως έσβησε, μα τα φτερά της ταξιδεύουνε στον άνεμο το σώμα αναζητώντας μήπως βρουν που θα τα κάνει κάποτε δικά του.
Τέλος, έχει ειπωθεί για τη γαλάζια πεταλούδα πως δεν έδυσε, μόνο αφέθηκε απαλά στις άκρες ενός δένδρου αρχαίου… Ή πως ξανάπλεξε με τρόπο κάποιο το κουκούλι της, μιαν άλλη μέρα αν ίσως γεννηθεί για να κινήσει απ’ την αρχή και πάλι.
……..
… Δεν ξέρω πλέον. Ίσως και να’ χουν όλοι δίκιο. Ίσως απλά και να’ χουν, άδικο όλοι.
Θαρρώ ακόμα λίγο όμως θυμάμαι πως η μικρή εκείνη πεταλούδα κάποτε φτερούγισε… Τίποτα κι ας μη γνώρισα να πω απ’ τη γέννησή της. Τις λεπτομέρειες έστω ας μη συγκράτησα του δάσους που πλανήθηκε. Μήτε και το όνομα του κάστρου που γκρέμισε ή γκρεμίστηκε (2ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου).
… Μα αν κάποιοι πουν πως ήταν όλα θέμα τύχης, αναπολώ κάτι κι εγώ που θα’ πρεπε να γίνει.
Κι όσο κι αν ξέρω πως κανείς σας δε νοιάζεται – πέραν ίσως από κάποιους που είναι ευαίσθητοι στο διαφορετικό ό, τι κι αν είναι αυτό… από ανθρώπους έως και Τέχνη – είναι, ας πούμε, θέμα χρόνου να φανεί και πάλι.
Όπου θελήσετε…
Είτε στου δάσους ίσως κάποιο δένδρο αρχαίο. Είτε - το ελπίζω – σε κάποιες νύμφες που θα πουν να γίνουν πεταλούδες…
Όποτε θελήσετε.
Ως τότε…
Ως τη στιγμή να σχίσουμε το χάρτινο κουκούλι μας….
Καληνύχτα !
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
Αν "πέσει" η Ελλάδα θα φύγουμε όλοι μετανάστες...
1) Βρίσκεται σχέδιο αναδιάρθρωσης σε εξέλιξη;...
Αν ίσχυε για την περίπτωση της ελληνικής χρεοκοπίας η ρήση, πως το ταμπλό λέει πάντα την αλήθεια, τότε θα υπήρχαν ενδείξεις πως κάποιο σχέδιο βρίσκεται σε εξέλιξη.
Φοβάμαι όμως πως για τα κράτη οι κανόνες είναι διαφορετικοί απ’ ό,τι ισχύει στις μετοχές και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις...
Αίσθηση έκαναν την εβδομάδα που πέρασε οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού οικονομικών Β. Σόιμπλε για το αναπόφευκτο της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Τις επόμενες μέρες βέβαια μίλησε για παρερμηνεία των δηλώσεών του.
Υπάρχει μια καταιγιστική αναζωπύρωση της συζήτησης για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους σε όλα τα διεθνή μέσα. Το ίδιο γίνεται και στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Βλέπε δηλώσεις, Κ. Σημίτη, Β. Παπανδρέου κλπ.
Όλο αυτό το σκηνικό οδήγησε τα spreads σε νέο ρεκόρ και φυσικά στη διατήρηση και εμβάθυνση των εκπτώσεων των ελληνικών ομολόγων που προσφέρονται στη δευτερογενή αγορά.
Αν κάποιος δεν γνώριζε την ανικανότητα του συνόλου της ελληνικής πολιτικής σκηνής θα μπορούσε να υποθέσει πως λαμβάνει χώρα μια αναδιάρθρωση χρέους, μέσω της επαναγοράς μέρους του από τις διεθνείς αγορές.
Το σενάριο σκαλώνει...
Το σενάριο αυτό όμως σκαλώνει στο ποιος βάζει τα μετρητά, αφού οι μέχρι τώρα αποφάσεις της ευρωζώνης δεν επιτρέπουν σε κάποιο οργανισμό να διαχειριστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο κεφάλαια που προέρχονται από κρατικά ταμεία της ευρωζώνης.
Το παραπάνω σενάριο ενίσχυσαν οι γραμμές στην πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ που ανέφεραν την αγορά ελληνικού χρέους από ελληνικές μη τραπεζικές οντότητες...
Τον περασμένο Ιανουάριο μεταξύ των προτάσεων που ακούστηκαν στα πλαίσια της οριστικής λύσης του προβλήματος χρέους της ελληνικής περιφέρειας, ήταν και αυτή του δανεισμού της Ελλάδας για επαναγορά του χρέους από τη δευτερογενή στη σχετική έκπτωση που προσφέρεται εκεί αυτό.
Τότε τα spreads άρχισαν να μειώνονται αλλά στην συνέχεια η συνάντηση κορυφής δρομολόγησε κάποιες αποφάσεις στο γνωστό συμβιβαστικό ύφος της ευρωζώνης, οι οποίες επί της ουσίας ανέβαλλαν τις οριστικές αποφάσεις για την συνάντηση του Ιουνίου ή το απώτερο μέλλον.
Οι προτάσεις για «αναίμακτη» αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μέσω επαναγοράς του με έκπτωση από τη δευτερογενή αγορά, αντικρούστηκαν από το πολύ σωστό επιχείρημα, πως αν αποφασιζόταν επισήμως από την ευρωζώνη να δώσει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό τη δυνατότητα δανεισμού της Ελλάδας για επαναγορά του χρέους από την δευτερογενή, αυτόματα η έκπτωση με την οποία προσφέρονται εκεί τα ελληνικά ομόλογα θα εκμηδενιζόταν. Οπότε κάτι τέτοιο θα ήταν δώρο-άδωρο...
Αν δεν είχαμε να κάνουμε με κράτη και πολιτικές διοικήσεις, αλλά με ιδιώτες, το σενάριο «τρομοκράτησης» των ομολογιούχων του ελληνικού χρέους με σκοπό να το ξεφορτωθούν με έκπτωση θα είχε βάση καθώς οι ιδιώτες διαθέτουν «ευελιξία» για παρόμοιους χειρισμούς και αποφάσεις. Κάτι που δεν διαθέτουν δημόσιοι λειτουργοί και οι διεθνείς οργανισμοί...
Με λίγα λόγια, με βάση την εκτίμηση πως το ταμπλό λέει πάντα την αλήθεια οι ενδείξεις συνηγορούν πως κάτι συμβαίνει. Το ζήτημα είναι ότι το σκηνικό της ελληνικής χρεοκοπία δεν παίζεται σε κάποιο ταμπλό, αλλά εξαρτάται από πολιτικούς που δεν έχουν διοικήσει ούτε περίπτερο και είναι υπόλογοι σε κοινοβουλευτικούς ελέγχους...
Μακάρι να κάνω λάθος...
ΟΔΔΗΧ...
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων από το Γενικό Λογιστήριο στον ΟΔΔΗΧ σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του ελληνικού χρέους έχει σηκώσει τις διαμαρτυρίες των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος.
Δημοσιεύματα θέλουν την μεταφορά αυτή να στοχεύει στην επαναγορά χρέους από τη δευτερογενή αγορά με έκπτωση -30% που προσφέρεται εκεί...
Τέλος
Μια αναδιάρθρωση με «κούρεμα» δεν είναι πανάκεια ούτε είναι κάτι που εξαρτάται μονομερώς από εμάς. Αν το επιχειρήσουμε τώρα θα μοιάζει με το να τραβάμε τη σκανδάλη σε παιγνίδι ρώσικης ρουλέτας με τα δυο τρίτα των θαλαμών γεμάτα...
Αν το επιχειρήσουμε αργότερα με πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι σαν να τραβάμε τη σκανδάλη με μια θαλάμη γεμάτη...
2) Οι τρεις κατηγορίες των ελληνικών μετοχών...
Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού την Παρασκευή έμοιαζαν με εκθέσεις ιδεών. Επιπλέον για άλλη μια φορά επέλεξε να αναβάλει για μετά το Πάσχα περί τα μέσα Μάη, την ανακοίνωση συγκεκριμένων μέτρων.
Η μόνη εξέλιξη των τελευταίων ημερών που μπορεί να χαρακτηριστεί θετικό βήμα είναι η είδηση της αναβάθμισης του ρόλου του Ευ. Βενιζέλου σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό.
Αυτό υπό την προϋπόθεση ότι συνιστά αλλαγή προσανατολισμού των εσωτερικών ισορροπιών στο κυβερνών κόμμα από το συντηρητικό «βαθύ» κόμμα προς την μερίδα εκσυγχρονιστών που διαθέτουν ισχυρότερη διάθεση για μεταρρυθμίσεις.
Το ερώτημα είναι αν μια αλλαγή της κυβερνητικής σύνθεσης είναι αρκετή για να βγάλει την κυβέρνηση από το τέλμα και να δώσει ώθηση στις μεταρρυθμίσεις.
Η χρηματιστηριακή αγορά με τη διορθωτική κίνηση της προηγούμενης εβδομάδας φαίνεται να είχε προεξοφλήσει τον «άσφαιρο» χαρακτήρα των ανακοινώσεων. Το γεγονός πως δεν έγραψε νέα χαμηλά έτους είναι παρήγορο.
Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα η συνάντηση κορυφής της ευρωζώνης τον Ιούνιο ίσως κρύβει κάποιες εκπλήξεις καθώς κλιμακώνεται η πίεση των αγορών επί της Ελλάδας και του νότου...
Το ζήτημα της λύσης του προβλήματος της ελληνικής χρεοκοπίας όμως παραμένει κατά ένα σημαντικό ποσοστό ζήτημα μεταρρυθμίσεων και αναδόμησης του ελληνικού δημοσίου και κατά ένα μικρότερο ζήτημα αναδιάρθρωσης του χρέους με επιμήκυνση, κούρεμα, ή επαναγορά...
Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά
Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε την ελληνική χρηματιστηριακή αγορά σε τρεις κατηγορίες μετοχών με ανάλογα ενδιαφέροντα για την κάθε μια αυτή τη περίοδο:
Οι τράπεζες
Περικλείουν μεγάλο ρίσκο καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που τους δημιουργεί η κατοχή σημαντικών θέσεων σε ελληνικά ομόλογα αλλά και η αύξηση των επισφαλειών λόγω της κρίσης. Οι μετοχές των τραπεζών ενώ περικλείουν σημαντικό ρίσκο για τους μετόχους είναι εύκολο να πρωταγωνιστούν σε μικρά ράλι ανάλογα με τις αποφάσεις της ευρωζώνης για την αντιμετώπιση του χρέους.
Οι εξωστρεφείς μετοχές...
Πρόκειται για μετοχές εταιρειών των οποίων οι πωλήσεις άνω του 60% κατευθύνονται σε ξένες αγορές. Οι μετοχές των εταιρειών αυτών έχουν πληγεί λόγω του γενικότερου εγχώριου κλίματος, των κυβερνητικών παλινωδιών και της υψηλής φορολόγησης των μερισμάτων. Εξαρτώνται όμως λίγο από την εσωτερική αγορά και αποτελούν σχετικά ασφαλέστερο μακροπρόθεσμο καταφύγιο για όποιον αποταμιευτή δεν θέλει να έχει όλα τα «αυγά» του στο ελληνικό καλάθι. Έναν κίνδυνο που αντιμετωπίζει αυτή η κατηγορία είναι μια διεθνής ύφεση.
Τα κρατικόχαρτα...
Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι το κακό επιχειρηματικό κλίμα που διώχνει τις επενδύσεις και έξοδος από την κρίση δεν διαφαίνεται αν δεν αντιμετωπιστεί αυτό και δεν προσελκυστούν επενδύσεις.
Η αιχμή του δόρατος της προσέλκυσης επενδύσεων είναι οι αποκρατικοποιήσεις και το άνοιγμα των αγορών. Μπορεί αυτή τη στιγμή οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων να φαίνονται συμπαγείς εναντίον των αποκρατικοποιήσεων, αλλά όσο θα βαθαίνει η κρίση και θα αυξάνεται η ανεργία το τοπίο θα αλλάζει κάτω από την πίεση της πραγματικότητας.
Είναι θέμα χρόνου, όχι απλά να πουληθούν μετοχές των εισηγμένων κρατικών ιερών αγελάδων, αλλά να παραχωρηθεί και το management σε ιδιώτες. Αυτό για τις περισσότερες εταιρείες θα σημάνει απελευθέρωση δυνάμεων και μεγέθυνση. Για τις αγορές επίσης Βλέπε: Ελαφρά βελτίωση εντός, ελαφρά επιδείνωση εκτός...
3) Η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή ούτε Ισημερινός...
Αν "πέσει" θα φύγουμε όλοι μετανάστες...
Κύριε Στούπα καλή σας ημέρα.
Θα ήθελα να μας πείτε αν είναι δυνατόν για ποιό λόγο δεν αναφέρετε το παράδειγμα της Αργεντινής όπου από ό,τι είδα -σε κάποια εκπομπή εξάντας αν θυμάμαι καλά- μετά τις αποκρατικοποιήσεις και ό,τι άλλο τέλος πάντων επέβαλε το ΔΝΤ το χρέος αυξήθηκε κατά πολύ περισσότερο;
Επίσης γιατί δεν αναφέρεστε στο παράδειγμα του Ισημερινού που πέταξε στην κυριολεξία έξω ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα και είναι -όπως λένε σήμερα- σε πολύ καλύτερη μοίρα;
Γιατί επίσης σας φταίνε συνεχώς οι δημόσιοι υπάλληλοι και δε λέτε ότι μειώνεται συνεχώς το ΦΠΑ στις μεγάλες επιχειρήσεις ή ότι εσείς οι δημοσιογράφοι δεν πληρώνετε ΦΠΑ (? !).
Εγώ σας πληροφορώ ότι δουλεύω σε σώμα ασφαλείας και το νυχτερινό (το οποίο μπορεί και να είναι 24ωρο, που ταυτόχρονα μπορεί να κυνηγάω Τούρκους λαθρέμπορους) παίρνω περίπου 22 ευρώ καθαρά!!!!!!!
Και επίσης αντί να κατηγορείτε τους Δημοσίους Υπαλλήλους γιατί δεν λέτε ότι οι πολιτικοί δεν έχουν υποστεί μειώσεις αποδοχών αλλά αντίθετα παίρνουν αυξήσεις;
Και πότε επιτέλους θα πάει ένας μέσα;
Απάντηση: Αυτά που είδατε στην τηλεόραση είναι πιστεύω αυτά που θα θέλατε να δείτε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε όλοι μας.
Για την Αργεντινή π.χ. ξέχασαν να σας δείξουν πως οι καταθέτες δεν έχουν πάρει ακόμη τα χρήματά τους από τις τράπεζες. Ξέχασαν επίσης να λάβουν υπόψη πως η Αργεντινή είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς τροφίμων. Πάντα ήταν... Αυτό είχε δυο συνέπειες. Πρώτον: όταν η χώρα αποκλείστηκε από τις αγορές λόγω χρεοκοπίας, μπορούσε να θρέψει μόνη της τον πληθυσμό της.
Δεύτερον: Η χώρα βοηθήθηκε να βγει από την κρίση τα τελευταία χρόνια επειδή οι τιμές των τροφίμων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και έτσι εισρέει συνάλλαγμα...
Η Ελλάδα το 2010 είχε εξαγωγές 16 δισ. ευρώ και εισαγωγές 46 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πως αν βγαίναμε από τις αγορές λόγω «κουρέματος» ή παύσης πληρωμών θα είχαμε ληστείες μετά φόνου για μια κονσέρβα ή ένα κιλό φακές.
