«Η κυβέρνηση και η τρόικα προωθούν την ελεγχόμενη χρεοκοπία της χώρας», η οποία θα σημάνει «αλλεπάλληλα πικρά ποτήρια για τουλάχιστον μία 15ετία» υποστηρίζει o κ. Γιάννης Τόλιος, οικονομολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Κρίση, «απεχθές» χρέος και αθέτηση πληρωμών. Το ελληνικό… δίλημμα!».. Ο ίδιος, πάντως, παρατηρεί ότι ναι μεν «οι τραπεζίτες δεν θέλουν καν να ακούσουν τη λέξη «κούρεμα», αλλά οι Γερμανοί βιομήχανοι το συζητούν προκειμένου να μην καταρρεύσει το ευρώ, καθώς εκείνοι είναι που ωφελούνται κυρίως από τις....
εξαγωγές».
Σύμφωνα με τον κ Τόλιο, το 75-80% του σημερινού δημόσιου χρέους της Ελλάδας, περιλαμβανομένου και του δανείου της τρόικας, είναι «απεχθές»: «δεν ήταν σε όφελος του ελληνικού λαού, δεν ρωτήθηκαν ποτέ οι πολίτες γι’ αυτό, και οι πιστωτές γνώριζαν τις ακριβείς συνθήκες ωστόσο παρείχαν το δάνειο». Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους, αρκεί αυτή να μην εργαστεί «στο πρότυπο των εξεταστικών» επιτροπών της Βουλής.
Ακολουθεί η συνέντευξη από τον κ. Τόλιο:
Στο βιβλίο αναλύετε τα διαχρονικά αίτια που οδήγησαν στο σημερινό δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος. Ποια είναι η ερμηνεία σας για το πώς φτάσαμε ως εδώ;
Υπάρχουν στοιχεία με μόνιμο αλλά και με έκτακτο χαρακτήρα. Από τη μεταπολιτευτική περίοδο εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα πολιτικές που οδήγησαν σε ανορθολογική ανάπτυξη, χωρίς τον απαιτούμενο δυναμισμό. Και εν πάση περιπτώσει, η υπερχρέωση επιταχύνθηκε από την ένταξη της χώρας στην (τότε) ΕΟΚ, η οποία έφερε σε προβληματικότητα την ελληνική βιομηχανία. Ως ποσοστό του ΑΕΠ, το χρέος σημειώνει μία βαθμιαία απογείωση τη δεκαετία του 1980, καθώς έγινε «άνοιγμα» με την υποχώρηση των δασμολογικών περιορισμών και φάνηκε ότι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας ήταν σε αδύναμη θέση, έναντι της ευρωπαϊκής. Τα ελληνικά βιομηχανικά προϊόντα έχασαν έδαφος στο ευρωπαϊκό επίπεδο και αντίστοιχα τα ευρωπαϊκά κέρδισαν έδαφος στην ελληνική οικονομία. Αντίστοιχα, και με τα αγροτικά προϊόντα: μέχρι τη δεκαετία του 1980 υπήρχε πλεονασματικό εμπορικό ισοζύγιο το οποίο διαδέχθηκε ένα αυξανόμενο έλλειμμα (περισσότερο εισάγουμε παρά εξάγουμε).
Σε δεύτερο επίπεδο είναι η δημοσιονομική διαχείριση (έσοδα, δαπάνες κλπ). Εκεί βρίσκεται η μεγάλη «τρύπα» των εσόδων, ειδικότερα της φοροδιαφυγής, μέσω της άνισης φορολογικής μεταχείρισης. Αυτό συνοδεύτηκε βέβαια και την κακή διαχείριση στις δαπάνες, ιδίως στις υπερβολικές στρατιωτικές δαπάνες οι οποίες μάλιστα κατά τη γνώμη μου δεν δικαιολογούνται με όρους εθνικής άμυνας. Μιλάμε για υποχρεώσεις δυσβάσταχτες που δεν αφήνουν την οικονομία «να πάρει ανάσα».
Αυτές οι δύο πηγές ελλειμμάτων μοιραία οδηγούν σε νέο δανεισμό, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος του εθνικού εισοδήματος να το «ρουφάνε με ένα καλαμάκι» οι πιστωτές και συγκεκριμένα οι τοκογλύφοι οι οποίοι παρέχουν διαχρονικά δάνεια με δυσμενείς όρους, γεγονός που δεν άφηνε περιθώρια για ανάπτυξη. Έπειτα, την περίοδο 1990-2000, συνεχίζουμε με υψηλό επίπεδο χρέους και δαπανών εξυπηρέτησης, φτάνοντας στο 2010, οπότε και έγινε το «έλα να δεις», με την εκτόξευση του κόστους δανεισμού.
Αποδεικνύεται ότι η ένταξη της χώρας στην Ευρωζώνη ήταν λάθος. Εδώ έως και ο Ντελόρ, ο Σμιθ ή ο Σημίτης ομολόγησαν είτε άμεσα είτε έμμεσα ότι η ΟΝΕ, έτσι όπως διαμορφώθηκε, λειτούργησε δυσμενώς σε βάρος των αδύναμων περιφερειακών χωρών του ευρώ. Πλεονάσματα από τη μία πλευρά η Γερμανία, ελλείμματα από την άλλη πλευρά η Ελλάδα.