Ο Ισημερινός κατήγγειλε το επαχθές χρέος γιατί το είχαν δημιουργήσει δικτάτορες που με πραξικόπημα παραβίασαν την λαϊκή βούληση. Θα πάει τους πιστωτές στα διεθνή δικαστήρια με αυτό το επιχείρημα. Σε εμάς το χρέος το δημιούργησαν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Με ποιο νομικό επιχείρημα θα απαιτήσουμε να μην το πληρώσουμε; (Και κατ’ αυτή την έννοια μαζί τα φάγαμε...).
Επιπλέον ο Ισημερινός εξάγει πετρέλαιο και αυτό σημαίνει πως μπορεί να έχει πρόσβαση σε ρευστό όσο είναι εκτός αγορών. Ακόμη το εμπορικό ισοζύγιο του Ισημερινού (εξαγωγές-εισαγωγές) είναι ισοσκελισμένο. Υπάρχει μια μερίδα συμπατριωτών μας που είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα υποστηρίζουν αυτά τα σενάρια μονομερώς αποκρύπτοντας την πλήρη εικόνα.
Ο καθένας από εμάς έχει ατομική ευθύνη να μορφώνει άποψη και να ξεχωρίζει τα παραμύθια από την αλήθεια και στη συνέχεια να αμφισβητεί. Να αμφισβητεί ακόμη και τον εαυτό του... Αυτή είναι η αρχή μου.
Πληρώνω ΦΠΑ 23%... Είμαι υπέρ της κατάργησης του αγγελιόσημου που πάει στο ταμείο των δημοσιογράφων και πληρώνετε εσείς, γιατί το θεωρώ καταχρηστικό και γι΄ αυτό δεν κάνω χρήση του.
Δεν έχω καμιά αντίρρηση οι άνθρωποι που δουλεύουν περισσότερο να πληρώνονται περισσότερο, είτε στον δημόσιο τομέα είναι αυτοί είτε στον ιδιωτικό. Το γεγονός πως πληρώνονται και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες που δεν κάνουν τίποτα, επειδή κάποιος τους διόρισε κάπου για να τον ψηφίσουν, μας στερεί τη δυνατότητα σαν κοινωνία να πληρώνουμε καλύτερα αυτούς που προσπαθούν. Και έτσι να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα και λιγότερους φόρους...
Πράγματα επωφελή και τα δύο...
Το πότε επιτέλους θα πάει ένας μέσα, το αναρωτιέμαι κι εγώ... Προσυπογράφω τις μειώσεις μισθών των πολιτικών και των χρηματοδοτήσεων που λαμβάνουν τα κόμματα. Έχω γράψει πως μια λύση σε αυτή τη χώρα θα ήταν ένα πόθεν έσχες για όλους, ξεκινώντας από τους πολιτικούς και τους πραιτοριανούς στον κρατικό μηχανισμό και τον ιδιωτικό τομέα. Όποιου τα φορολογημένα εισοδήματα δεν καλύπτουν τα περιουσιακά στοιχεία των τελευταίων 20 ετών να δημεύονται...
Πηγή:www.capital.gr
Αν ίσχυε για την περίπτωση της ελληνικής χρεοκοπίας η ρήση, πως το ταμπλό λέει πάντα την αλήθεια, τότε θα υπήρχαν ενδείξεις πως κάποιο σχέδιο βρίσκεται σε εξέλιξη.
Φοβάμαι όμως πως για τα κράτη οι κανόνες είναι διαφορετικοί απ’ ό,τι ισχύει στις μετοχές και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις...
Αίσθηση έκαναν την εβδομάδα που πέρασε οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού οικονομικών Β. Σόιμπλε για το αναπόφευκτο της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Τις επόμενες μέρες βέβαια μίλησε για παρερμηνεία των δηλώσεών του.
Υπάρχει μια καταιγιστική αναζωπύρωση της συζήτησης για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους σε όλα τα διεθνή μέσα. Το ίδιο γίνεται και στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Βλέπε δηλώσεις, Κ. Σημίτη, Β. Παπανδρέου κλπ.
Όλο αυτό το σκηνικό οδήγησε τα spreads σε νέο ρεκόρ και φυσικά στη διατήρηση και εμβάθυνση των εκπτώσεων των ελληνικών ομολόγων που προσφέρονται στη δευτερογενή αγορά.
Αν κάποιος δεν γνώριζε την ανικανότητα του συνόλου της ελληνικής πολιτικής σκηνής θα μπορούσε να υποθέσει πως λαμβάνει χώρα μια αναδιάρθρωση χρέους, μέσω της επαναγοράς μέρους του από τις διεθνείς αγορές.
Το σενάριο σκαλώνει...
Το σενάριο αυτό όμως σκαλώνει στο ποιος βάζει τα μετρητά, αφού οι μέχρι τώρα αποφάσεις της ευρωζώνης δεν επιτρέπουν σε κάποιο οργανισμό να διαχειριστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο κεφάλαια που προέρχονται από κρατικά ταμεία της ευρωζώνης.
Το παραπάνω σενάριο ενίσχυσαν οι γραμμές στην πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ που ανέφεραν την αγορά ελληνικού χρέους από ελληνικές μη τραπεζικές οντότητες...
Τον περασμένο Ιανουάριο μεταξύ των προτάσεων που ακούστηκαν στα πλαίσια της οριστικής λύσης του προβλήματος χρέους της ελληνικής περιφέρειας, ήταν και αυτή του δανεισμού της Ελλάδας για επαναγορά του χρέους από τη δευτερογενή στη σχετική έκπτωση που προσφέρεται εκεί αυτό.
Τότε τα spreads άρχισαν να μειώνονται αλλά στην συνέχεια η συνάντηση κορυφής δρομολόγησε κάποιες αποφάσεις στο γνωστό συμβιβαστικό ύφος της ευρωζώνης, οι οποίες επί της ουσίας ανέβαλλαν τις οριστικές αποφάσεις για την συνάντηση του Ιουνίου ή το απώτερο μέλλον.
Οι προτάσεις για «αναίμακτη» αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μέσω επαναγοράς του με έκπτωση από τη δευτερογενή αγορά, αντικρούστηκαν από το πολύ σωστό επιχείρημα, πως αν αποφασιζόταν επισήμως από την ευρωζώνη να δώσει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό τη δυνατότητα δανεισμού της Ελλάδας για επαναγορά του χρέους από την δευτερογενή, αυτόματα η έκπτωση με την οποία προσφέρονται εκεί τα ελληνικά ομόλογα θα εκμηδενιζόταν. Οπότε κάτι τέτοιο θα ήταν δώρο-άδωρο...
Αν δεν είχαμε να κάνουμε με κράτη και πολιτικές διοικήσεις, αλλά με ιδιώτες, το σενάριο «τρομοκράτησης» των ομολογιούχων του ελληνικού χρέους με σκοπό να το ξεφορτωθούν με έκπτωση θα είχε βάση καθώς οι ιδιώτες διαθέτουν «ευελιξία» για παρόμοιους χειρισμούς και αποφάσεις. Κάτι που δεν διαθέτουν δημόσιοι λειτουργοί και οι διεθνείς οργανισμοί...
Με λίγα λόγια, με βάση την εκτίμηση πως το ταμπλό λέει πάντα την αλήθεια οι ενδείξεις συνηγορούν πως κάτι συμβαίνει. Το ζήτημα είναι ότι το σκηνικό της ελληνικής χρεοκοπία δεν παίζεται σε κάποιο ταμπλό, αλλά εξαρτάται από πολιτικούς που δεν έχουν διοικήσει ούτε περίπτερο και είναι υπόλογοι σε κοινοβουλευτικούς ελέγχους...
Μακάρι να κάνω λάθος...
ΟΔΔΗΧ...
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων από το Γενικό Λογιστήριο στον ΟΔΔΗΧ σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του ελληνικού χρέους έχει σηκώσει τις διαμαρτυρίες των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος.
Δημοσιεύματα θέλουν την μεταφορά αυτή να στοχεύει στην επαναγορά χρέους από τη δευτερογενή αγορά με έκπτωση -30% που προσφέρεται εκεί...
Τέλος
Μια αναδιάρθρωση με «κούρεμα» δεν είναι πανάκεια ούτε είναι κάτι που εξαρτάται μονομερώς από εμάς. Αν το επιχειρήσουμε τώρα θα μοιάζει με το να τραβάμε τη σκανδάλη σε παιγνίδι ρώσικης ρουλέτας με τα δυο τρίτα των θαλαμών γεμάτα...
Αν το επιχειρήσουμε αργότερα με πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι σαν να τραβάμε τη σκανδάλη με μια θαλάμη γεμάτη...
2) Οι τρεις κατηγορίες των ελληνικών μετοχών...
Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού την Παρασκευή έμοιαζαν με εκθέσεις ιδεών. Επιπλέον για άλλη μια φορά επέλεξε να αναβάλει για μετά το Πάσχα περί τα μέσα Μάη, την ανακοίνωση συγκεκριμένων μέτρων.
Η μόνη εξέλιξη των τελευταίων ημερών που μπορεί να χαρακτηριστεί θετικό βήμα είναι η είδηση της αναβάθμισης του ρόλου του Ευ. Βενιζέλου σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό.
Αυτό υπό την προϋπόθεση ότι συνιστά αλλαγή προσανατολισμού των εσωτερικών ισορροπιών στο κυβερνών κόμμα από το συντηρητικό «βαθύ» κόμμα προς την μερίδα εκσυγχρονιστών που διαθέτουν ισχυρότερη διάθεση για μεταρρυθμίσεις.
Το ερώτημα είναι αν μια αλλαγή της κυβερνητικής σύνθεσης είναι αρκετή για να βγάλει την κυβέρνηση από το τέλμα και να δώσει ώθηση στις μεταρρυθμίσεις.
Η χρηματιστηριακή αγορά με τη διορθωτική κίνηση της προηγούμενης εβδομάδας φαίνεται να είχε προεξοφλήσει τον «άσφαιρο» χαρακτήρα των ανακοινώσεων. Το γεγονός πως δεν έγραψε νέα χαμηλά έτους είναι παρήγορο.
Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα η συνάντηση κορυφής της ευρωζώνης τον Ιούνιο ίσως κρύβει κάποιες εκπλήξεις καθώς κλιμακώνεται η πίεση των αγορών επί της Ελλάδας και του νότου...
Το ζήτημα της λύσης του προβλήματος της ελληνικής χρεοκοπίας όμως παραμένει κατά ένα σημαντικό ποσοστό ζήτημα μεταρρυθμίσεων και αναδόμησης του ελληνικού δημοσίου και κατά ένα μικρότερο ζήτημα αναδιάρθρωσης του χρέους με επιμήκυνση, κούρεμα, ή επαναγορά...
Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά
Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε την ελληνική χρηματιστηριακή αγορά σε τρεις κατηγορίες μετοχών με ανάλογα ενδιαφέροντα για την κάθε μια αυτή τη περίοδο:
Οι τράπεζες
Περικλείουν μεγάλο ρίσκο καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που τους δημιουργεί η κατοχή σημαντικών θέσεων σε ελληνικά ομόλογα αλλά και η αύξηση των επισφαλειών λόγω της κρίσης. Οι μετοχές των τραπεζών ενώ περικλείουν σημαντικό ρίσκο για τους μετόχους είναι εύκολο να πρωταγωνιστούν σε μικρά ράλι ανάλογα με τις αποφάσεις της ευρωζώνης για την αντιμετώπιση του χρέους.
Οι εξωστρεφείς μετοχές...
Πρόκειται για μετοχές εταιρειών των οποίων οι πωλήσεις άνω του 60% κατευθύνονται σε ξένες αγορές. Οι μετοχές των εταιρειών αυτών έχουν πληγεί λόγω του γενικότερου εγχώριου κλίματος, των κυβερνητικών παλινωδιών και της υψηλής φορολόγησης των μερισμάτων. Εξαρτώνται όμως λίγο από την εσωτερική αγορά και αποτελούν σχετικά ασφαλέστερο μακροπρόθεσμο καταφύγιο για όποιον αποταμιευτή δεν θέλει να έχει όλα τα «αυγά» του στο ελληνικό καλάθι. Έναν κίνδυνο που αντιμετωπίζει αυτή η κατηγορία είναι μια διεθνής ύφεση.
Τα κρατικόχαρτα...
Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι το κακό επιχειρηματικό κλίμα που διώχνει τις επενδύσεις και έξοδος από την κρίση δεν διαφαίνεται αν δεν αντιμετωπιστεί αυτό και δεν προσελκυστούν επενδύσεις.
Η αιχμή του δόρατος της προσέλκυσης επενδύσεων είναι οι αποκρατικοποιήσεις και το άνοιγμα των αγορών. Μπορεί αυτή τη στιγμή οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων να φαίνονται συμπαγείς εναντίον των αποκρατικοποιήσεων, αλλά όσο θα βαθαίνει η κρίση και θα αυξάνεται η ανεργία το τοπίο θα αλλάζει κάτω από την πίεση της πραγματικότητας.
Είναι θέμα χρόνου, όχι απλά να πουληθούν μετοχές των εισηγμένων κρατικών ιερών αγελάδων, αλλά να παραχωρηθεί και το management σε ιδιώτες. Αυτό για τις περισσότερες εταιρείες θα σημάνει απελευθέρωση δυνάμεων και μεγέθυνση. Για τις αγορές επίσης Βλέπε: Ελαφρά βελτίωση εντός, ελαφρά επιδείνωση εκτός...
3) Η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή ούτε Ισημερινός...
Αν "πέσει" θα φύγουμε όλοι μετανάστες...
Κύριε Στούπα καλή σας ημέρα.
Θα ήθελα να μας πείτε αν είναι δυνατόν για ποιό λόγο δεν αναφέρετε το παράδειγμα της Αργεντινής όπου από ό,τι είδα -σε κάποια εκπομπή εξάντας αν θυμάμαι καλά- μετά τις αποκρατικοποιήσεις και ό,τι άλλο τέλος πάντων επέβαλε το ΔΝΤ το χρέος αυξήθηκε κατά πολύ περισσότερο;
Επίσης γιατί δεν αναφέρεστε στο παράδειγμα του Ισημερινού που πέταξε στην κυριολεξία έξω ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα και είναι -όπως λένε σήμερα- σε πολύ καλύτερη μοίρα;
Γιατί επίσης σας φταίνε συνεχώς οι δημόσιοι υπάλληλοι και δε λέτε ότι μειώνεται συνεχώς το ΦΠΑ στις μεγάλες επιχειρήσεις ή ότι εσείς οι δημοσιογράφοι δεν πληρώνετε ΦΠΑ (? !).
Εγώ σας πληροφορώ ότι δουλεύω σε σώμα ασφαλείας και το νυχτερινό (το οποίο μπορεί και να είναι 24ωρο, που ταυτόχρονα μπορεί να κυνηγάω Τούρκους λαθρέμπορους) παίρνω περίπου 22 ευρώ καθαρά!!!!!!!
Και επίσης αντί να κατηγορείτε τους Δημοσίους Υπαλλήλους γιατί δεν λέτε ότι οι πολιτικοί δεν έχουν υποστεί μειώσεις αποδοχών αλλά αντίθετα παίρνουν αυξήσεις;
Και πότε επιτέλους θα πάει ένας μέσα;
Απάντηση: Αυτά που είδατε στην τηλεόραση είναι πιστεύω αυτά που θα θέλατε να δείτε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε όλοι μας.
Για την Αργεντινή π.χ. ξέχασαν να σας δείξουν πως οι καταθέτες δεν έχουν πάρει ακόμη τα χρήματά τους από τις τράπεζες. Ξέχασαν επίσης να λάβουν υπόψη πως η Αργεντινή είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς τροφίμων. Πάντα ήταν... Αυτό είχε δυο συνέπειες. Πρώτον: όταν η χώρα αποκλείστηκε από τις αγορές λόγω χρεοκοπίας, μπορούσε να θρέψει μόνη της τον πληθυσμό της.
Δεύτερον: Η χώρα βοηθήθηκε να βγει από την κρίση τα τελευταία χρόνια επειδή οι τιμές των τροφίμων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και έτσι εισρέει συνάλλαγμα...
Η Ελλάδα το 2010 είχε εξαγωγές 16 δισ. ευρώ και εισαγωγές 46 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πως αν βγαίναμε από τις αγορές λόγω «κουρέματος» ή παύσης πληρωμών θα είχαμε ληστείες μετά φόνου για μια κονσέρβα ή ένα κιλό φακές.
Ο Ισημερινός κατήγγειλε το επαχθές χρέος γιατί το είχαν δημιουργήσει δικτάτορες που με πραξικόπημα παραβίασαν την λαϊκή βούληση. Θα πάει τους πιστωτές στα διεθνή δικαστήρια με αυτό το επιχείρημα. Σε εμάς το χρέος το δημιούργησαν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Με ποιο νομικό επιχείρημα θα απαιτήσουμε να μην το πληρώσουμε; (Και κατ’ αυτή την έννοια μαζί τα φάγαμε...).
Επιπλέον ο Ισημερινός εξάγει πετρέλαιο και αυτό σημαίνει πως μπορεί να έχει πρόσβαση σε ρευστό όσο είναι εκτός αγορών. Ακόμη το εμπορικό ισοζύγιο του Ισημερινού (εξαγωγές-εισαγωγές) είναι ισοσκελισμένο. Υπάρχει μια μερίδα συμπατριωτών μας που είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα υποστηρίζουν αυτά τα σενάρια μονομερώς αποκρύπτοντας την πλήρη εικόνα.
Ο καθένας από εμάς έχει ατομική ευθύνη να μορφώνει άποψη και να ξεχωρίζει τα παραμύθια από την αλήθεια και στη συνέχεια να αμφισβητεί. Να αμφισβητεί ακόμη και τον εαυτό του... Αυτή είναι η αρχή μου.
Πληρώνω ΦΠΑ 23%... Είμαι υπέρ της κατάργησης του αγγελιόσημου που πάει στο ταμείο των δημοσιογράφων και πληρώνετε εσείς, γιατί το θεωρώ καταχρηστικό και γι΄ αυτό δεν κάνω χρήση του.
Δεν έχω καμιά αντίρρηση οι άνθρωποι που δουλεύουν περισσότερο να πληρώνονται περισσότερο, είτε στον δημόσιο τομέα είναι αυτοί είτε στον ιδιωτικό. Το γεγονός πως πληρώνονται και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες που δεν κάνουν τίποτα, επειδή κάποιος τους διόρισε κάπου για να τον ψηφίσουν, μας στερεί τη δυνατότητα σαν κοινωνία να πληρώνουμε καλύτερα αυτούς που προσπαθούν. Και έτσι να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα και λιγότερους φόρους...
Πράγματα επωφελή και τα δύο...
Το πότε επιτέλους θα πάει ένας μέσα, το αναρωτιέμαι κι εγώ... Προσυπογράφω τις μειώσεις μισθών των πολιτικών και των χρηματοδοτήσεων που λαμβάνουν τα κόμματα. Έχω γράψει πως μια λύση σε αυτή τη χώρα θα ήταν ένα πόθεν έσχες για όλους, ξεκινώντας από τους πολιτικούς και τους πραιτοριανούς στον κρατικό μηχανισμό και τον ιδιωτικό τομέα. Όποιου τα φορολογημένα εισοδήματα δεν καλύπτουν τα περιουσιακά στοιχεία των τελευταίων 20 ετών να δημεύονται...
Πηγή:www.capital.gr
Ο Αντώνης Νικοπολίδης «κρέμασε» οριστικά τα γάντια του
Ο Αντώνης Νικοπολίδης «κρέμασε» οριστικά τα γάντια του μέσα σε αποθέωση από χιλιάδες φίλους του Ολυμπιακού και το gazzetta.gr κάνει αναδρομή στην καριέρα του καλύτερου τερματοφύλακα που έβγαλε το ελληνικό ποδόσφαιρο την τελευταία εικοσαετία.
«Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν», συνηθίζει να αναφέρει ένα σοφό γνωμικό και κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση στην καριέρα του μεγαλύτερου Έλληνα τερματοφύλακα της τελευταίας 20ετίας.
Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε για τον Αντώνη Νικοπολίδη το βράδυ της 17ης Απριλίου του 2011 και το gazzetta.gr κάνει αναδρομή σε όσα κατάφερε να πετύχει ο 40χρονος, παλαίμαχος πλέον, γκολκίπερ, ενός ανθρώπου που η ζωή του σημαδεύτηκε τόσο από το «πράσινο» όσο και από το «κόκκινο»...
Το μακρινό '87 στην Άρτα...
Ο γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου του 1971, Αντώνης Νικοπολίδης ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γενέτειράς του, την Αναγέννηση Άρτας.
Εκεί ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά ο 40χρονος πλέον τερματοφύλακας, στα γήπεδα της Γ' Εθνικής, όπου το ταλέντο του δεν άργησε να φανεί.
Με τη φανέλα της πρώτης του χρονικά ομάδας ο Αντώνης σημείωσε 49 εμφανίσεις, εμφανίσεις που αποτέλεσαν το «διαβατήριο» για το μεγάλο βήμα στην πλούσια καριέρα του τον Παναθηναϊκό. Τον Ιούνιο του 1989 ο Νικοπολίδης θα γίνει ποδοσφαιριστής του «τριφυλλιού», εκεί όμως έχει να αντιμετωπίσει το «βουνό» Γιόζεφ Βάντσικ.
Ο παλαίμαχος Πολωνός γκολκίπερ έμελλε να γίνει ο... μέντορας του νεαρού Αρτινού και θα του μάθει όλα τα μυστικά της θέσης, τον διδάσκει και τον μαθαίνει να έχει κουράγιο και υπομονή. Αυτό προστάζει ο δρόμος προς την καθιέρωση...
Εκεί ξεκίνησε, εκεί έμελλε να σταματήσει...
Ο Νικοπολίδης περιμένει να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά, βλέπει τον Βάντσικ να αγωνίζεται σε όλα σχεδόν τα παιχνίδια και αρκείται στο να... ξεκουράζει τον γίγαντα Πολωνό σε κάποια εύκολα θεωρητικά παιχνίδια μέσα στη σεζόν. Περιμένει, πάντα με ήθος, αξιοπρέπεια και όρεξη για δουλειά. Η στιγμή του πρώτης εμφάνισης του στη βασική ενδεκάδα του Παναθηναϊκού έρχεται και είναι «βγαλμένη» από τα παιχνίδια που παίζει η μοίρα.
Το ντεμπούτο του Νικοπολίδη θα γίνει τη σεζόν 1989/90 σε ματς κόντρα στον Ολυμπιακό, στο παλιό «Γ. Καραϊσκάκης», αφού ο Βάντσικ είναι εκτός λόγω τραυματισμού.
Οι «πράσινοι» κερδίζουν τους «ερυθρόλευκους» με 3-4, το ντεμπούτο του Έλληνα τερματοφύλακα συνδυάζεται με νίκη επί του «αιωνίου» και ο ίδιος θα επιστρέψει στις επόμενες αγωνιστικές στον πάγκο της ομάδας του...
Ακολουθούν κάποιες... guest εμφανίσεις τα επόμενα χρόνια, αφού την αγωνιστική περίοδο 1994/95 παίζει σε πέντε ματς και την επόμενη σεζόν σε τρία. Φανέλα βασικού παίρνει ουσιαστικά τη σεζόν 1997/98...
Αργεί αλλά καταξιώνεται...
Ο Αντώνης Νικοπολίδης έχει πλέον «γκρίζους» κροτάφους αλλά καταξιώνεται στον Παναθηναϊκό ως ο Νο1 τερματοφύλακας, κάνει εξαιρετικές χρονιές, δείχνει σταθερότητα και χρόνο με τον χρόνο γίνεται όλο και καλύτερος.
Το 2002 είναι από τους «στυλοβάτες» του Παναθηναϊκού στην καταπληκτική πορεία του «τριφυλλιού» εκείνης της σεζόν, απολαμβάνει πλέον την καθολική εκτίμηση των Ελλήνων φιλάθλων και είναι βασικός στην Εθνική ομάδα...
Οι φήμες μίλησαν...
Λίγο καιρό αργότερα και συγκεκριμένα γύρω στα τέλη του 2003, ρεπορτάζ της εποχής δείχνουν τον έμπειρο τερματοφύλακα να είναι δυσαρεστημένος με το θέμα της υπόθεσης του συμβολαίου του με τον Παναθηναϊκό και τον τρόπο που οι άνθρωποι των «πράσινων» χειρίζονται το όλο θέμα.
Οι οπαδοί του «τριφυλλιού» τάσσονται αρχικά με το μέρος τους, αφού ο Νικοπολίδης είναι αρχηγός της ομάδας μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους, ο πιο σταθερός σε απόδοση ποδοσφαιριστής και σίγουρα δικαιούται κάτι καλύτερο...
Ο καιρός περνάει, ο Νικοπολίδης παραγκωνίζεται αγωνιστικά με εντολή της «πράσινης» διοίκησης και τα ρεπορτάζ της εποχής τον θέλουν να βρίσκεται σε συζητήσεις τόσο με ομάδες του εξωτερικού, όσο και με τον Ολυμπιακό. Κανείς «πράσινος» δεν πιστεύει τις φήμες, οι οποίες όμως μίλησαν στο τέλος...
Η διαρροή της συμφωνίας του Αντώνη με τον Ολυμπιακό γίνεται μέσα στο 2004, οι οπαδοί του «τριφυλλιού» πληγώνονται, αφού βλέπουν τον ηγέτη της ομάδας να αλλάζει «στρατόπεδο» και το γυαλί ραγίζει.
Εκείνη τη σεζόν ο Παναθηναϊκός κατακτά το νταμπλ, η φιέστα όμως στη Λεοφώρο θα είναι εφιαλτική για τον 33χρονο τότε γκολκίπερ, αφού αποδοκιμάζεται εν χορώ από περίπου 16.000 φίλους του συλλόγου. Αυτοί που τον λάτρεψαν, τον μίσησαν για πάντα...
ΕURO 2004, το Έπος!
Η Εθνική μας συμμετέχει στο EURO που διοργανώνεται στην Πορτογαλία και η συνέχεια είναι... πασίγνωστη σε όλους!
Ο Αντώνης Νικοπολίδης είναι από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος αν και έχει να αγωνιστεί αρκετούς μήνες. Δεν δείχνει επηρεασμένος από τον παραγκωνισμό του στον Παναθηναϊκό, από την αγωνιστική απραξία.
Πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις απέναντι σε Γαλλία, Τσεχία, Πορτογαλία, Ισπανία, είναι εκεί, φύλακας-άγγελος όταν πρέπει. Ταυτόχρονα, η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό αποτελεί «κοινό μυστικό»...
Το Έπος της Εθνικής στα γήπεδα της Πορτογαλίας γράφεται με χρυσά γράμματα και λίγο καιρό μετά τον ιστορικό θρίαμβο, μια... ιστορική ανακοίνωση θα έρθει από πλευράς Ολυμπιακού.
Η «ερυθρόλευκη» ΠΑΕ επισημοποιεί τις... φήμες, ο Νικοπολίδης πιάνει Λιμάνι...
«Αντωνάκη, είσαι τρέλα...»
«Μου έγινε μία πρόταση την οποία δεν αποδέχθηκα κι έτσι τελειώνει η συνεργασία μας. Ούτε φεύγω ούτε με διώχνουν. Μου πρότεινε ένα συμβόλαιο η ομάδα, εγώ δεν το αποδέχθηκα και χώρισαν οι δρόμοι μας. Θεώρησα ότι η προσφορά αυτή δεν αρμόζει σε μένα. Η ομάδα ξόδεψε πάρα πολλά δισεκατομμύρια αυτά τα χρόνια σε μισθούς και καλά έκανε. Όμως, η προσφορά μου την τελευταία επταετία ήταν μεγάλη. Αν μη τι άλλο, το ίδιο σημαντική με των άλλων παιδιών που πήραν πολλά λεφτά στον Παναθηναϊκό», θα πει τότε, συμπληρώνοντας για τις διαπραγματεύσεις που έγιναν:
«Πρώτη φορά είδα τέτοιον όρο σε συμβόλαιο. Από τη μία έπρεπε να συζητήσω για να υπογράψω στον Παναθηναϊκό και το καλοκαίρι να μου έλεγαν, βρες κάτι καλύτερο και σήκω φύγε... Το μυαλό μου πήγε στο ότι ο Παναθηναϊκός φοβόταν τον Ολυμπιακό, γιατί ας μη γελιόμαστε, μόνο ο Ολυμπιακός είναι η ελληνική ομάδα που μπορούσε να κάνει τέτοια κίνηση. Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να με παγιδεύσει. Δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Δεν την κατάλαβα ποτέ αυτή την πρόθεση. Από εκείνη τη στιγμή πλέον κατάλαβα ότι δεν πάει άλλο».
Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στον πρώτο αγώνα στο νεόδμητο «Γ. Καραϊσκάκης» στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Καλλιθέα. Ίσως και ο ίδιος να μην περίμενε, ίσως να μην είχε φανταστεί την υποδοχή που του επιφύλασσαν οι οπαδοί της νέας του ομάδας...
«Αντωνάκη, είσαι τρέλα με την κόκκινη φανέλα», ακουγόταν σε εκκωφαντικό τόνο από 33.000 εκστασιασμένους φίλους των Πειραιωτών. Πλέον, είχε αφήσει πίσω του τα πάντα, μόνο ο Ολυμπιακός τον απασχολούσε...
Το παρελθόν αναφέρεται όλο και λιγότερο, το παρόν είναι κόκκινο και το μέλλον ερυθρόλευκο. Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα γίνει πολύ πιο αναγνωρίσιμος, θα αναπτύξει μια πιο κοινωνική εικόνα, έστω κι αν πάντα θα παραμείνει ο ίδιος σπιτόγατος.
Συμμετέχει σε διαφημιστικές καμπάνιες (ενδεικτικά αναφέρουμε exalco, vodafone, folie-folie), δέχεται πρόταση να παίξει τον ρόλο του ηθοποιού στα «σκετσάκια» και βρίσκεται ανάμεσα στους πιο αγαπητούς ποδοσφαιριστές από το ασθενές φύλο.
Την ίδια στιγμή, η δημοτικότητά του στον Ολυμπιακό ανεβαίνει και από το 2006, ορίζεται αρχηγός των Ερυθρολεύκων, τίτλο που είχε μέχρι χθες...
Χρόνια ωραία, χρόνια «ερυθρόλευκα»...
Με τον Ολυμπιακό θα κατακτήσει συνολικά έξι πρωταθλήματα (ένα παραπάνω απ' ό,τι με τον Παναθηναϊκό), καθώς και δύο ακόμη νταμπλ. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009/10 ο Νικοπολίδης αποφασίζει να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, ωστόσο δέχεται πιέσεις από τον πρώην πρόεδρο του Ολυμπιακού, Σωκράτη Κόκκαλη και πείθεται να παραμείνει για έναν ακόμη χρόνο.
Στην τελευταία του σεζόν, έχει χάσει πια τη θέση του βασικού, ωστόσο πραγματοποιεί 5 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 3 στην Ευρώπη, έχοντας έτσι ενεργό ρόλο στην κατάκτηση του φετινού τίτλου.
2008/09, η χρονιά των πέναλτι...
Κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει μυθικές εμφανίσεις που πραγματοποίησε με την φανέλα του Ολυμπιακού όλα αυτά τα χρόνια, εμφανίσεις όπως στο «Εμιρέιτς» κόντρα στην Άρσεναλ, όπου μετά το τέλος του αγώνα τον αποθέωσαν οι Αρσέν Βενγκέρ και Ρόμπιν φαν Πέρσι.