Εκφράζετε την εκτίμηση ότι η κυβέρνηση και η τρόικα προωθούν την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» της χώρας. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Είναι δύο οι επιλογές μπροστά σε αυτό το χρέος: Λύση με όρους προς το συμφέρον των πιστωτών και λύση με όρους κοινωνίας. Με το Μνημόνιο, ο ελληνικός λαό «κατάπιε ένα πικρό ποτήρι». Εκείνο που του προσφέρουν με την «ελεγχόμενη πτώχευση» είναι αλλεπάλληλα «πικρά ποτήρια» για τουλάχιστον μία 15ετία. Τα δεσμά που μπαίνουν μέσα από το λεγόμενο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας και μέσα από το Σύμφωνο για το Ευρώ είναι ανατριχιαστικά. Η Ελλάδα δεν θα έχει το δικαίωμα να αποφασίζει τίποτα. Οι λαοί μπαίνουν στην άκρη. Κατά βάση, αποφασίζουν το χρηματιστηριακό κεφάλαιο, οι τραπεζίτες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η μία εκδοχή είναι το λεγόμενο «κούρεμα», μία λέξη την οποία οι τραπεζίτες δεν θέλουν καν να ακούσουν, προσδοκώντας να λάβουν όλα τα χρήματα και με το παραπάνω. Εκείνο που φαίνεται λίγο να συζητούν είναι μία παράταση του χρόνου αποπληρωμής. Μένει να φανεί. Στην πράξη βεβαίως, στη δευτερογενή αγορά ομολόγων γίνεται ήδη, καθώς αξιολογείται περίπου η υποτίμηση, επισήμως όμως ακόμη δεν έχει συμβεί. Σημειωτέον, ο αρχικός χρόνος εξόφλησης ήταν «θηλιά στο λαιμό». Η επιμήκυνση είναι αναγκαία. Ωστόσο δεν φτάνει. Δεν είναι μόνο μεγάλο το χρέος, αλλά είναι υψηλές οι δαπάνες αποπληρωμής σε ποσοστό του ΑΕΠ: έχουν φτάσει ήδη το 1/3 του εθνικού εισοδήματος. Δεν πληρώνεται αυτό το χρέος. Χρειάζεται «κούρεμα». Και όσο γίνεται περισσότερο.
Ένα άλλο σενάριο είναι μια μορφή «σεισάχθειας», την οποία είχε εφαρμόσει ο Σόλων στην αρχαία Αθήνα το 500 π.Χ., αποφασίζοντας να διαγραφούν τα χρέη τα ήταν υπερβολικά. Σήμερα, σε αυτό το πλαίσιο, συνηγορεί το διεθνές δίκαιο: αν μια χώρα αντιμετωπίζει κατάσταση «έκτακτης ανάγκης», τότε μπορεί να αρνηθεί την πληρωμή του χρέους (προκειμένου να διασφαλίσει τις υπηρεσίες υγείας κλπ).
Η Ελλάδα, μάλιστα, είχε μία ανάλογη εμπειρία το 1936, όταν αρνήθηκε την εξυπηρέτηση δανείου στη βελγική τράπεζα «Societe Commercial de Belgique». Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο «Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου» που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την για αθέτηση υποχρεώσεων. Η Ελλάδα, με ειδικό υπόμνημα επί κυβέρνησης Μεταξά, απάντησε ότι «τα συμφέροντα του ελληνικού λαού για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας δεν επιτρέπουν να προβεί η Ελλάδα σε άλλη επιλογή». Το Διεθνές Δικαστήριο αποδέχτηκε το σκεπτικό και δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας ένα νομικό προηγούμενο το οποίο αργότερα αξιοποίησαν άλλες χώρες, όπως η Αργεντινή (2003) κατά την παύση πληρωμών για μονομερή διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους της.
Ποιο μέρος του σημερινού χρέους θεωρείτε «απεχθές»;
Εκείνο το οποίο, βάσει του διεθνούς δικαίου, δεν ήταν σε όφελος του ελληνικού λαού, δεν ρωτήθηκαν ποτέ οι πολίτες γι’ αυτό, και οι πιστωτές γνώριζαν τις ακριβείς συνθήκες ωστόσο παρείχαν το δάνειο. Χαρακτηριστική περίπτωση αντίστοιχου δανείου είναι αυτό της τρόικας. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά του απεχθούς χρέους. Κατά τ’ άλλα, υποβρύχια που γέρνουν, C4i, δανειακές συμβάσεις μεγάλων έργων, τοκογλυφικά επιτόκια κ.ο.κ. Συνολικά, σε αυτή την κατηγορία ανέρχεται το 75-80% του σημερινού χρέους της Ελλάδας.
Τάσσεστε υπέρ της δημιουργίας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους. Αυτή κατά τη γνώμη σας οφείλει να δράσει μέσα ή έξω από τη Βουλή;
Αν μιλάμε για μία επιτροπή στο πρότυπο των εξεταστικών, καλύτερα ας το αφήσουμε. Μέχρι τώρα, ανάλογες διαδικασίες «κουκουλώνουν» τα ζητήματα, είναι αναξιόπιστες. Πάντως, δεν θέλω να αρνηθώ τις δυνατότητες του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Σε κάποιες περιπτώσεις, μέσω των ερωτήσεων κ.ο.κ., αξιοποιούνται αυτές οι δυνατότητες. Ωστόσο, μία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ, ή μία κυβέρνηση «προθύμων», δεν αφήνει ελπίδα. Χρειάζεται μια ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση, τύπου Ισημερινού (που ο Κορέα δεν ήταν και ο πιο ριζοσπαστικός αριστερός, αλλά ήταν συνεπής) για να εφαρμόσει το εγχείρημα.
Αποτελεί λύση η αθέτηση πληρωμών και ποιες θα ήταν οι συνέπειες;
Καταρχάς, πρέπει να αναδείξουμε το ηθικό επιχείρημα ότι «δεν πάμε να τους τα φάμε», αλλά είναι δικαίωμα της χώρας. Στη συνέχεια χρειάζεται πολιτική αποφασιστικότητα. Οι πιστωτές είναι ισχυροί, δεν ξέρει κανείς πώς θα αντιδράσουν. Μπορεί να πουν στην Ελλάδα: «βγες από το ευρώ». Προσωπικά, δεν υιοθετώ τη λογική: «πάση θυσία στο Ευρώ», γιατί αυτό είναι αυτοκαταστροφικό, δεν σου αφήνει περιθώρια. Η Ευρωζώνη, με το σύμφωνο του Ευρώ, είναι ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης που αποφασίζει ποινές με στρατιωτική πειθαρχία.