Όπως τη σεζόν 2007/08 στο ντέρμπι των «αιωνίων» με τον Παναθηναϊκό, όπου αποκρούει μεταξύ άλλων το πέναλτι του Δημήτρη Παπαδόπουλου.
Εκείνη τη σεζόν θα αποκρούσει πέναλτι των... μισών επιθετικών της Superleague, του Μπάρκογλου της Ξάνθης, του Γκονζάλες του ΠΑΟΚ, είναι από τους πρωταγωνιστές στην κατάκτηση του πρωταθλήματος...
«Έδειξα τη φανέλα γιατί δεν με λένε κηπουρό...»
Το Δεκέμβριο του 2008, περίπου δέκα μέρες πριν φύγει ο χρόνος θα ερχόταν στην επιφάνεια μια πρόσληψη-σκάνδαλο. Ο Αντώνης Νικοπολίδης για τους ουδέτερους, ο αρχηγός για τους οπαδούς του Ολυμπιακού, το «μέλος» για τους... εχθρούς στον Παναθηναϊκό, θα γινόταν αντικείμενο σχολιασμού και χλεύης. Αιτία; Η αίτηση που είχε κάνει, όντας πρωταθλητής Ευρώπης, για πρόσληψη στο Δημόσιο και η θέση του δενδροκηπουρού στο δήμο Κηφισιάς.
Η πρώτη του αντίδραση στην έκταση που πήρε το θέμα ήταν μια ανακοίνωση: «Σχετικά με το θέμα που προέκυψε και αφορά το διορισμό μου στο Δημόσιο, θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής: Το Κράτος δίνει αυτό το δικαίωμα, βάσει νόμου, σε αθλητές σημαντικών διακρίσεων (στη δική μου περίπτωση μετά την κατάκτηση του Euro 2004). Το 2005 έκανα χρήση του δικαιώματός μου, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, και χθες δημοσιοποιήθηκε η είδηση του διορισμού μου.
Το να σχολιάζει ο καθένας, με υποτιμητικό κατά τη γνώμη μου τρόπο, το γεγονός ότι έκανα χρήση ενός δικαιώματος που δίνει η Πολιτεία, χωρίς εγώ να έχω απαντήσει εάν θα κάνω αποδεκτό τον διορισμό, είναι τουλάχιστον άδικο. Με βάση το σχετικό νόμο, έχω δικαίωμα να απαντήσω, θετικά ή αρνητικά, μέσα σε διάστημα δύο μηνών και θα το κάνω όταν εγώ κρίνω, γνωστοποιώντας παράλληλα και τους λόγους της απόφασής μου αυτής».
Ουδέποτε γνωστοποίησε τι τελικά έγινε. Οι πρώτες πληροφορίες έκαναν λόγο για την πρόθεσή του να απαντήσει αρνητικά, κάτι που δεν μέτρησε στη συνείδηση του κόσμου. Για τη μάζα έγινε ο «κηπουρός», με αποκορύφωμα τα σχετικά συνθήματα στον τελικό κυπέλλου με την ΑΕΚ. «Έδειξα το όνομά μου για να δουν ότι δεν με λένε κηπουρό», θα πει μέρες μετά τον αξέχαστο αγώνα, στον οποίο ήταν πρωταγωνιστής αποκρούοντας το τελευταίο πέναλτι και παράλληλα σκοράροντας στη διαδικασία. Στην ίδια συνέντευξη απέφυγε να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς σκοπεύει να πράξει με τη θέση που του δόθηκε στον δήμο Κηφισιάς.
«Δεν έγινε κάτι παράνομο, όπως προσπάθησαν να το περάσουν. Το 2005, όλοι οι ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν στο EURO, πήραν κάποια θέση στο Δημόσιο. Τότε κατέθεσα τα χαρτιά μου και με τη γραφειοκρατία άργησε να βγει η απόφαση. Δεν σημαίνει ότι παίρνω τη θέση κάποιου άλλου. Είναι μια έξτρα θέση, τιμητική. Σκοπός μου ήταν με την παρουσία μου να προσελκύσω παιδιά στο δήμο Κηφισιάς. Για μένα ήταν ένα κίνητρο η συνεργασία μου με τον δήμο».
Έτσι το ονειρευόταν!
«Ο Παναθηναϊκός με έμαθε πολλά, αλλά τον Ολυμπιακό τον αγάπησα περισσότερο», είπε στην τελευταία του συνέντευξή του, λίγες ώρες πριν αποχαιρετίσει τους αγωνιστικούς χώρους...
Η τελευταία μεγάλη βραδιά για τον Νικοπολίδη συνοδεύτηκε από «καυτό» χειροκρότημα και μια ακόμα μεγάλη επιτυχία, τον 38ο τίτλο του Ολυμπιακού και τον 6ο δικό του σε μια ομάδα όπου κατάφερε να αγαπηθεί τόσο γρήγορα. Υπό την αποθέωση 33.000 φίλων των Πειραιωτών. Στην πραγματικότητα όλο το φίλαθλο ελληνικό κοινό υποκλίθηκε στον Αντώνη που με το ήθος του όλα αυτά τα χρόνια, τησυνέπεια του, τη σταθερότητα, τις εμφανίσεις του και την ταπεινότητά του ορίζεται πλέον ως παλαίμαχος...
Όλα τα ωραία, κάποτε τελειώνουν λοιπόν...
http://www.gazzetta.gr/
«Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν», συνηθίζει να αναφέρει ένα σοφό γνωμικό και κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση στην καριέρα του μεγαλύτερου Έλληνα τερματοφύλακα της τελευταίας 20ετίας.
Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε για τον Αντώνη Νικοπολίδη το βράδυ της 17ης Απριλίου του 2011 και το gazzetta.gr κάνει αναδρομή σε όσα κατάφερε να πετύχει ο 40χρονος, παλαίμαχος πλέον, γκολκίπερ, ενός ανθρώπου που η ζωή του σημαδεύτηκε τόσο από το «πράσινο» όσο και από το «κόκκινο»...
Το μακρινό '87 στην Άρτα...
Ο γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου του 1971, Αντώνης Νικοπολίδης ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γενέτειράς του, την Αναγέννηση Άρτας.
Εκεί ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά ο 40χρονος πλέον τερματοφύλακας, στα γήπεδα της Γ' Εθνικής, όπου το ταλέντο του δεν άργησε να φανεί.
Με τη φανέλα της πρώτης του χρονικά ομάδας ο Αντώνης σημείωσε 49 εμφανίσεις, εμφανίσεις που αποτέλεσαν το «διαβατήριο» για το μεγάλο βήμα στην πλούσια καριέρα του τον Παναθηναϊκό. Τον Ιούνιο του 1989 ο Νικοπολίδης θα γίνει ποδοσφαιριστής του «τριφυλλιού», εκεί όμως έχει να αντιμετωπίσει το «βουνό» Γιόζεφ Βάντσικ.
Ο παλαίμαχος Πολωνός γκολκίπερ έμελλε να γίνει ο... μέντορας του νεαρού Αρτινού και θα του μάθει όλα τα μυστικά της θέσης, τον διδάσκει και τον μαθαίνει να έχει κουράγιο και υπομονή. Αυτό προστάζει ο δρόμος προς την καθιέρωση...
Εκεί ξεκίνησε, εκεί έμελλε να σταματήσει...
Ο Νικοπολίδης περιμένει να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά, βλέπει τον Βάντσικ να αγωνίζεται σε όλα σχεδόν τα παιχνίδια και αρκείται στο να... ξεκουράζει τον γίγαντα Πολωνό σε κάποια εύκολα θεωρητικά παιχνίδια μέσα στη σεζόν. Περιμένει, πάντα με ήθος, αξιοπρέπεια και όρεξη για δουλειά. Η στιγμή του πρώτης εμφάνισης του στη βασική ενδεκάδα του Παναθηναϊκού έρχεται και είναι «βγαλμένη» από τα παιχνίδια που παίζει η μοίρα.
Το ντεμπούτο του Νικοπολίδη θα γίνει τη σεζόν 1989/90 σε ματς κόντρα στον Ολυμπιακό, στο παλιό «Γ. Καραϊσκάκης», αφού ο Βάντσικ είναι εκτός λόγω τραυματισμού.
Οι «πράσινοι» κερδίζουν τους «ερυθρόλευκους» με 3-4, το ντεμπούτο του Έλληνα τερματοφύλακα συνδυάζεται με νίκη επί του «αιωνίου» και ο ίδιος θα επιστρέψει στις επόμενες αγωνιστικές στον πάγκο της ομάδας του...
Ακολουθούν κάποιες... guest εμφανίσεις τα επόμενα χρόνια, αφού την αγωνιστική περίοδο 1994/95 παίζει σε πέντε ματς και την επόμενη σεζόν σε τρία. Φανέλα βασικού παίρνει ουσιαστικά τη σεζόν 1997/98...
Αργεί αλλά καταξιώνεται...
Ο Αντώνης Νικοπολίδης έχει πλέον «γκρίζους» κροτάφους αλλά καταξιώνεται στον Παναθηναϊκό ως ο Νο1 τερματοφύλακας, κάνει εξαιρετικές χρονιές, δείχνει σταθερότητα και χρόνο με τον χρόνο γίνεται όλο και καλύτερος.
Το 2002 είναι από τους «στυλοβάτες» του Παναθηναϊκού στην καταπληκτική πορεία του «τριφυλλιού» εκείνης της σεζόν, απολαμβάνει πλέον την καθολική εκτίμηση των Ελλήνων φιλάθλων και είναι βασικός στην Εθνική ομάδα...
Οι φήμες μίλησαν...
Λίγο καιρό αργότερα και συγκεκριμένα γύρω στα τέλη του 2003, ρεπορτάζ της εποχής δείχνουν τον έμπειρο τερματοφύλακα να είναι δυσαρεστημένος με το θέμα της υπόθεσης του συμβολαίου του με τον Παναθηναϊκό και τον τρόπο που οι άνθρωποι των «πράσινων» χειρίζονται το όλο θέμα.
Οι οπαδοί του «τριφυλλιού» τάσσονται αρχικά με το μέρος τους, αφού ο Νικοπολίδης είναι αρχηγός της ομάδας μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους, ο πιο σταθερός σε απόδοση ποδοσφαιριστής και σίγουρα δικαιούται κάτι καλύτερο...
Ο καιρός περνάει, ο Νικοπολίδης παραγκωνίζεται αγωνιστικά με εντολή της «πράσινης» διοίκησης και τα ρεπορτάζ της εποχής τον θέλουν να βρίσκεται σε συζητήσεις τόσο με ομάδες του εξωτερικού, όσο και με τον Ολυμπιακό. Κανείς «πράσινος» δεν πιστεύει τις φήμες, οι οποίες όμως μίλησαν στο τέλος...
Η διαρροή της συμφωνίας του Αντώνη με τον Ολυμπιακό γίνεται μέσα στο 2004, οι οπαδοί του «τριφυλλιού» πληγώνονται, αφού βλέπουν τον ηγέτη της ομάδας να αλλάζει «στρατόπεδο» και το γυαλί ραγίζει.
Εκείνη τη σεζόν ο Παναθηναϊκός κατακτά το νταμπλ, η φιέστα όμως στη Λεοφώρο θα είναι εφιαλτική για τον 33χρονο τότε γκολκίπερ, αφού αποδοκιμάζεται εν χορώ από περίπου 16.000 φίλους του συλλόγου. Αυτοί που τον λάτρεψαν, τον μίσησαν για πάντα...
ΕURO 2004, το Έπος!
Η Εθνική μας συμμετέχει στο EURO που διοργανώνεται στην Πορτογαλία και η συνέχεια είναι... πασίγνωστη σε όλους!
Ο Αντώνης Νικοπολίδης είναι από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος αν και έχει να αγωνιστεί αρκετούς μήνες. Δεν δείχνει επηρεασμένος από τον παραγκωνισμό του στον Παναθηναϊκό, από την αγωνιστική απραξία.
Πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις απέναντι σε Γαλλία, Τσεχία, Πορτογαλία, Ισπανία, είναι εκεί, φύλακας-άγγελος όταν πρέπει. Ταυτόχρονα, η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό αποτελεί «κοινό μυστικό»...
Το Έπος της Εθνικής στα γήπεδα της Πορτογαλίας γράφεται με χρυσά γράμματα και λίγο καιρό μετά τον ιστορικό θρίαμβο, μια... ιστορική ανακοίνωση θα έρθει από πλευράς Ολυμπιακού.
Η «ερυθρόλευκη» ΠΑΕ επισημοποιεί τις... φήμες, ο Νικοπολίδης πιάνει Λιμάνι...
«Αντωνάκη, είσαι τρέλα...»
«Μου έγινε μία πρόταση την οποία δεν αποδέχθηκα κι έτσι τελειώνει η συνεργασία μας. Ούτε φεύγω ούτε με διώχνουν. Μου πρότεινε ένα συμβόλαιο η ομάδα, εγώ δεν το αποδέχθηκα και χώρισαν οι δρόμοι μας. Θεώρησα ότι η προσφορά αυτή δεν αρμόζει σε μένα. Η ομάδα ξόδεψε πάρα πολλά δισεκατομμύρια αυτά τα χρόνια σε μισθούς και καλά έκανε. Όμως, η προσφορά μου την τελευταία επταετία ήταν μεγάλη. Αν μη τι άλλο, το ίδιο σημαντική με των άλλων παιδιών που πήραν πολλά λεφτά στον Παναθηναϊκό», θα πει τότε, συμπληρώνοντας για τις διαπραγματεύσεις που έγιναν:
«Πρώτη φορά είδα τέτοιον όρο σε συμβόλαιο. Από τη μία έπρεπε να συζητήσω για να υπογράψω στον Παναθηναϊκό και το καλοκαίρι να μου έλεγαν, βρες κάτι καλύτερο και σήκω φύγε... Το μυαλό μου πήγε στο ότι ο Παναθηναϊκός φοβόταν τον Ολυμπιακό, γιατί ας μη γελιόμαστε, μόνο ο Ολυμπιακός είναι η ελληνική ομάδα που μπορούσε να κάνει τέτοια κίνηση. Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να με παγιδεύσει. Δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Δεν την κατάλαβα ποτέ αυτή την πρόθεση. Από εκείνη τη στιγμή πλέον κατάλαβα ότι δεν πάει άλλο».
Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στον πρώτο αγώνα στο νεόδμητο «Γ. Καραϊσκάκης» στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Καλλιθέα. Ίσως και ο ίδιος να μην περίμενε, ίσως να μην είχε φανταστεί την υποδοχή που του επιφύλασσαν οι οπαδοί της νέας του ομάδας...
«Αντωνάκη, είσαι τρέλα με την κόκκινη φανέλα», ακουγόταν σε εκκωφαντικό τόνο από 33.000 εκστασιασμένους φίλους των Πειραιωτών. Πλέον, είχε αφήσει πίσω του τα πάντα, μόνο ο Ολυμπιακός τον απασχολούσε...
Το παρελθόν αναφέρεται όλο και λιγότερο, το παρόν είναι κόκκινο και το μέλλον ερυθρόλευκο. Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα γίνει πολύ πιο αναγνωρίσιμος, θα αναπτύξει μια πιο κοινωνική εικόνα, έστω κι αν πάντα θα παραμείνει ο ίδιος σπιτόγατος.
Συμμετέχει σε διαφημιστικές καμπάνιες (ενδεικτικά αναφέρουμε exalco, vodafone, folie-folie), δέχεται πρόταση να παίξει τον ρόλο του ηθοποιού στα «σκετσάκια» και βρίσκεται ανάμεσα στους πιο αγαπητούς ποδοσφαιριστές από το ασθενές φύλο.