Οι τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία;
Τα ασφαλιστικά ταμεία θα χρειάζεται να στηριχθούν. Εδώ βρίσκονται λεφτά για τις τράπεζες (28 δις το 2009, 50 δις το 2010, 30 δις το πρώτο 3μηνο του 2011). Και εν πάση περιπτώσει δεν μιλά κανείς για τα αποθεματικά των ταμείων, που τα έβαλαν στο χρηματιστήριο, τα απαξίωσαν κλπ. Ασφαλώς λοιπόν σε μια τέτοια περίπτωση θα στηριχθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και φυσικά θα εθνικοποιηθεί το τραπεζικό σύστημα, για να διαθέτει η χώρα μοχλούς να «περπατήσει» μια συνολικά προοδευτική οικονομική πολιτική.
Σας πείθουν οι Ευρωπαίοι και Έλληνες αξιωματούχοι όταν διαψεύδουν κάθε ενδεχόμενο «κουρέματος» του χρέους;
Παίζουν «κρυφτούλι». Κατά τη γνώμη μου, όλα ξεκινούν και όλα τελειώνουν σε σχέση με το γεγονός ότι -ιδίως οι Γερμανοί- θέλουν το ευρώ για να ενισχύουν την ηγεμονία τους σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό ως πολιτικό συμπέρασμα. Στο μεταξύ, σε αντίθεση με τους τραπεζίτες, οι Γερμανοί βιομήχανοι συζητούν το ενδεχόμενο «κουρέματος» προκειμένου να μην καταρρεύσει το ευρώ, καθώς εκείνοι είναι που ωφελούνται κυρίως από τις εξαγωγές.
http://www.tvxs.gr
Πηγή : TNSite: Γ. Τόλιος: Απεχθές το 75-80% του σημερινού χρέους
Σάββατο 7 Μαΐου 2011
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
ΣΥΝΕΧΕΙΑ...
ε την εκπομπή Ερεύνα «Η δυστυχία να είσαι μαθητής» του Παύλου Τσίμα στο Μέγκα.
Η εκπομπή ξεκινά με ένα τυπικό 24ωρο δύο μαθητών του λυκείου, του Γιαν και της Βανέσσας που επικοινωνούν μέσω διαδικτύου. Η κάμερα της εκπομπής παρακολουθεί και καταγράφει τις διαφορές στο σχολείο και την καθημερινή τους ζωή στη Φιλανδία και την Ελλάδα.
Ενδεικτικές φράσεις:
Κανείς δε με έκανε να αγαπήσω το βιβλίο, τη γνώση.
Ρουτίνα η ζωή στα 17 χρόνια;
Οι χώροι υπάρχουν, ο χρόνος δεν υπάρχει.
Τα παιδιά μισούν αυτή τη στιγμή το σχολείο και εγώ τα δικαιολογώ απόλυτα.
Στο ερώτημα
Πώς είναι δυνατόν το δικό μας σχολείο να πιέζει τόσο πολύ τους μαθητές του με τόσο φτωχά αποτελέσματα; Πώς γίνεται να συζητάμε τόσο πολύ για την παιδεία και να τα καταφέρνουμε στην πράξη τόσο άσχημα;
ψήγματα της απάντησης, ανιχνεύονται στις απαντήσεις των Φιλανδών μαθητών και καθηγητών και μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η όποια μεταρρύθμιση για την παιδεία πρέπει να ξεκινήσει από τον τρόπο εκπαίδευσης και όχι τον τρόπο εισόδου-εξόδου σε από αυτή.
Τέλος, δυο προσωπικές σκέψεις από τη μελέτη του εκπαιδευτικού συστήματος της Φιλανδίας και την επικοινωνία με Φιλανδούς συναδέλφους είναι πως ούτε στη Φιλανδία είναι όλα ανθηρά ούτε στην Ελλάδα είναι όλα απογοητευτικά. Και ότι αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι πατώντας στέρεα στις δικές μας υγιείς εκπαιδευτικές αξίες και παράδοση να αξιοποιήσουμε επιλεκτικά στοιχεία και πρακτικές από άλλες χώρες. Στη συνέχεια θα παρουσιάσουμε μερικές ενδιαφέρουσες προτάσεις και πρακτικές.
[πηγή]
Η εκπομπή ξεκινά με ένα τυπικό 24ωρο δύο μαθητών του λυκείου, του Γιαν και της Βανέσσας που επικοινωνούν μέσω διαδικτύου. Η κάμερα της εκπομπής παρακολουθεί και καταγράφει τις διαφορές στο σχολείο και την καθημερινή τους ζωή στη Φιλανδία και την Ελλάδα.
Ενδεικτικές φράσεις:
Κανείς δε με έκανε να αγαπήσω το βιβλίο, τη γνώση.
Ρουτίνα η ζωή στα 17 χρόνια;
Οι χώροι υπάρχουν, ο χρόνος δεν υπάρχει.
Τα παιδιά μισούν αυτή τη στιγμή το σχολείο και εγώ τα δικαιολογώ απόλυτα.
Στο ερώτημα
Πώς είναι δυνατόν το δικό μας σχολείο να πιέζει τόσο πολύ τους μαθητές του με τόσο φτωχά αποτελέσματα; Πώς γίνεται να συζητάμε τόσο πολύ για την παιδεία και να τα καταφέρνουμε στην πράξη τόσο άσχημα;
ψήγματα της απάντησης, ανιχνεύονται στις απαντήσεις των Φιλανδών μαθητών και καθηγητών και μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η όποια μεταρρύθμιση για την παιδεία πρέπει να ξεκινήσει από τον τρόπο εκπαίδευσης και όχι τον τρόπο εισόδου-εξόδου σε από αυτή.