Την ίδια στιγμή, η δημοτικότητά του στον Ολυμπιακό ανεβαίνει και από το 2006, ορίζεται αρχηγός των Ερυθρολεύκων, τίτλο που είχε μέχρι χθες...
Χρόνια ωραία, χρόνια «ερυθρόλευκα»...
Με τον Ολυμπιακό θα κατακτήσει συνολικά έξι πρωταθλήματα (ένα παραπάνω απ' ό,τι με τον Παναθηναϊκό), καθώς και δύο ακόμη νταμπλ. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009/10 ο Νικοπολίδης αποφασίζει να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, ωστόσο δέχεται πιέσεις από τον πρώην πρόεδρο του Ολυμπιακού, Σωκράτη Κόκκαλη και πείθεται να παραμείνει για έναν ακόμη χρόνο.
Στην τελευταία του σεζόν, έχει χάσει πια τη θέση του βασικού, ωστόσο πραγματοποιεί 5 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 3 στην Ευρώπη, έχοντας έτσι ενεργό ρόλο στην κατάκτηση του φετινού τίτλου.
2008/09, η χρονιά των πέναλτι...
Κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει μυθικές εμφανίσεις που πραγματοποίησε με την φανέλα του Ολυμπιακού όλα αυτά τα χρόνια, εμφανίσεις όπως στο «Εμιρέιτς» κόντρα στην Άρσεναλ, όπου μετά το τέλος του αγώνα τον αποθέωσαν οι Αρσέν Βενγκέρ και Ρόμπιν φαν Πέρσι.
Όπως τη σεζόν 2007/08 στο ντέρμπι των «αιωνίων» με τον Παναθηναϊκό, όπου αποκρούει μεταξύ άλλων το πέναλτι του Δημήτρη Παπαδόπουλου.
Εκείνη τη σεζόν θα αποκρούσει πέναλτι των... μισών επιθετικών της Superleague, του Μπάρκογλου της Ξάνθης, του Γκονζάλες του ΠΑΟΚ, είναι από τους πρωταγωνιστές στην κατάκτηση του πρωταθλήματος...
«Έδειξα τη φανέλα γιατί δεν με λένε κηπουρό...»
Το Δεκέμβριο του 2008, περίπου δέκα μέρες πριν φύγει ο χρόνος θα ερχόταν στην επιφάνεια μια πρόσληψη-σκάνδαλο. Ο Αντώνης Νικοπολίδης για τους ουδέτερους, ο αρχηγός για τους οπαδούς του Ολυμπιακού, το «μέλος» για τους... εχθρούς στον Παναθηναϊκό, θα γινόταν αντικείμενο σχολιασμού και χλεύης. Αιτία; Η αίτηση που είχε κάνει, όντας πρωταθλητής Ευρώπης, για πρόσληψη στο Δημόσιο και η θέση του δενδροκηπουρού στο δήμο Κηφισιάς.
Η πρώτη του αντίδραση στην έκταση που πήρε το θέμα ήταν μια ανακοίνωση: «Σχετικά με το θέμα που προέκυψε και αφορά το διορισμό μου στο Δημόσιο, θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής: Το Κράτος δίνει αυτό το δικαίωμα, βάσει νόμου, σε αθλητές σημαντικών διακρίσεων (στη δική μου περίπτωση μετά την κατάκτηση του Euro 2004). Το 2005 έκανα χρήση του δικαιώματός μου, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, και χθες δημοσιοποιήθηκε η είδηση του διορισμού μου.
Το να σχολιάζει ο καθένας, με υποτιμητικό κατά τη γνώμη μου τρόπο, το γεγονός ότι έκανα χρήση ενός δικαιώματος που δίνει η Πολιτεία, χωρίς εγώ να έχω απαντήσει εάν θα κάνω αποδεκτό τον διορισμό, είναι τουλάχιστον άδικο. Με βάση το σχετικό νόμο, έχω δικαίωμα να απαντήσω, θετικά ή αρνητικά, μέσα σε διάστημα δύο μηνών και θα το κάνω όταν εγώ κρίνω, γνωστοποιώντας παράλληλα και τους λόγους της απόφασής μου αυτής».
Ουδέποτε γνωστοποίησε τι τελικά έγινε. Οι πρώτες πληροφορίες έκαναν λόγο για την πρόθεσή του να απαντήσει αρνητικά, κάτι που δεν μέτρησε στη συνείδηση του κόσμου. Για τη μάζα έγινε ο «κηπουρός», με αποκορύφωμα τα σχετικά συνθήματα στον τελικό κυπέλλου με την ΑΕΚ. «Έδειξα το όνομά μου για να δουν ότι δεν με λένε κηπουρό», θα πει μέρες μετά τον αξέχαστο αγώνα, στον οποίο ήταν πρωταγωνιστής αποκρούοντας το τελευταίο πέναλτι και παράλληλα σκοράροντας στη διαδικασία. Στην ίδια συνέντευξη απέφυγε να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς σκοπεύει να πράξει με τη θέση που του δόθηκε στον δήμο Κηφισιάς.
«Δεν έγινε κάτι παράνομο, όπως προσπάθησαν να το περάσουν. Το 2005, όλοι οι ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν στο EURO, πήραν κάποια θέση στο Δημόσιο. Τότε κατέθεσα τα χαρτιά μου και με τη γραφειοκρατία άργησε να βγει η απόφαση. Δεν σημαίνει ότι παίρνω τη θέση κάποιου άλλου. Είναι μια έξτρα θέση, τιμητική. Σκοπός μου ήταν με την παρουσία μου να προσελκύσω παιδιά στο δήμο Κηφισιάς. Για μένα ήταν ένα κίνητρο η συνεργασία μου με τον δήμο».
Έτσι το ονειρευόταν!
«Ο Παναθηναϊκός με έμαθε πολλά, αλλά τον Ολυμπιακό τον αγάπησα περισσότερο», είπε στην τελευταία του συνέντευξή του, λίγες ώρες πριν αποχαιρετίσει τους αγωνιστικούς χώρους...
Η τελευταία μεγάλη βραδιά για τον Νικοπολίδη συνοδεύτηκε από «καυτό» χειροκρότημα και μια ακόμα μεγάλη επιτυχία, τον 38ο τίτλο του Ολυμπιακού και τον 6ο δικό του σε μια ομάδα όπου κατάφερε να αγαπηθεί τόσο γρήγορα. Υπό την αποθέωση 33.000 φίλων των Πειραιωτών. Στην πραγματικότητα όλο το φίλαθλο ελληνικό κοινό υποκλίθηκε στον Αντώνη που με το ήθος του όλα αυτά τα χρόνια, τησυνέπεια του, τη σταθερότητα, τις εμφανίσεις του και την ταπεινότητά του ορίζεται πλέον ως παλαίμαχος...
Όλα τα ωραία, κάποτε τελειώνουν λοιπόν...
http://www.gazzetta.gr/
Τη σύνδεση του νέου μισθολογίου με το νέο σύστημα προαγωγών
Τη σύνδεση του νέου μισθολογίου με το νέο σύστημα προαγωγών στο Δημόσιο προαναγγέλλει με αποκλειστική δήλωσή του προς «Το Βήμα» ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης.
Ο κ. Ραγκούσης επισημαίνει ότι η κυβέρνηση προτίθεται «να κάνει πράξη την- επί χρόνια ζητούμενη αλλά ποτέ ως τώρα υλοποιούμενη- σύνδεση της εξέλιξης και της αμοιβής με την παραγωγικότητα, που είναι εφικτή και αποδεκτή μόνο στη βάση μιας αδιάβλητης αξιολόγησης». Ο υπουργός Εσωτερικών εκτιμά ότι «η αντικειμενική αξιολόγηση ως θεμέλιο της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να αποτελέσει τον στερεό “φέροντα οργανισμό” του οικοδομήματος του μισθολογίου».
Ανεξάρτητη αρχή η οποία θα ξεκινήσει από μηδενική βάση τις κρίσεις των ανωτάτων στελεχών του Δημοσίου συγκρότησε η κυβέρνηση. Η νέα αρχή, με την ονομασία Ειδικό Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΕΙΣΕΠ), απαρτίζεται από τέσσερα μέλη του ΑΣΕΠ και έναν εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Πολίτη. Σε συνάντηση που είχε ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι.Ραγκούση ς με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ κ. Γ. Βέη αποφασίστηκε να προχωρήσει άμεσα η διενέργεια της γραπτής εξέτασης, που αποτελεί κριτήριο για την επιλογή των νέων προϊσταμένων και στην οποία συνολικά θα κληθούν να καθήσουν εκ νέου στα θρανία πάνω από 60.000 στελέχη του Δημοσίου. Τα μέλη αυτά θα διαγωνιστούν για τις περίπου 25.000 θέσεις των γενικών διευθυντών, διευθυντών και προϊσταμένων. Αποφασίστηκε μάλιστα οι υποψήφιοι να μπορούν να διατηρούν τη βαθμολογία τους για πέντε χρόνια έτσι ώστε να μη διενεργείται γραπτή εξέταση κάθε χρόνο, γεγονός που θα είχε ως συνέπεια το υψηλό κόστος της διαδικασίας.
Αμοιβές και αξιοκρατία
Στόχος της κυβέρνησης μετά την ανάδειξη της νέας ιεραρχίας μέσω του ΕΙΣΕΠ, που παγιώνει στην πράξη την αξιοκρατία, είναι να συνδεθούν οι αμοιβές όχι μόνο με τη θέση ευθύνης αλλά και με την παραγωγικότητα. Ετσι τα στελέχη του Δημοσίου θα επιφορτίζονται με την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων η οποία θα προσμετρείται στην αμοιβή τους. Σε διαφορετική περίπτωση θα απομακρύνονται από τη θέση τους.
Παράλληλα θεσπίζονται νέα μέτρα για το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων.
Η σύνθεση των Πειθαρχικών Συμβουλίων αλλάζει καθώς δεν θα συμμετέχουν σε αυτά οι συνδικαλιστές.
Στόχος, να εκλείψει η κακώς νοούμενη «συναδελφική αλληλεγγύη» που αποτρέπει την παραδειγματική τιμωρία των επίορκων λειτουργών.
Τέλος, θα αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα η μη ανάρτηση των αποφάσεων στο «Διαύγεια».
Κλείνει με τον τρόπο αυτόν οριστικά ο δρόμος και για την ανέλιξη στην ιεραρχία επίορκων υπαλλήλων. Ως τώρα επιτρεπόταν σε στελέχη του Δημοσίου να ανέλθουν στην ιεραρχική πυραμίδα ακόμη και αν είχαν υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα. Με το νέο σύστημα απαγορεύεται να είναι υποψήφιος για οποιοδήποτε επίπεδο οργανικής μονάδας υπάλληλος στον οποίον έχει επιβληθεί τελεσίδικα οποιαδήποτε πειθαρχική ποινή. Στην περίπτωση μάλιστα κατά την οποία η υπόθεσή του δεν έχει ακόμη εκδικαστεί, μπορεί να θέσει υποψηφιότητα αλλά η παραπομπή του προσμετρείται αρνητικά στη σχετική μοριοδότηση. Το ίδιο θα συμβαίνει και για τους «κοπανατζήδες» δημοσίους υπαλλήλους.
Πενταετής θητεία
Στην ενδυνάμωση της αξιοκρατίας και στην καθιέρωση διαφανών διαδικασιών συμβάλλει και το γεγονός ότι η θητεία των προϊσταμένων των υπηρεσιών του Δημοσίου (γενικοί διευθυντές, διευθυντές, προϊστάμενοι τμημάτων) γίνεται πενταετής. Οι γενικοί διευθυντές, με άλλα λόγια, που θα επιλεγούν το τρέχον έτος θα παραμείνουν στη θέση τους ως το 2016. Ετσι θα μπορούν να ασκούν τα καθήκοντά τους απερίσπαστοι και ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία. Για τα ανώτατα στελέχη της δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας καθιερώνεται και η κινητικότητα καθώς έχουν τη δυνατότητα να διεκδικούν τις θέσεις των προϊσταμένων των γενικών διευθύνσεων σε όλο το εύρος του Δημοσίου, ανεξάρτητα από το σε ποια υπηρεσία υπηρετούν. Με απόφαση όμως του ΕΙΣΕΠ μπορούν ακόμη και να παυθούν από τη θέση τους για λόγους που έχουν σχέση με «πλημμελή άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, μη προσήκουσα συμπεριφορά προς τους πολίτεςκαι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη διεκπεραίωση των υποθέσεων».
Ι. Ραγκούσης: «Οι πελατειακές σχέσεις σκότωσαν το Δημόσιο»
Μιλώντας αποκλειστικά στο «Βήμα» για τις αλλαγές στην αξιολόγηση των στελεχών του Δημοσίου, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης τόνισε ότι «αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες για τη διάλυση του Δημοσίου, την αποτελμάτωση της παραγωγικότητας των δημοσίων υπαλλήλων και την καθήλωση της αποτελεσματικότητας σε όλον τον δημόσιο τομέα, καταλήγει κανείς ανεπιφύλακτα στον καθοριστικό ρόλο της αναξιοκρατίας στις προαγωγές» . Στην ερώτηση τι εννοεί, ο υπουργός είναι ξεκάθαρος: «Με μία φράση, οι πελατειακές σχέσεις στις προαγωγές σκότωσαν το Δημόσιο. Διότι ενώ στις προσλήψεις είχαν καταβληθεί προσπάθειες για τον περιορισμό έστω των αυθαιρεσιών, οι προαγωγές παρέμειναν πάντα το λάφυρο του κομματικού νικητή».
Ο κ. Ραγκούσης δεν κρύβει τα λόγια του, μιλώντας για «χειραγώγηση 25.000 προϊσταμένων με ευνοιοκρατικά, πελατειακά κριτήρια, όχι μόνο κομματικά αλλά και προσωπικά,των υπουργών,που οδήγησε στη λαφυραγώγηση του Δημοσίου. Ηταν από τα μελανότερα σημεία,το βαθύ σκοτάδι, της Μεταπολίτευσης. Οι μισοί εν δυνάμει προϊστάμενοι,προσκείμενοι στον νικητή, δεν είχαν κανένα κίνητρο παραγωγικότητας, αφού η κομματική εύνοια ήταν εγγύηση προαγωγής. Οι άλλοι μισοί,οι μη προσκείμενοι,δεν είχαν επίσης κανένα κίνητρο, αφού γνώριζαν ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα».
Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών, «αυτό εκτέλεσε εν ψυχρώ κάθε κίνητρο παραγωγικότητας, ευσυνειδησίας, αποτελεσματικότητας».
Οπως τονίζει πάντως ο κ. Ραγκούσης, «από την εφαρμογή του Ν. 3839/2010 οι προαγωγές γίνονται με απόλυτα αντικειμενικά κριτήρια μοριοδότησης- χωρίς καμία δυνατότητα επιρροής του υπουργού». Υπερθεματίζει δε για τη διαφανή διαδικασία, αναφέροντας ότι «και με τη λειτουργία του ΕΙΣΕΠ,το οποίο αποτελείται από τέσσερα μέλη του ΑΣΕΠ και έναν εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Πολίτη,οι επιλογές των προϊσταμένων θα γίνονται με διαφανή αξιοκρατικά κριτήρια- γραπτός διαγωνισμός και αδιάβλητη συνέντευξη από το ανεξάρτητο ΕΙΣΕΠ ». Ο υπουργός Εσωτερικών κάνει λόγο για νέο περιβάλλον στη σχέση κράτους- πολίτη. «Αυτό το νέο καθεστώς αξιοκρατίας», σημειώνει, «μαζί με τη χωρίς εξαιρέσεις αξιοκρατική διαδικασία προσλήψεων για κάθε θέση στο Δημόσιο που εγκαινίασε ο Ν. 3812, δημιούργησε ένα νέο περιβάλλον στη σχέση κράτους- πολίτη. Και ασφαλώς είναι αδιανόητη κάθε νησίδα αναξιοκρατίας σε οποιαδήποτε επιλογή». Δεν υπάρχει... μέτρια αξιοκρατία, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Ραγκούσης. «Αξιοκρατία ή υπάρχει παντού ή δεν υπάρχει.Γι΄ αυτό και μετά τη συνταγματική κατοχύρωση αξιοκρατικών προσλήψεων πρέπει να θωρακίσουμε συνταγματικά και τις αξιοκρατικές προαγωγές στο Δημόσιο.Να μην κινδυνεύσει ξανά η χώρα να πληρώνει τα σπασμένα της λαφυραγώγησης του Δημοσίου».
Οι προϊστάμενοι δεν χρωστάνε σε κανέναν, λέει ο κ. Ραγκούσης. «Σήμερα ανοίγει ο δρόμος για ένα νέο σώμα προϊσταμένων, αξιοκρατικά εκλεγμένων, που δεν χρωστάνε σε κανέναν τίποτε. Ενα σώμα προϊσταμένων που αποφασίζει σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας- μέσα από το σύστημα “Διαύγεια”, το οποίο εφαρμόζεται ανεξαίρετα», ενώ, όπως αποκαλύπτει, «είναι στις προθέσεις μας να καταστήσουμε κάθε παράβαση της υποχρέωσης ανάρτησης στη “Διαύγεια” πειθαρχικό αδίκημα».
Αυτές είναι οι βάσεις και για το νέο μισθολόγιο, όπως αναφέρει ο υπουργός Εσωτερικών. «Αξιοκρατικές προσλήψεις, αξιοκρατικές προαγωγές και το νέο αυστηρό και αξιόπιστο πειθαρχικό δίκαιοσυνιστούν τα θεμέλια πάνω στα οποία μπορούμε να οικοδομήσουμε και το νέο μισθολόγιο. Γιατί απαραίτητη προϋπόθεση για ένα μισθολόγιο που δίνει κίνητρα στην παραγωγικότητα και αμείβει την εργασία δίκαια και ισότιμα μπορεί να οικοδομηθεί μόνο τώρα που έχουν εξασφαλιστεί τα εχέγγυα μιας ακριβοδίκαιης αξιολόγησης. Η αντικειμενική αξιολόγηση ως θεμέλιο της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να αποτελέσει τον στερεό “φέροντα οργανισμό” του οικοδομήματος του μισθολογίου».
Στόχος του παραμένει το μακρόχρονο αίτημα των δημοσίων υπαλλήλων, η σύνδεση της αμοιβής και της εξέλιξης με την παραγωγικότητα. « Θέλουμε να κάνουμε επιτέλους πράξη την- επί χρόνια ζητούμενη αλλά ποτέ ως τώρα υλοποιούμενη- σύνδεση της εξέλιξης και της αμοιβής με την παραγωγικότητα, η οποία είναι εφικτή και αποδεκτή μόνο στη βάση μιας αδιάβλητης αξιολόγησης». Αυτή θα φέρει και μια νέα εποχή στο Δημόσιο. «Είναι σε θέση να εγκαινιάσει μια νέα εποχή στο Δημόσιο κινητικότητας και αποτελεσματικότητας. Να προσφέρει δηλαδή, για πρώτη φορά, τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξυπηρέτηση του πολίτη και την ανάπτυξη της χώρας» καταλήγει ο υπουργός Εσωτερικών.
http://www.e-aftodioikisi.gr/default.aspx?pageid=4218
Αναρτήθηκε από tromaktiko στις 2:44 μ.μ.
Ο κ. Ραγκούσης επισημαίνει ότι η κυβέρνηση προτίθεται «να κάνει πράξη την- επί χρόνια ζητούμενη αλλά ποτέ ως τώρα υλοποιούμενη- σύνδεση της εξέλιξης και της αμοιβής με την παραγωγικότητα, που είναι εφικτή και αποδεκτή μόνο στη βάση μιας αδιάβλητης αξιολόγησης». Ο υπουργός Εσωτερικών εκτιμά ότι «η αντικειμενική αξιολόγηση ως θεμέλιο της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να αποτελέσει τον στερεό “φέροντα οργανισμό” του οικοδομήματος του μισθολογίου».
Ανεξάρτητη αρχή η οποία θα ξεκινήσει από μηδενική βάση τις κρίσεις των ανωτάτων στελεχών του Δημοσίου συγκρότησε η κυβέρνηση. Η νέα αρχή, με την ονομασία Ειδικό Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΕΙΣΕΠ), απαρτίζεται από τέσσερα μέλη του ΑΣΕΠ και έναν εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Πολίτη. Σε συνάντηση που είχε ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι.Ραγκούση ς με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ κ. Γ. Βέη αποφασίστηκε να προχωρήσει άμεσα η διενέργεια της γραπτής εξέτασης, που αποτελεί κριτήριο για την επιλογή των νέων προϊσταμένων και στην οποία συνολικά θα κληθούν να καθήσουν εκ νέου στα θρανία πάνω από 60.000 στελέχη του Δημοσίου. Τα μέλη αυτά θα διαγωνιστούν για τις περίπου 25.000 θέσεις των γενικών διευθυντών, διευθυντών και προϊσταμένων. Αποφασίστηκε μάλιστα οι υποψήφιοι να μπορούν να διατηρούν τη βαθμολογία τους για πέντε χρόνια έτσι ώστε να μη διενεργείται γραπτή εξέταση κάθε χρόνο, γεγονός που θα είχε ως συνέπεια το υψηλό κόστος της διαδικασίας.
Αμοιβές και αξιοκρατία
Στόχος της κυβέρνησης μετά την ανάδειξη της νέας ιεραρχίας μέσω του ΕΙΣΕΠ, που παγιώνει στην πράξη την αξιοκρατία, είναι να συνδεθούν οι αμοιβές όχι μόνο με τη θέση ευθύνης αλλά και με την παραγωγικότητα. Ετσι τα στελέχη του Δημοσίου θα επιφορτίζονται με την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων η οποία θα προσμετρείται στην αμοιβή τους. Σε διαφορετική περίπτωση θα απομακρύνονται από τη θέση τους.
Παράλληλα θεσπίζονται νέα μέτρα για το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων.
Η σύνθεση των Πειθαρχικών Συμβουλίων αλλάζει καθώς δεν θα συμμετέχουν σε αυτά οι συνδικαλιστές.
Στόχος, να εκλείψει η κακώς νοούμενη «συναδελφική αλληλεγγύη» που αποτρέπει την παραδειγματική τιμωρία των επίορκων λειτουργών.
Τέλος, θα αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα η μη ανάρτηση των αποφάσεων στο «Διαύγεια».
Κλείνει με τον τρόπο αυτόν οριστικά ο δρόμος και για την ανέλιξη στην ιεραρχία επίορκων υπαλλήλων. Ως τώρα επιτρεπόταν σε στελέχη του Δημοσίου να ανέλθουν στην ιεραρχική πυραμίδα ακόμη και αν είχαν υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα. Με το νέο σύστημα απαγορεύεται να είναι υποψήφιος για οποιοδήποτε επίπεδο οργανικής μονάδας υπάλληλος στον οποίον έχει επιβληθεί τελεσίδικα οποιαδήποτε πειθαρχική ποινή. Στην περίπτωση μάλιστα κατά την οποία η υπόθεσή του δεν έχει ακόμη εκδικαστεί, μπορεί να θέσει υποψηφιότητα αλλά η παραπομπή του προσμετρείται αρνητικά στη σχετική μοριοδότηση. Το ίδιο θα συμβαίνει και για τους «κοπανατζήδες» δημοσίους υπαλλήλους.
Πενταετής θητεία
Στην ενδυνάμωση της αξιοκρατίας και στην καθιέρωση διαφανών διαδικασιών συμβάλλει και το γεγονός ότι η θητεία των προϊσταμένων των υπηρεσιών του Δημοσίου (γενικοί διευθυντές, διευθυντές, προϊστάμενοι τμημάτων) γίνεται πενταετής. Οι γενικοί διευθυντές, με άλλα λόγια, που θα επιλεγούν το τρέχον έτος θα παραμείνουν στη θέση τους ως το 2016. Ετσι θα μπορούν να ασκούν τα καθήκοντά τους απερίσπαστοι και ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία. Για τα ανώτατα στελέχη της δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας καθιερώνεται και η κινητικότητα καθώς έχουν τη δυνατότητα να διεκδικούν τις θέσεις των προϊσταμένων των γενικών διευθύνσεων σε όλο το εύρος του Δημοσίου, ανεξάρτητα από το σε ποια υπηρεσία υπηρετούν. Με απόφαση όμως του ΕΙΣΕΠ μπορούν ακόμη και να παυθούν από τη θέση τους για λόγους που έχουν σχέση με «πλημμελή άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, μη προσήκουσα συμπεριφορά προς τους πολίτεςκαι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη διεκπεραίωση των υποθέσεων».
Ι. Ραγκούσης: «Οι πελατειακές σχέσεις σκότωσαν το Δημόσιο»
Μιλώντας αποκλειστικά στο «Βήμα» για τις αλλαγές στην αξιολόγηση των στελεχών του Δημοσίου, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης τόνισε ότι «αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες για τη διάλυση του Δημοσίου, την αποτελμάτωση της παραγωγικότητας των δημοσίων υπαλλήλων και την καθήλωση της αποτελεσματικότητας σε όλον τον δημόσιο τομέα, καταλήγει κανείς ανεπιφύλακτα στον καθοριστικό ρόλο της αναξιοκρατίας στις προαγωγές» . Στην ερώτηση τι εννοεί, ο υπουργός είναι ξεκάθαρος: «Με μία φράση, οι πελατειακές σχέσεις στις προαγωγές σκότωσαν το Δημόσιο. Διότι ενώ στις προσλήψεις είχαν καταβληθεί προσπάθειες για τον περιορισμό έστω των αυθαιρεσιών, οι προαγωγές παρέμειναν πάντα το λάφυρο του κομματικού νικητή».
Ο κ. Ραγκούσης δεν κρύβει τα λόγια του, μιλώντας για «χειραγώγηση 25.000 προϊσταμένων με ευνοιοκρατικά, πελατειακά κριτήρια, όχι μόνο κομματικά αλλά και προσωπικά,των υπουργών,που οδήγησε στη λαφυραγώγηση του Δημοσίου. Ηταν από τα μελανότερα σημεία,το βαθύ σκοτάδι, της Μεταπολίτευσης. Οι μισοί εν δυνάμει προϊστάμενοι,προσκείμενοι στον νικητή, δεν είχαν κανένα κίνητρο παραγωγικότητας, αφού η κομματική εύνοια ήταν εγγύηση προαγωγής. Οι άλλοι μισοί,οι μη προσκείμενοι,δεν είχαν επίσης κανένα κίνητρο, αφού γνώριζαν ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα».
Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών, «αυτό εκτέλεσε εν ψυχρώ κάθε κίνητρο παραγωγικότητας, ευσυνειδησίας, αποτελεσματικότητας».
Οπως τονίζει πάντως ο κ. Ραγκούσης, «από την εφαρμογή του Ν. 3839/2010 οι προαγωγές γίνονται με απόλυτα αντικειμενικά κριτήρια μοριοδότησης- χωρίς καμία δυνατότητα επιρροής του υπουργού». Υπερθεματίζει δε για τη διαφανή διαδικασία, αναφέροντας ότι «και με τη λειτουργία του ΕΙΣΕΠ,το οποίο αποτελείται από τέσσερα μέλη του ΑΣΕΠ και έναν εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Πολίτη,οι επιλογές των προϊσταμένων θα γίνονται με διαφανή αξιοκρατικά κριτήρια- γραπτός διαγωνισμός και αδιάβλητη συνέντευξη από το ανεξάρτητο ΕΙΣΕΠ ». Ο υπουργός Εσωτερικών κάνει λόγο για νέο περιβάλλον στη σχέση κράτους- πολίτη. «Αυτό το νέο καθεστώς αξιοκρατίας», σημειώνει, «μαζί με τη χωρίς εξαιρέσεις αξιοκρατική διαδικασία προσλήψεων για κάθε θέση στο Δημόσιο που εγκαινίασε ο Ν. 3812, δημιούργησε ένα νέο περιβάλλον στη σχέση κράτους- πολίτη. Και ασφαλώς είναι αδιανόητη κάθε νησίδα αναξιοκρατίας σε οποιαδήποτε επιλογή». Δεν υπάρχει... μέτρια αξιοκρατία, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Ραγκούσης. «Αξιοκρατία ή υπάρχει παντού ή δεν υπάρχει.Γι΄ αυτό και μετά τη συνταγματική κατοχύρωση αξιοκρατικών προσλήψεων πρέπει να θωρακίσουμε συνταγματικά και τις αξιοκρατικές προαγωγές στο Δημόσιο.Να μην κινδυνεύσει ξανά η χώρα να πληρώνει τα σπασμένα της λαφυραγώγησης του Δημοσίου».
Οι προϊστάμενοι δεν χρωστάνε σε κανέναν, λέει ο κ. Ραγκούσης. «Σήμερα ανοίγει ο δρόμος για ένα νέο σώμα προϊσταμένων, αξιοκρατικά εκλεγμένων, που δεν χρωστάνε σε κανέναν τίποτε. Ενα σώμα προϊσταμένων που αποφασίζει σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας- μέσα από το σύστημα “Διαύγεια”, το οποίο εφαρμόζεται ανεξαίρετα», ενώ, όπως αποκαλύπτει, «είναι στις προθέσεις μας να καταστήσουμε κάθε παράβαση της υποχρέωσης ανάρτησης στη “Διαύγεια” πειθαρχικό αδίκημα».
Αυτές είναι οι βάσεις και για το νέο μισθολόγιο, όπως αναφέρει ο υπουργός Εσωτερικών. «Αξιοκρατικές προσλήψεις, αξιοκρατικές προαγωγές και το νέο αυστηρό και αξιόπιστο πειθαρχικό δίκαιοσυνιστούν τα θεμέλια πάνω στα οποία μπορούμε να οικοδομήσουμε και το νέο μισθολόγιο. Γιατί απαραίτητη προϋπόθεση για ένα μισθολόγιο που δίνει κίνητρα στην παραγωγικότητα και αμείβει την εργασία δίκαια και ισότιμα μπορεί να οικοδομηθεί μόνο τώρα που έχουν εξασφαλιστεί τα εχέγγυα μιας ακριβοδίκαιης αξιολόγησης. Η αντικειμενική αξιολόγηση ως θεμέλιο της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να αποτελέσει τον στερεό “φέροντα οργανισμό” του οικοδομήματος του μισθολογίου».
Στόχος του παραμένει το μακρόχρονο αίτημα των δημοσίων υπαλλήλων, η σύνδεση της αμοιβής και της εξέλιξης με την παραγωγικότητα. « Θέλουμε να κάνουμε επιτέλους πράξη την- επί χρόνια ζητούμενη αλλά ποτέ ως τώρα υλοποιούμενη- σύνδεση της εξέλιξης και της αμοιβής με την παραγωγικότητα, η οποία είναι εφικτή και αποδεκτή μόνο στη βάση μιας αδιάβλητης αξιολόγησης». Αυτή θα φέρει και μια νέα εποχή στο Δημόσιο. «Είναι σε θέση να εγκαινιάσει μια νέα εποχή στο Δημόσιο κινητικότητας και αποτελεσματικότητας. Να προσφέρει δηλαδή, για πρώτη φορά, τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξυπηρέτηση του πολίτη και την ανάπτυξη της χώρας» καταλήγει ο υπουργός Εσωτερικών.
http://www.e-aftodioikisi.gr/default.aspx?pageid=4218
Αναρτήθηκε από tromaktiko στις 2:44 μ.μ.