Τέλος, δυο προσωπικές σκέψεις από τη μελέτη του εκπαιδευτικού συστήματος της Φιλανδίας και την επικοινωνία με Φιλανδούς συναδέλφους είναι πως ούτε στη Φιλανδία είναι όλα ανθηρά ούτε στην Ελλάδα είναι όλα απογοητευτικά. Και ότι αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι πατώντας στέρεα στις δικές μας υγιείς εκπαιδευτικές αξίες και παράδοση να αξιοποιήσουμε επιλεκτικά στοιχεία και πρακτικές από άλλες χώρες. Στη συνέχεια θα παρουσιάσουμε μερικές ενδιαφέρουσες προτάσεις και πρακτικές.
[πηγή]
ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ....
«Αγαπητέ Σωκράτη, μαθαίνω αρχαία ελληνικά και επειδή χθες διαβάζαμε μια επιστολή του Επίκουρου προς το φίλο μου Μένοικο, μου άρεσε η προσφώνηση της επιστολής του και προσπάθησα να τη μιμηθώ.
Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.
Το σύστημά μας
Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.
Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».
Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.
Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί.
Επιλέγουμε μαθήματα
Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο. Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων.
Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.
Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.
Είμαστε όλοι ίσοι
Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών.
Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».
Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια.
Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.
Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.
Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας. Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό... ανησυχητικό.
Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.
Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας.
Αγαπάμε ότι κάνουμε
Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος. Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».
Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό»
Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους. Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται».
Μια ημέρα μου
Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα. Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο, επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές.
Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ότι άλλο χρειάζεται για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο.
Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.
Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κλπ.
Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθήσει.
Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.
Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου - κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.
Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.
Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά επιδόσεων.
Το τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι' αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».
Υστερόγραφο
Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι «συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν».
Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς. Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ότι τους βολεύει.
Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν. Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε:
«Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί... Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».
Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι' αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες;
Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε την ημέρα σας.
Με ρώτησες πόσο έχει σ' εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.
Λοιπόν φίλε μου, «Kiitos» (ευχαριστώ) για το σήμα του «Ολυμπιακού» που μου έστειλες, της αγαπημένης σου ομάδας όπως μου λες, δυστυχώς δεν την γνωρίζω. Ελπίζω με αυτό να μη σε στενοχώρησα, αλλά οφείλω να σου πω, πως με το ποδόσφαιρο δεν τα πάω και τόσο καλά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου προτιμάω να πάω στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, να σερφάρω λίγο στο Ιντερνέτ, να πάω για σκι ή πατινάζ στον πάγο με τους φίλους μου και τις λίγες ώρες την εβδομάδα που βλέπω τηλεόραση, προτιμάω να δω κανένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία σας και άλλες μακρινές χώρες, που δεν έχω πάει. Όπως άκουσα, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη τηλεθέαση στην Ευρώπη. Ξέχασα, δε, να σου πω ότι εκτός της σχολικής, σε κάθε γειτονιά μας υπάρχει μια δημόσια βιβλιοθήκη και δεν υπάρχει μαθητής που να μην έχει μια δανειστική ταυτότητα βιβλίων ή σύνδεση με το ιντερνέτ.
Φίλε μου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και κουράγιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μπορούσε να επιλέξει το τόπο γέννησης του.
Φιλικά, , Markus Bootsarb
Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.
Το σύστημά μας
Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.
Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».
Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.
Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί.
Επιλέγουμε μαθήματα
Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο. Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων.
Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.
Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.
Είμαστε όλοι ίσοι
Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών.
Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».
Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια.
Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.
Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.
Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας. Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό... ανησυχητικό.
Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.
Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας.
Αγαπάμε ότι κάνουμε
Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος. Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».
Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό»
Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους. Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται».
Μια ημέρα μου
Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα. Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο, επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές.
Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ότι άλλο χρειάζεται για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο.
Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.
Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κλπ.
Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθήσει.
Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.
Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου - κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.
Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.
Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά επιδόσεων.
Το τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι' αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».
Υστερόγραφο
Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι «συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν».
Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς. Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ότι τους βολεύει.
Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν. Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε:
«Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί... Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».
Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι' αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες;
Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε την ημέρα σας.
Με ρώτησες πόσο έχει σ' εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.
Λοιπόν φίλε μου, «Kiitos» (ευχαριστώ) για το σήμα του «Ολυμπιακού» που μου έστειλες, της αγαπημένης σου ομάδας όπως μου λες, δυστυχώς δεν την γνωρίζω. Ελπίζω με αυτό να μη σε στενοχώρησα, αλλά οφείλω να σου πω, πως με το ποδόσφαιρο δεν τα πάω και τόσο καλά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου προτιμάω να πάω στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, να σερφάρω λίγο στο Ιντερνέτ, να πάω για σκι ή πατινάζ στον πάγο με τους φίλους μου και τις λίγες ώρες την εβδομάδα που βλέπω τηλεόραση, προτιμάω να δω κανένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία σας και άλλες μακρινές χώρες, που δεν έχω πάει. Όπως άκουσα, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη τηλεθέαση στην Ευρώπη. Ξέχασα, δε, να σου πω ότι εκτός της σχολικής, σε κάθε γειτονιά μας υπάρχει μια δημόσια βιβλιοθήκη και δεν υπάρχει μαθητής που να μην έχει μια δανειστική ταυτότητα βιβλίων ή σύνδεση με το ιντερνέτ.
Φίλε μου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και κουράγιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μπορούσε να επιλέξει το τόπο γέννησης του.
Φιλικά, , Markus Bootsarb
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Βοήθα κι εσύ να μη σβήσει το χαμόγελο!
Ό,τι δεν μπορεί να κάνει το επίσημο κράτος, ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε όλοι εμείς.
Την Τρίτη, 3 Μαΐου, το Newstoday.gr διοργανώνει διαδικτυακό μαραθώνιο, για να εξακολουθήσει το «Χαμόγελο του Παιδιού» να...
υπάρχει.
Να συνεχίσει να προστατεύει τα παιδιά εκείνα που άλλοι παρατούν, άλλοι κακοποιούν και άλλοι αδιαφορούν γι αυτά.
Θύμα των περικοπών και της κρίσης, είναι και το «Χαμόγελο του Παιδιού», το οποίο συντηρείται, πλέον, από τις δωρεές και την εθελοντική εργασία πολλών ανθρώπων. Αν δεν βοηθήσουμε εμείς, σε ένα-δύο μήνες, το πολύ, τα σπίτια της αγάπης για τα παιδιά ίσως κλείσουν. Ας μην τα πετάξουμε στο δρόμο.
Ας συμμετέχουμε όλοι στον μαραθώνιο του Newstoday.gr και στέλνοντας ένα SMS ή κάνοντας ένα τηλεφώνημα για να σωθεί ακόμη ένα παιδί. «Βοήθα κι εσύ να μη σβήσει το χαμόγελο»
Τρίτη, 3 Μαΐου, από το Newstoday.gr
Ποιοι θα συμμετέχουν
Από την πρώτη στιγμή που μιλήσαμε με επώνυμους από τον καλλιτεχνικό, τον δημοσιογραφικό, τον πνευματικό και τον πολιτικό κόσμο, βρήκαμε ανοιχτές πόρτες και καρδιές.
Όλοι ήθελαν να καταθέσουν τη δική τους άποψη και να ενώσουν τη φωνή τους με τη δική μας, στην προσπάθεια να κρατηθεί το «Χαμόγελο του Παιδιού» ζωντανό.
Έτσι, λοιπόν, εκτός από τους αγαπημένους σας σταρ, που θα ακούσετε να μιλούν στο Newstoday.gr, θα έχετε τη δυνατότητα να συνομιλήσετε μαζί τους και να τους ρωτήσετε ό,τι θέλετε.
Από το πρωί ως το βράδυ, θα είναι στα γραφεία της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας οι:
10.00 Κώστας Γιαννόπουλος
11.00 Απόστολος Γκλέτσος
12.00 Κατερίνα Ζαρίφη
13.00 Γιάννης Κορδώνης- Χρήστος Φερεντίνος
14.00 Γιάννης Αϊβάζης
15.00 Γρηγόρης Αρναούτογλου
16.00 Αλέξης Τζόρβας
17.00 Κατερίνα Στικούδη
18.00 Γ. Σταυρόπουλος – Δ. Βερύκιος
19.00 Πέτρος Φιλιππίδης
20.00 Γιώργος Καραγκούνης
Ας βοηθήσουμε όλοι μας να μη σβήσει το χαμόγελο αυτών των παιδιών!
- Καλέστε στο 14545 από σταθερό (χρέωση 2,27 € ανά κλήση) ή κινητό (χρέωση 2,46 € ανά κλήση)
- Καλέστε στο 901 11 15 15 15 από σταθερό ΟΤΕ (χρέωση 3,67 € ανά κλήση)
- Στείλτε μήνυμα στο 54020 τη λέξη ΧΑΜΟΓΕΛΟ ή XAMOGELO (χρέωση 2,46 € ανά SMS)
Ν. Σ.
Ό,τι δεν μπορεί να κάνει το επίσημο κράτος, ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε όλοι εμείς.
Την Τρίτη, 3 Μαΐου, το Newstoday.gr διοργανώνει διαδικτυακό μαραθώνιο, για να εξακολουθήσει το «Χαμόγελο του Παιδιού» να...
υπάρχει.
Να συνεχίσει να προστατεύει τα παιδιά εκείνα που άλλοι παρατούν, άλλοι κακοποιούν και άλλοι αδιαφορούν γι αυτά.
Θύμα των περικοπών και της κρίσης, είναι και το «Χαμόγελο του Παιδιού», το οποίο συντηρείται, πλέον, από τις δωρεές και την εθελοντική εργασία πολλών ανθρώπων. Αν δεν βοηθήσουμε εμείς, σε ένα-δύο μήνες, το πολύ, τα σπίτια της αγάπης για τα παιδιά ίσως κλείσουν. Ας μην τα πετάξουμε στο δρόμο.
Ας συμμετέχουμε όλοι στον μαραθώνιο του Newstoday.gr και στέλνοντας ένα SMS ή κάνοντας ένα τηλεφώνημα για να σωθεί ακόμη ένα παιδί. «Βοήθα κι εσύ να μη σβήσει το χαμόγελο»
Τρίτη, 3 Μαΐου, από το Newstoday.gr
Ποιοι θα συμμετέχουν
Από την πρώτη στιγμή που μιλήσαμε με επώνυμους από τον καλλιτεχνικό, τον δημοσιογραφικό, τον πνευματικό και τον πολιτικό κόσμο, βρήκαμε ανοιχτές πόρτες και καρδιές.
Όλοι ήθελαν να καταθέσουν τη δική τους άποψη και να ενώσουν τη φωνή τους με τη δική μας, στην προσπάθεια να κρατηθεί το «Χαμόγελο του Παιδιού» ζωντανό.
Έτσι, λοιπόν, εκτός από τους αγαπημένους σας σταρ, που θα ακούσετε να μιλούν στο Newstoday.gr, θα έχετε τη δυνατότητα να συνομιλήσετε μαζί τους και να τους ρωτήσετε ό,τι θέλετε.