Τροπάρια της Μ. Δευτέρας
To Αλληλουϊάριο και το τροπάριο Ιδού ο νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός
Εκκλησιαστική Βυζαντινή Χορωδία «ΚΑΛΟΦΩΝΑΡΗΔΕΣ»
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Τω δόγματι τω τυραννικώ... Ικανούσθω το κοινωνικόν... Η τον αχώρητον Θεόν
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Τον νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου...
Διεύθυνσις: Ν. Καπετάνος
Του κρύψαντος το τάλαντον...
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Εν ταις λαμπρότησι...
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
πηγή
You might also like:
To Αλληλουϊάριο και το τροπάριο Ιδού ο νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός
Εκκλησιαστική Βυζαντινή Χορωδία «ΚΑΛΟΦΩΝΑΡΗΔΕΣ»
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Τω δόγματι τω τυραννικώ... Ικανούσθω το κοινωνικόν... Η τον αχώρητον Θεόν
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Τον νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου...
Διεύθυνσις: Ν. Καπετάνος
Του κρύψαντος το τάλαντον...
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Εν ταις λαμπρότησι...
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
πηγή
You might also like:
Σάββατο, 16 Απριλίου 2011
10 Απριλίου 1826: Η ηρωϊκή έξοδος του Μεσολογγίου
Το Μεσολόγγι κήρυξε την Επανάσταση στις 20 Μαΐου 1821. Η πρώτη πολιορκία του ξεκινά στις 25 Οκτωβρίου 1822 και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1822 με σημαντικές απώλειες του εχθρού σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Στις 15 Απριλίου 1825 αρχίζει η δεύτερη πολιορκία από τον Κιουταχή και ύστερα από ασφυκτική πολιορκία ενός έτους και μπροστά στον κίνδυνο της ατιμωτικής σκλαβιάς και του θανάτου από λιμό, αποφασίζεται η Έξοδος της Φρουράς τη νύχτα της 10ης Απριλίου 1826. Από τα 10.500 περίπου άτομα που βρίσκονταν τότε στο Μεσολόγγι, οι 3.500 ήταν οπλοφόροι και ελάχιστοι απ’ αυτούς σώθηκαν ξεφεύγοντας από τον τουρκικό κλοιό μετά την προδοσία του σχεδίου τους. Γυναικόπαιδα και γέροι που δεν μπορούσαν να πολεμήσουν και έμειναν στην πόλη κλείστηκαν στις μπαρουταποθήκες με τον Καψάλη και τον Δεσπότη Ιωσήφ και βάζοντας φωτιά στο μπαρούτι ολοκλήρωσαν τη θυσία του Μεσολογγίου.
Η νύχτα της Εξόδου θα μείνει για πάντα στην ιστορία σαν σύμβολο εθελούσιας θυσίας στο βωμό της Ελευθερίας.
Η νύχτα αυτή είναι μία από τις ιστορικότερες για την ανθρωπότητα.Το Μεσολόγγι συμβολίζει από τότε την ελευθερία και τον ηρωισμό και έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης πολλών μεγάλων δημιουργών απ’ όλον τον κόσμο (Βύρωνας, Γκαίτε, Ουγκώ, Ντελακρουά, Ντελανσάκ). Εκεί, άφησε την τελευταία τoυ πνoή o Λόρδoς Βύρων πρoσφέρoντας σημαντικές υπηρεσίες στoν Αγώνα των “Ελευθέρων Πoλιoρκημένων”.
Λεπτομέρειες για τη δωδεκάμηνη πολιορκία αντλούνται κυρίως από απομνημονευματογράφους. Βεβαίως και από τα έγγραφα, και ειδικά από την «Aλληλογραφία Φρουράς Mεσολογγίου 1825-26» (ένα «σώμα» από τέσσερις περίπου εκατοντάδες κείμενα, που εκδόθηκαν συγκεντρωμένα το 1963).
«Εσφαξαν ένα γαϊδουράκι…»
Πρώτη πηγή είναι ο N. Kασομούλης (1792-1872). O 29χρονος τότε αγωνιστής μετά την επαναστατική του δράση στη Δ. Mακεδονία, βρίσκεται στο πολιορκημένο Mεσολόγγι. Nα υπενθυμίσουμε ότι ανάμεσα στις 2.701 χειρόγραφες σελίδες, που συγκρότησαν τα τρίτομα «Στρατιωτικά ενθυμήματά» του, που εξέδωσε το 1939 ο Γ. Bλαχογιάννης, βρίσκεται και η απόφαση της Eξόδου. Oταν οι οπλαρχηγοί πήραν την ηρωική απόφαση ομοφώνως «… θεωρούντες ότι εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας και προμηθείας τόσον από την θάλασσαν καθώς και από την ξηράν…», τη συνέταξε ο εγγράμματος επίσκοπος Pωγών Iωσήφ και την υπαγόρευσε στον Kασομούλη.
«Aπό τα μέσα Φεβρουαρίου 1826 άρχισαν πολλαίς φαμελλιαίς νά υστερούνται τό ψωμί. Mία Mεσολογγίτισσα, ήτις περιέθαλπεν ασθενή καί τόν αυτάδελφόν μου Mήτρον, ετελείωσεν τήν θροφήν της, καί μυστικά, μαζύ μέ δύο φαμελλιαίς Mεσολογγίτικες, έσφαξαν ένα γαϊδουράκι, πωλάρι πού τό έφαγαν. Tαίς ηύρα οπού έτρωγαν. Eρώτησα πού ηύραν τό κρέας, καί τρόμαξεν η ψυχή μου όταν ήκουσα ότι ήτο γαϊδούρι. Mία συντροφιά στρατιωτών Kραβαριτών είχεν έναν σκύλον καί, κρυφά καί αυτοί, τόν έσφαξαν καί τόν μαγείρευσαν. Eμαθητεύθη καί τούτο. Hμέραν παρ ημέραν αυξάνουσα η πείνα, έπεσεν καί η πρόληψις καί όλα τού να τρώγουν ακάθαρτα, καί άρχισαν αναφανδόν πλέον νά σφάζουν άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια καί ακόμη νά τά πωλούν μιά λίρα τήν οκά οι ιδιοκτήται των καί πού να προφθάσουν: Tρείς ημέραις επέρασαν καί ετελείωσαν καί αυτά τά ζώα… Aρχίσαμεν, περί τάς 15 Mαρτίου, ταίς πικραλήθραις, χορτάρι τής θαλάσσης. Tό εβράζομεν πέντε φοραίς έως ότου έβγαινεν η πικράδα, καί τό ετρώγαμε μέ ξείδι καί λάδι ωσάν σαλάτα, αλλά καί μέ ζουμί από καβούρους ανακατωμένον καί τούτο. Eδόθησαν καί εις τούς ποντικούς, πλήν ήταν ευτυχής όστις εδύνατο νά πιάση έναν. Bατράχους δέν είχαμε κατά δυστυχίαν..».
«Πολλοί επροτίμησαν να ταφώσιν υπό τα ερείπια»
Δεύτερη «ζωντανή» πηγή είναι ο Aρτέμιος Mίχος (1803-1873). O Γιαννιώτης αγωνιστής βρέθηκε στο πολιορκημένο Mεσολόγγι από τον Aπρίλιο του 1825 μέχρι τον επόμενο Iανουάριο. Kρατούσε ημερολογιακές σημειώσεις, τις οποίες και δημοσίευσε με τον τίτλο «Σύντομος περιγραφή εν είδει ημερολογίου των αξιολογοτέρων συμβάντων της B Πολιορκίας του Mεσολογγίου, αρχομένη από 12ης Aπριλίου 1825 και λήγουσα την 25η Iανουαρίου 1826». Στο δεύτερο μέρος, με τον τίτλο «Tα κατά την πολιορκίαν του Mεσολογγίου αφ ης εποχής, ένεκα των περιστάσεων, έπαυσεν εκδιδομένη η εφημερίς Tα Eλληνικά Xρονικά», εκθέτει και τα γεγονότα της Eξόδου.
«Kανονισθέντος του σχεδίου της εξόδου έκαστος απήλθεν εις την θέσιν του και ήρχισαν αι της εξόδου προπαρασκευαί μεθ όλης της ησυχίας, αλλά και μεθ όλης της δραστηριότητος. Mετ αγαλλιάσεως δε έβλεπε τις εις τα πρόσωπα της ηρωικής εκείνης φρουράς ζωγραφισμένον το θάρρος, την απόφασιν και την πεποίθησιν εις την βοήθειαν του θεού περί της επιτυχίας του μεγάλου έργου το οποίον ετοιμάζοντο να επιχειρήσωσιν. Yπήρχον τότε εν τω φρουρίω έως 300 ασθενείς και πληγωμένοι. Πολλοί εκ τούτων, επροτίμησαν να ταφώσιν υπό τα ερείπια της ενδόξου πόλεως και ούτω οχυρωθέντες εις τας ισχυροτέρας οικίας να πωλήσωσιν ακριβά το αίμα των…».
«Επέσαμεν εις τα περιχαρακώματα»
Eπιστολή Nότη Μπότσαρη, Kίτσου Tζαβέλα, Φωτοματα, Δ. Mακρή κ.ά. οπλαρχηγών προς την κυβέρνηση δύο μέρες μετά την Eξοδο.
«Mε την ελπίδα να μας καταφθάσουν τα καράβια και να μας μπάσουν ζαερέν (εφόδια και τροφές) εφθάσαμεν εις την αθλιοτάτην κατάστασιν… Tα καράβια δε τα ελληνικά μίαν φοράν εφάνησαν εις τον λιμένα μας και επειδή ήταν ολίγα, όχι (μόνον) δεν έβλαψαν τον εχθρόν, αλλά και εδιώχθησαν. Kαι επεριμέναμεν οκτώ ημέρας τρώγοντες θαλάσσια χόρτα και πλέον δεν τα ματαείδαμεν. Eφθασε να πεθαίνουν και από εκατόν πενήντα την ημέραν.Δια να μην χαθεί όμως με την ολότητα το στρατιωτικόν, απεφασίσαμεν να εβγούμεν με έξοδον με τα σπαθιά εις τα χείρας, να εβγάλωμεν και όλον το αδύνατον μέρος και όποιος γλυτώσει, πράγμα οπού δεν έγινε ποτέ εις τον κόσμον. Λοιπόν εις τα 10 του παρόντος, το βράδυ τα τρεις ώρας της νυκτός, εκάμαμεν την έξοδον, μέσον τα γεφύρια και επέσαμεν εις τα εχθρικά περιχαρακώματα… Eπλέχθημεν όμως εις τον κάμπον και πολεμούντες ετραβούμαν προς το βουνό. Eβάσταξεν ο πόλεμος εξ ώρας….».
«… Και τότε έδωσε πυρ»
Tρίτη πηγή είναι ο αγωνιστής Σπυρομήλιος (1800-1880). O αγωνιστής από τη Xιμάρα ήταν ένας από τους λίγους σπουδαγμένους στρατιωτικούς της επανάστασης (10 χρόνων είχε σταλεί στην Iταλία να σπουδάσει στρατιωτικά). Aπό το τέλος του 1825 μαχόταν στο Mεσολόγγι και τον Iανουάριο του 1826 ήταν μέλος της επιτροπής των πολιορκημένων που στάλθηκε στο Nαύπλιο για να ζητήσει ενισχύσεις από την κυβέρνηση. Eπέστρεψε από εκεί τις τελευταίες μέρες της πολιορκίας, αλλά δεν στάθηκε δυνατό να μπει στην πόλη. Παρακολουθούσε την Eξοδο από «το όρος Πεταλά, απ όπου φαίνεται το Mεσολόγγιον». Στα απομνημονεύματά του με τον τίτλο το «Xρονικό του Mεσολογγίου 1825-1826» παραθέτει πληροφορίες από «εξοδίτες».
«Eίδομεν ότι εκαίοντο όλαι αι γύρωθεν του φρουρίου καλύβαι της φρουράς. Πόλεμος εκ μέρους του στολίσκου εις Aνεμόμυλον, πόλεμος ηκούετο εις διάφορα μέρη της πόλεως και τα τουρκικά κανονοστάσια εκανονοβόλουν προς την πόλιν. Tαύτα μας έδιδον να καταλάβωμεν ότι έπεσε το Mεσολόγγιον, ότι οι Tούρκοι εκυρίευσαν το φρούριον κι ότι οι Eλληνες κατέφυγον εις τινα οσπίτια και αντέχουν διά να αποθάνουν πολεμώντας… Eν τοσούτω εντός της πόλεως ο πόλεμος διήρκεσεν τρεις ημέρας. Eπολέμουν εις τα οσπίτια έως ότου είχον πολεμοφόδια και όταν τα ετελείωσαν έδιδον πυρ εις το οσπίτιον και εκαίοντο. O Xρήστος Kαψάλης έβγαζεν τας γυναίκας εις τα παράθυρα διά να τας ιδώσιν οι Tούρκοι και εκ τούτων να παρακινηθώσιν να έμβουν. Aφησεν ούτως ώστ εσυνάχθησαν πλήθος Tούρκων και τότε έδωσε πυρ εις την πυριτααποθήκην, οπού ήσαν τεσσαράκοντα κιβώτια πυρίτιδας και ούτως απέθανεν ενδόξως και αυτός, έσωσεν από την αιχμαλωσίαν και την ατιμίαν τόσας ψυχάς, συνεπιφέρων τον θάνατον και εις πλήθος Tούρκων… Oύτως έπεσε το Mεσολόγγιον μετά δωδεκάμηνον στενήν πολιορκίαν».
Αποσπάσματα εγγράφων από άρθρο του Τάκη Κατσιμάρδου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ημερησία” 8/4/2006
Πηγή: ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ & ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
10 Απριλίου 1826: Η ηρωϊκή έξοδος του Μεσολογγίου
Το Μεσολόγγι κήρυξε την Επανάσταση στις 20 Μαΐου 1821. Η πρώτη πολιορκία του ξεκινά στις 25 Οκτωβρίου 1822 και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1822 με σημαντικές απώλειες του εχθρού σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Στις 15 Απριλίου 1825 αρχίζει η δεύτερη πολιορκία από τον Κιουταχή και ύστερα από ασφυκτική πολιορκία ενός έτους και μπροστά στον κίνδυνο της ατιμωτικής σκλαβιάς και του θανάτου από λιμό, αποφασίζεται η Έξοδος της Φρουράς τη νύχτα της 10ης Απριλίου 1826. Από τα 10.500 περίπου άτομα που βρίσκονταν τότε στο Μεσολόγγι, οι 3.500 ήταν οπλοφόροι και ελάχιστοι απ’ αυτούς σώθηκαν ξεφεύγοντας από τον τουρκικό κλοιό μετά την προδοσία του σχεδίου τους. Γυναικόπαιδα και γέροι που δεν μπορούσαν να πολεμήσουν και έμειναν στην πόλη κλείστηκαν στις μπαρουταποθήκες με τον Καψάλη και τον Δεσπότη Ιωσήφ και βάζοντας φωτιά στο μπαρούτι ολοκλήρωσαν τη θυσία του Μεσολογγίου.
Η νύχτα της Εξόδου θα μείνει για πάντα στην ιστορία σαν σύμβολο εθελούσιας θυσίας στο βωμό της Ελευθερίας.
Η νύχτα αυτή είναι μία από τις ιστορικότερες για την ανθρωπότητα.Το Μεσολόγγι συμβολίζει από τότε την ελευθερία και τον ηρωισμό και έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης πολλών μεγάλων δημιουργών απ’ όλον τον κόσμο (Βύρωνας, Γκαίτε, Ουγκώ, Ντελακρουά, Ντελανσάκ). Εκεί, άφησε την τελευταία τoυ πνoή o Λόρδoς Βύρων πρoσφέρoντας σημαντικές υπηρεσίες στoν Αγώνα των “Ελευθέρων Πoλιoρκημένων”.
Λεπτομέρειες για τη δωδεκάμηνη πολιορκία αντλούνται κυρίως από απομνημονευματογράφους. Βεβαίως και από τα έγγραφα, και ειδικά από την «Aλληλογραφία Φρουράς Mεσολογγίου 1825-26» (ένα «σώμα» από τέσσερις περίπου εκατοντάδες κείμενα, που εκδόθηκαν συγκεντρωμένα το 1963).
«Εσφαξαν ένα γαϊδουράκι…»
Πρώτη πηγή είναι ο N. Kασομούλης (1792-1872). O 29χρονος τότε αγωνιστής μετά την επαναστατική του δράση στη Δ. Mακεδονία, βρίσκεται στο πολιορκημένο Mεσολόγγι. Nα υπενθυμίσουμε ότι ανάμεσα στις 2.701 χειρόγραφες σελίδες, που συγκρότησαν τα τρίτομα «Στρατιωτικά ενθυμήματά» του, που εξέδωσε το 1939 ο Γ. Bλαχογιάννης, βρίσκεται και η απόφαση της Eξόδου. Oταν οι οπλαρχηγοί πήραν την ηρωική απόφαση ομοφώνως «… θεωρούντες ότι εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας και προμηθείας τόσον από την θάλασσαν καθώς και από την ξηράν…», τη συνέταξε ο εγγράμματος επίσκοπος Pωγών Iωσήφ και την υπαγόρευσε στον Kασομούλη.
«Aπό τα μέσα Φεβρουαρίου 1826 άρχισαν πολλαίς φαμελλιαίς νά υστερούνται τό ψωμί. Mία Mεσολογγίτισσα, ήτις περιέθαλπεν ασθενή καί τόν αυτάδελφόν μου Mήτρον, ετελείωσεν τήν θροφήν της, καί μυστικά, μαζύ μέ δύο φαμελλιαίς Mεσολογγίτικες, έσφαξαν ένα γαϊδουράκι, πωλάρι πού τό έφαγαν. Tαίς ηύρα οπού έτρωγαν. Eρώτησα πού ηύραν τό κρέας, καί τρόμαξεν η ψυχή μου όταν ήκουσα ότι ήτο γαϊδούρι. Mία συντροφιά στρατιωτών Kραβαριτών είχεν έναν σκύλον καί, κρυφά καί αυτοί, τόν έσφαξαν καί τόν μαγείρευσαν. Eμαθητεύθη καί τούτο. Hμέραν παρ ημέραν αυξάνουσα η πείνα, έπεσεν καί η πρόληψις καί όλα τού να τρώγουν ακάθαρτα, καί άρχισαν αναφανδόν πλέον νά σφάζουν άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια καί ακόμη νά τά πωλούν μιά λίρα τήν οκά οι ιδιοκτήται των καί πού να προφθάσουν: Tρείς ημέραις επέρασαν καί ετελείωσαν καί αυτά τά ζώα… Aρχίσαμεν, περί τάς 15 Mαρτίου, ταίς πικραλήθραις, χορτάρι τής θαλάσσης. Tό εβράζομεν πέντε φοραίς έως ότου έβγαινεν η πικράδα, καί τό ετρώγαμε μέ ξείδι καί λάδι ωσάν σαλάτα, αλλά καί μέ ζουμί από καβούρους ανακατωμένον καί τούτο. Eδόθησαν καί εις τούς ποντικούς, πλήν ήταν ευτυχής όστις εδύνατο νά πιάση έναν. Bατράχους δέν είχαμε κατά δυστυχίαν..».
«Πολλοί επροτίμησαν να ταφώσιν υπό τα ερείπια»
Δεύτερη «ζωντανή» πηγή είναι ο Aρτέμιος Mίχος (1803-1873). O Γιαννιώτης αγωνιστής βρέθηκε στο πολιορκημένο Mεσολόγγι από τον Aπρίλιο του 1825 μέχρι τον επόμενο Iανουάριο. Kρατούσε ημερολογιακές σημειώσεις, τις οποίες και δημοσίευσε με τον τίτλο «Σύντομος περιγραφή εν είδει ημερολογίου των αξιολογοτέρων συμβάντων της B Πολιορκίας του Mεσολογγίου, αρχομένη από 12ης Aπριλίου 1825 και λήγουσα την 25η Iανουαρίου 1826». Στο δεύτερο μέρος, με τον τίτλο «Tα κατά την πολιορκίαν του Mεσολογγίου αφ ης εποχής, ένεκα των περιστάσεων, έπαυσεν εκδιδομένη η εφημερίς Tα Eλληνικά Xρονικά», εκθέτει και τα γεγονότα της Eξόδου.
«Kανονισθέντος του σχεδίου της εξόδου έκαστος απήλθεν εις την θέσιν του και ήρχισαν αι της εξόδου προπαρασκευαί μεθ όλης της ησυχίας, αλλά και μεθ όλης της δραστηριότητος. Mετ αγαλλιάσεως δε έβλεπε τις εις τα πρόσωπα της ηρωικής εκείνης φρουράς ζωγραφισμένον το θάρρος, την απόφασιν και την πεποίθησιν εις την βοήθειαν του θεού περί της επιτυχίας του μεγάλου έργου το οποίον ετοιμάζοντο να επιχειρήσωσιν. Yπήρχον τότε εν τω φρουρίω έως 300 ασθενείς και πληγωμένοι. Πολλοί εκ τούτων, επροτίμησαν να ταφώσιν υπό τα ερείπια της ενδόξου πόλεως και ούτω οχυρωθέντες εις τας ισχυροτέρας οικίας να πωλήσωσιν ακριβά το αίμα των…».
«Επέσαμεν εις τα περιχαρακώματα»
Eπιστολή Nότη Μπότσαρη, Kίτσου Tζαβέλα, Φωτοματα, Δ. Mακρή κ.ά. οπλαρχηγών προς την κυβέρνηση δύο μέρες μετά την Eξοδο.
«Mε την ελπίδα να μας καταφθάσουν τα καράβια και να μας μπάσουν ζαερέν (εφόδια και τροφές) εφθάσαμεν εις την αθλιοτάτην κατάστασιν… Tα καράβια δε τα ελληνικά μίαν φοράν εφάνησαν εις τον λιμένα μας και επειδή ήταν ολίγα, όχι (μόνον) δεν έβλαψαν τον εχθρόν, αλλά και εδιώχθησαν. Kαι επεριμέναμεν οκτώ ημέρας τρώγοντες θαλάσσια χόρτα και πλέον δεν τα ματαείδαμεν. Eφθασε να πεθαίνουν και από εκατόν πενήντα την ημέραν.Δια να μην χαθεί όμως με την ολότητα το στρατιωτικόν, απεφασίσαμεν να εβγούμεν με έξοδον με τα σπαθιά εις τα χείρας, να εβγάλωμεν και όλον το αδύνατον μέρος και όποιος γλυτώσει, πράγμα οπού δεν έγινε ποτέ εις τον κόσμον. Λοιπόν εις τα 10 του παρόντος, το βράδυ τα τρεις ώρας της νυκτός, εκάμαμεν την έξοδον, μέσον τα γεφύρια και επέσαμεν εις τα εχθρικά περιχαρακώματα… Eπλέχθημεν όμως εις τον κάμπον και πολεμούντες ετραβούμαν προς το βουνό. Eβάσταξεν ο πόλεμος εξ ώρας….».
«… Και τότε έδωσε πυρ»
Tρίτη πηγή είναι ο αγωνιστής Σπυρομήλιος (1800-1880). O αγωνιστής από τη Xιμάρα ήταν ένας από τους λίγους σπουδαγμένους στρατιωτικούς της επανάστασης (10 χρόνων είχε σταλεί στην Iταλία να σπουδάσει στρατιωτικά). Aπό το τέλος του 1825 μαχόταν στο Mεσολόγγι και τον Iανουάριο του 1826 ήταν μέλος της επιτροπής των πολιορκημένων που στάλθηκε στο Nαύπλιο για να ζητήσει ενισχύσεις από την κυβέρνηση. Eπέστρεψε από εκεί τις τελευταίες μέρες της πολιορκίας, αλλά δεν στάθηκε δυνατό να μπει στην πόλη. Παρακολουθούσε την Eξοδο από «το όρος Πεταλά, απ όπου φαίνεται το Mεσολόγγιον». Στα απομνημονεύματά του με τον τίτλο το «Xρονικό του Mεσολογγίου 1825-1826» παραθέτει πληροφορίες από «εξοδίτες».
«Eίδομεν ότι εκαίοντο όλαι αι γύρωθεν του φρουρίου καλύβαι της φρουράς. Πόλεμος εκ μέρους του στολίσκου εις Aνεμόμυλον, πόλεμος ηκούετο εις διάφορα μέρη της πόλεως και τα τουρκικά κανονοστάσια εκανονοβόλουν προς την πόλιν. Tαύτα μας έδιδον να καταλάβωμεν ότι έπεσε το Mεσολόγγιον, ότι οι Tούρκοι εκυρίευσαν το φρούριον κι ότι οι Eλληνες κατέφυγον εις τινα οσπίτια και αντέχουν διά να αποθάνουν πολεμώντας… Eν τοσούτω εντός της πόλεως ο πόλεμος διήρκεσεν τρεις ημέρας. Eπολέμουν εις τα οσπίτια έως ότου είχον πολεμοφόδια και όταν τα ετελείωσαν έδιδον πυρ εις το οσπίτιον και εκαίοντο. O Xρήστος Kαψάλης έβγαζεν τας γυναίκας εις τα παράθυρα διά να τας ιδώσιν οι Tούρκοι και εκ τούτων να παρακινηθώσιν να έμβουν. Aφησεν ούτως ώστ εσυνάχθησαν πλήθος Tούρκων και τότε έδωσε πυρ εις την πυριτααποθήκην, οπού ήσαν τεσσαράκοντα κιβώτια πυρίτιδας και ούτως απέθανεν ενδόξως και αυτός, έσωσεν από την αιχμαλωσίαν και την ατιμίαν τόσας ψυχάς, συνεπιφέρων τον θάνατον και εις πλήθος Tούρκων… Oύτως έπεσε το Mεσολόγγιον μετά δωδεκάμηνον στενήν πολιορκίαν».
Αποσπάσματα εγγράφων από άρθρο του Τάκη Κατσιμάρδου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ημερησία” 8/4/2006
Πηγή: ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ & ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
Σε ηλικία 63 ετών έφυγε από τη ζωή το πρωί της Κυριακής ο δημοφιλής τραγουδοποιός Νίκος Παπάζογλου, έπειτα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.
Ο Νίκος Παπάζογλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Μαρτίου 1948. Η πρώτη του συστηματική επαφή με τη μουσική ήταν μέσω συγκροτημάτων την περίοδο 1965-1970. Την ίδια εποχή έγραψε τα πρώτα του τραγούδια, δημιουργώντας παράλληλα ένα μικρό στούντιο με χειροποίητα μηχανήματα στη Θεσσαλονίκη.
Το 1972 με το συγκρότημα Ζηλωτής (Zealot) επιχείρησε να κατακτήσει τη διεθνή αγορά κατά το πρωτότυπο των Aphrodite`s Child. Μετακόμισε στο Αachen της Δυτικής Γερμανίας. Φτιάχτηκαν τότε έξι τραγούδιαπου ηχογραφήθηκαν στο Mιλάνο αλλά υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων. Το 1976, τραγουδώντας στους «Αχαρνής» του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 η «καλή παρέα» (Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Ξυδάκης, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Παπάζογλου) δημιουργεί το δίσκο «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς» στο νεόδμητο στούντιο Αγροτικόν Νο 3, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης.
Ακολουθούν «Τα Δήθεν» και το 1983 όλα όσα υπήρχαν σε σχέδια, σημειώσεις και χαμηλόφωνες ηχογραφήσεις μαζεύονται στο δίσκο «Χαράτσι» που προτείνει ένα «είδος μεικτό και μόνιμο». Ακολουθεί το «Μέσω Νεφών» το 1986, τα «Σύνεργα» το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η "Επιτόπιος Ηχογράφησις" στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991). Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα» -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου. Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταία του δουλειά το «Μάισσα Σελήνη».
Την ημέρα της κυκλοφορίας της «Μάισσα Σελήνη», ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η «Νοσταλγός».
Κάτω από την ετικέτα «Στρόγγυλοι Δίσκοι», ο Νίκος Παπάζογλου επιμελείται τις παραγωγές και ανακαλύπτει αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά.
Τη θλίψη της για το θάνατο του Ν. Παπάζογλου εξέφρασε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, υπογραμμίζοντας πως «η επίδρασή του υπήρξε καθοριστική στην πορεία του ελληνικού τραγουδιού. Τα τραγούδια του Νίκου Παπάζογλου και η φωνή του αποτελούν πολύτιμο θησαυρό της μουσικής μας κληρονομιάς και ειδοποιό στοιχείο της μουσικής μας ψυχοσύνθεσης. Εκφράζουμε ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του».
*Η κηδεία του Νίκου Παπάζογλου θα γίνει τη Δευτέρα, στις 16:00, από τον Ιερό Ναό του Αγ. Θεράποντα, της Τούμπας, η γειτονιά όπου γεννήθηκε και έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική.
Ο Νίκος Παπάζογλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Μαρτίου 1948. Η πρώτη του συστηματική επαφή με τη μουσική ήταν μέσω συγκροτημάτων την περίοδο 1965-1970. Την ίδια εποχή έγραψε τα πρώτα του τραγούδια, δημιουργώντας παράλληλα ένα μικρό στούντιο με χειροποίητα μηχανήματα στη Θεσσαλονίκη.
Το 1972 με το συγκρότημα Ζηλωτής (Zealot) επιχείρησε να κατακτήσει τη διεθνή αγορά κατά το πρωτότυπο των Aphrodite`s Child. Μετακόμισε στο Αachen της Δυτικής Γερμανίας. Φτιάχτηκαν τότε έξι τραγούδιαπου ηχογραφήθηκαν στο Mιλάνο αλλά υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων. Το 1976, τραγουδώντας στους «Αχαρνής» του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 η «καλή παρέα» (Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Ξυδάκης, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Παπάζογλου) δημιουργεί το δίσκο «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς» στο νεόδμητο στούντιο Αγροτικόν Νο 3, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης.
Ακολουθούν «Τα Δήθεν» και το 1983 όλα όσα υπήρχαν σε σχέδια, σημειώσεις και χαμηλόφωνες ηχογραφήσεις μαζεύονται στο δίσκο «Χαράτσι» που προτείνει ένα «είδος μεικτό και μόνιμο». Ακολουθεί το «Μέσω Νεφών» το 1986, τα «Σύνεργα» το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η "Επιτόπιος Ηχογράφησις" στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991). Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα» -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου. Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταία του δουλειά το «Μάισσα Σελήνη».
Την ημέρα της κυκλοφορίας της «Μάισσα Σελήνη», ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η «Νοσταλγός».
Κάτω από την ετικέτα «Στρόγγυλοι Δίσκοι», ο Νίκος Παπάζογλου επιμελείται τις παραγωγές και ανακαλύπτει αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά.
Τη θλίψη της για το θάνατο του Ν. Παπάζογλου εξέφρασε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, υπογραμμίζοντας πως «η επίδρασή του υπήρξε καθοριστική στην πορεία του ελληνικού τραγουδιού. Τα τραγούδια του Νίκου Παπάζογλου και η φωνή του αποτελούν πολύτιμο θησαυρό της μουσικής μας κληρονομιάς και ειδοποιό στοιχείο της μουσικής μας ψυχοσύνθεσης. Εκφράζουμε ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του».
*Η κηδεία του Νίκου Παπάζογλου θα γίνει τη Δευτέρα, στις 16:00, από τον Ιερό Ναό του Αγ. Θεράποντα, της Τούμπας, η γειτονιά όπου γεννήθηκε και έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)