Από το πρωί ως το βράδυ, θα είναι στα γραφεία της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας οι:
10.00 Κώστας Γιαννόπουλος
11.00 Απόστολος Γκλέτσος
12.00 Κατερίνα Ζαρίφη
13.00 Γιάννης Κορδώνης- Χρήστος Φερεντίνος
14.00 Γιάννης Αϊβάζης
15.00 Γρηγόρης Αρναούτογλου
16.00 Αλέξης Τζόρβας
17.00 Κατερίνα Στικούδη
18.00 Γ. Σταυρόπουλος – Δ. Βερύκιος
19.00 Πέτρος Φιλιππίδης
20.00 Γιώργος Καραγκούνης
Ας βοηθήσουμε όλοι μας να μη σβήσει το χαμόγελο αυτών των παιδιών!
- Καλέστε στο 14545 από σταθερό (χρέωση 2,27 € ανά κλήση) ή κινητό (χρέωση 2,46 € ανά κλήση)
- Καλέστε στο 901 11 15 15 15 από σταθερό ΟΤΕ (χρέωση 3,67 € ανά κλήση)
- Στείλτε μήνυμα στο 54020 τη λέξη ΧΑΜΟΓΕΛΟ ή XAMOGELO (χρέωση 2,46 € ανά SMS)
Ν. Σ.
«Γολγοθάς» για εκατοντάδες δυσλεκτικούς υποψηφίους των Πανελλαδικών...
Παρά το «κύμα» των έντονων αντιδράσεων και παρά την κοινωνική κατακραυγή, το υπουργείο Παιδείας εμμένει στην απόφασή του να μην ορίσει ειδικά εξεταστικά κέντρα στην περιφέρεια για τους... 1.152 υποψήφιους με ειδικές εξεταστικές ανάγκες, υποχρεώνοντάς τους να μεταβούν για τις πανελλαδικές εξετάσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Πρόκειται για μαθητές που εξετάζονται προφορικά, επειδή αδυνατούν να υποστούν γραπτές εξετάσεις, λόγω προβλημάτων δυσλεξίας, δυσγραφίας, δυσαριθμησίας, δυσαναγνωσίας, δυσορθογραφίας ή προβλημάτων στα άνω άκρα κ.ά. Οι εξετάσεις αυτές δεν αφορούν υποψηφίους με σοβαρές παθήσεις, για τους οποίους η πολιτεία έχει θεσμοθετήσει τη διαδικασία εισαγωγής χωρίς εξετάσεις και σε ποσοστό θέσεων 5%.
Τα δύο προηγούμενα χρόνια λειτούργησαν επιπλέον ειδικά εξεταστικά κέντρα σε Χανιά, Ηράκλειο, Ρόδο και Πάτρα αλλά, σύμφωνα με το υπουργείο, προέκυψαν προβλήματα εξεύρεσης εξεταστών-καθηγητών στη Ρόδο και στην Κρήτη για τη διεξαγωγή των ειδικών προφορικών πανελλαδικών εξετάσεων.
Με αφορμή την έλλειψη καθηγητών, το υπουργείο αποφάσισε την κατάργηση των ειδικών εξεταστικών κέντρων, προκαλώντας την έντονη αντίδραση εκατοντάδων οικογενειών, που θα πρέπει να «μετακομίσουν» στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των Πανελλαδικών Εξετάσεων, με το όποιο οικονομικό κόστος αυτό συνεπάγεται.
Να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη απόφαση του υπουργείου Παιδείας έχει χαρακτηριστεί ως απαράδεκτη και ανάλγητη από συλλόγους γονέων, ενώ σχετικές ερωτήσεις έχουν καταθέσει και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ζητώντας να οριστούν και φέτος ειδικά εξεταστικά κέντρα στην περιφέρεια, όπως γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια.
protothema
Παρά το «κύμα» των έντονων αντιδράσεων και παρά την κοινωνική κατακραυγή, το υπουργείο Παιδείας εμμένει στην απόφασή του να μην ορίσει ειδικά εξεταστικά κέντρα στην περιφέρεια για τους... 1.152 υποψήφιους με ειδικές εξεταστικές ανάγκες, υποχρεώνοντάς τους να μεταβούν για τις πανελλαδικές εξετάσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Πρόκειται για μαθητές που εξετάζονται προφορικά, επειδή αδυνατούν να υποστούν γραπτές εξετάσεις, λόγω προβλημάτων δυσλεξίας, δυσγραφίας, δυσαριθμησίας, δυσαναγνωσίας, δυσορθογραφίας ή προβλημάτων στα άνω άκρα κ.ά. Οι εξετάσεις αυτές δεν αφορούν υποψηφίους με σοβαρές παθήσεις, για τους οποίους η πολιτεία έχει θεσμοθετήσει τη διαδικασία εισαγωγής χωρίς εξετάσεις και σε ποσοστό θέσεων 5%.
Τα δύο προηγούμενα χρόνια λειτούργησαν επιπλέον ειδικά εξεταστικά κέντρα σε Χανιά, Ηράκλειο, Ρόδο και Πάτρα αλλά, σύμφωνα με το υπουργείο, προέκυψαν προβλήματα εξεύρεσης εξεταστών-καθηγητών στη Ρόδο και στην Κρήτη για τη διεξαγωγή των ειδικών προφορικών πανελλαδικών εξετάσεων.
Με αφορμή την έλλειψη καθηγητών, το υπουργείο αποφάσισε την κατάργηση των ειδικών εξεταστικών κέντρων, προκαλώντας την έντονη αντίδραση εκατοντάδων οικογενειών, που θα πρέπει να «μετακομίσουν» στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των Πανελλαδικών Εξετάσεων, με το όποιο οικονομικό κόστος αυτό συνεπάγεται.
Να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη απόφαση του υπουργείου Παιδείας έχει χαρακτηριστεί ως απαράδεκτη και ανάλγητη από συλλόγους γονέων, ενώ σχετικές ερωτήσεις έχουν καταθέσει και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ζητώντας να οριστούν και φέτος ειδικά εξεταστικά κέντρα στην περιφέρεια, όπως γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια.
protothema
Οταν ο Βέγγος «έσκιζε» τα δίχτυα...
Την ποδοσφαιρική πλευρά του Θανάση Βέγγου, ο οποίος έφυγε χθες από τη ζωή, παρουσίαζει σε σημερινό της δημοσίευμα η εφημερίδα «Εξέδρα».
Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ο Θανάσης Βέγγος είχε δηλώσει φίλος του Παναθηναϊκού, τη φανέλα του οποίου είχε φορέσει για τις ανάγκες της ταινίας. (Δείτε ένα απόσπασμα από την ταινία)
«Ο ... Τρελάρας» του 1963, όπου είχε τον ρόλο του «άρρωστου» οπαδού του Τριφυλλιού, ο οποίος ερωτεύεται την κόρη ενός φανατικού οπαδού του Ολυμπιακού.
Έναν χρόνο αφότου συμπλήρωσε μισό αιώνα ζωής, το 1978 ο σταρ του κινηματογράφου και του θεάτρου Θανάσης Βέγγος πρωτοστάτησε στη διαμάχη των ηθοποιών με την κρατική τηλεόραση που δεν τους αναγνώριζε τα πνευματικά δικαιώματα. Στην κορύφωση της απεργίας των καλλιτεχνών διοργανώθηκε φιλική ποδοσφαιρική αναμέτρηση μεταξή ομάδας Ηθοποιών και Δημοσιογράφων στο γήπεδο της «Νέας Φιλαδέλφειας» (δείτε τα στιγμιότυπα στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ).
Όπως ανέφερε ο Τύπος της εποχής, το φιλικό παιχνίδι, όπου πρωταγωνίστησε ο Θανάσης Βέγγος παρακολούθησαν περισσότεροι από 40.000 θεατές (!), ενώ παρατηρήθηκαν ακόμη και φαινόμενα... μαύρης αγοράς με τα εισιτήρια των 80 δραχμών να φτάνουν μέχρι και τις 120 δραχμές!
Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου και του θεάτρου, έκλεψε την παράσταση και στο χόρτο, μολονότι η ομάδα των Ηθοποιών ηττήθηκε (3-5). Ο Βέγγος αγωνίστηκε ως σέντερ φορ στο β’ ημίχρονο πετυχαίνοντας μάλιστα δύο γκολ, όπως είχε «απειλήσει» τους δημοσιογράφους μερικές ημέρες πριν το… καυτό ντέρμπι!
Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Ζλατάνος, ο οποίος όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ «δεν μπορούσε ούτε να σφυρίξει από τα γέλια». Αλλωστε, οι ηθοποιοί ήταν καλά προετοιμασμένοι για να τον αντιμετωπίσουν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σωτήρη Μουστάκα, ο οποίος αναζητούσε μια κόκκινη κάρτα πριν την έναρξη του αγώνα «για να τη δείξω στον διαιτητή σε περίπτωση που κάνει το λάθος να σφυρίξει τίποτα εις βάρος μας».
Όταν πάντως, ο διαιτητής έδειξε κίτρινη κάρτα στον Βέγγο, τα άκουσε από την εξέδρα! Την ίδια στιγμή ο μεγάλος κωμικός δέχτηκε με κάθε επισημότητα την παρατήρηση και όπως περιγράφει για λογαριασμό της «Αθλητικής Ηχούς» ο Γιάννης Αργυρίου «υποκλίνεται, κάνει δύο βήματα πίσω και σηκώνει ψηλά τα χέρια. Τελικά στο 80’ θα δουν οι φίλαθλοι και μια ξανθιά παίκτρια να ετοιμάζεται για αλλαγή. Είναι η Δέσποινα Στυλιανοπούλου που παίρνει τη θέση του Βέγγου. Το παιχνίδι όμως δεν γίνεται να συνεχισθεί. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Γύρω από τον αγωνιστικό χώρο βρίσκονται 5.000 θεατές που σε κάθε διακοπή προσπαθούν να μπουν μέσα. Αυτό κάνουν και τώρα που ο Βέγγος αποχωρεί χαιρετώντας τα πλήθη σαν τον μεγάλο μπαλαδόρο που αναγκαστικά εγκαταλείπει. Ο Ζλατάνος αναγκάζεται να σφυρίξει τη λήξη του αγώνος δίνοντας έτσι τέλος και στο ασταμάτητο γέλιο».
Το τέλος του αγώνα βρίσκει τον Βέγγο στα αποδυτήρια των δημοσιογράφων, όπου σύμφωνα με το ρεπορτάζ τους επανέλαβε την ατάκα με το χαρακτηριστικό σταυρωτό κούνημα του κεφαλιού και την τρεμάμενη φωνή που τον έκανε διάσημο: «Καλοί μου άνθρωποι συγνώμη αν σας κούρασα» είπε, ενώ ακολούθως συνέχισε την παράστασή του αποκαλύπτωντας στους εκπροσώπους του Τύπου ότι «είμαι σε τρομερή φόρμα και σκέφτομαι εφέτος να κάνω καμιά μεταγραφή. Εχω προτάσεις απ’ το εξωτερικό, ωστόσο θα προτιμήσω ελληνική ομάδα διότι εδώ έχει καλό κλίμα, ωραία θάλασσα και άλλα».
Για την ιστορία με την ομάδα των Ηθοποιών (ενισχυμένη και από κάποιους παλαίμαχους ποδοσφαιριστές και προπονητές) αγωνίστηκαν οι:
Α' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Μεταξόπουλος, Καραγιώργης, Μαντάς, Πέτροβιτς, Τσαϊκόφσκι, Σαββαΐδης, Αντωνίου, Στέκος, Νεστορίδης, Βέγγος, Μητρούσης, Καρράς, Μουστάκας.
Β' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Σεραφείδης (Ευαγγελίδης), Στεφανάκος, Φούντας, Γιαννάτος, Βλάχος, Βέγγος, Αντωνίου (Μαργαρίτης), Μαλκότσης, Σαββαΐδης, Σίσκος, Κοτανίδης.
Με τους Δημοσιογράφους έπαιξαν οι: Κατσαρός (Μπακανάκης), Στανωτάς (Σταματόπουλος), Γεωργαλάς (Ν. Γερακάρης), Τσώχος, Χαλιβελάκης, Χαραλαμπίδης, Θωμόπουλος (Παϊπέτης), Δημαράς, Λιάνης, Πρίφτης (Ν. Γαβαλάς), Βουτσέλης (Παπάζογλου). Αγωνίστηκαν και οι Τ. Παπαδόπουλος, Καπράνος, Κοντογιαννίδης, Τσελεμέντες.
real.gr
Save to del.icio.us • Add to del.icio.us • Email this
Αναρτήθηκε από Nonews στις 19:42
Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα
Την ποδοσφαιρική πλευρά του Θανάση Βέγγου, ο οποίος έφυγε χθες από τη ζωή, παρουσίαζει σε σημερινό της δημοσίευμα η εφημερίδα «Εξέδρα».
Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ο Θανάσης Βέγγος είχε δηλώσει φίλος του Παναθηναϊκού, τη φανέλα του οποίου είχε φορέσει για τις ανάγκες της ταινίας. (Δείτε ένα απόσπασμα από την ταινία)
«Ο ... Τρελάρας» του 1963, όπου είχε τον ρόλο του «άρρωστου» οπαδού του Τριφυλλιού, ο οποίος ερωτεύεται την κόρη ενός φανατικού οπαδού του Ολυμπιακού.
Έναν χρόνο αφότου συμπλήρωσε μισό αιώνα ζωής, το 1978 ο σταρ του κινηματογράφου και του θεάτρου Θανάσης Βέγγος πρωτοστάτησε στη διαμάχη των ηθοποιών με την κρατική τηλεόραση που δεν τους αναγνώριζε τα πνευματικά δικαιώματα. Στην κορύφωση της απεργίας των καλλιτεχνών διοργανώθηκε φιλική ποδοσφαιρική αναμέτρηση μεταξή ομάδας Ηθοποιών και Δημοσιογράφων στο γήπεδο της «Νέας Φιλαδέλφειας» (δείτε τα στιγμιότυπα στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ).
Όπως ανέφερε ο Τύπος της εποχής, το φιλικό παιχνίδι, όπου πρωταγωνίστησε ο Θανάσης Βέγγος παρακολούθησαν περισσότεροι από 40.000 θεατές (!), ενώ παρατηρήθηκαν ακόμη και φαινόμενα... μαύρης αγοράς με τα εισιτήρια των 80 δραχμών να φτάνουν μέχρι και τις 120 δραχμές!
Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου και του θεάτρου, έκλεψε την παράσταση και στο χόρτο, μολονότι η ομάδα των Ηθοποιών ηττήθηκε (3-5). Ο Βέγγος αγωνίστηκε ως σέντερ φορ στο β’ ημίχρονο πετυχαίνοντας μάλιστα δύο γκολ, όπως είχε «απειλήσει» τους δημοσιογράφους μερικές ημέρες πριν το… καυτό ντέρμπι!
Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Ζλατάνος, ο οποίος όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ «δεν μπορούσε ούτε να σφυρίξει από τα γέλια». Αλλωστε, οι ηθοποιοί ήταν καλά προετοιμασμένοι για να τον αντιμετωπίσουν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σωτήρη Μουστάκα, ο οποίος αναζητούσε μια κόκκινη κάρτα πριν την έναρξη του αγώνα «για να τη δείξω στον διαιτητή σε περίπτωση που κάνει το λάθος να σφυρίξει τίποτα εις βάρος μας».
Όταν πάντως, ο διαιτητής έδειξε κίτρινη κάρτα στον Βέγγο, τα άκουσε από την εξέδρα! Την ίδια στιγμή ο μεγάλος κωμικός δέχτηκε με κάθε επισημότητα την παρατήρηση και όπως περιγράφει για λογαριασμό της «Αθλητικής Ηχούς» ο Γιάννης Αργυρίου «υποκλίνεται, κάνει δύο βήματα πίσω και σηκώνει ψηλά τα χέρια. Τελικά στο 80’ θα δουν οι φίλαθλοι και μια ξανθιά παίκτρια να ετοιμάζεται για αλλαγή. Είναι η Δέσποινα Στυλιανοπούλου που παίρνει τη θέση του Βέγγου. Το παιχνίδι όμως δεν γίνεται να συνεχισθεί. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Γύρω από τον αγωνιστικό χώρο βρίσκονται 5.000 θεατές που σε κάθε διακοπή προσπαθούν να μπουν μέσα. Αυτό κάνουν και τώρα που ο Βέγγος αποχωρεί χαιρετώντας τα πλήθη σαν τον μεγάλο μπαλαδόρο που αναγκαστικά εγκαταλείπει. Ο Ζλατάνος αναγκάζεται να σφυρίξει τη λήξη του αγώνος δίνοντας έτσι τέλος και στο ασταμάτητο γέλιο».
Το τέλος του αγώνα βρίσκει τον Βέγγο στα αποδυτήρια των δημοσιογράφων, όπου σύμφωνα με το ρεπορτάζ τους επανέλαβε την ατάκα με το χαρακτηριστικό σταυρωτό κούνημα του κεφαλιού και την τρεμάμενη φωνή που τον έκανε διάσημο: «Καλοί μου άνθρωποι συγνώμη αν σας κούρασα» είπε, ενώ ακολούθως συνέχισε την παράστασή του αποκαλύπτωντας στους εκπροσώπους του Τύπου ότι «είμαι σε τρομερή φόρμα και σκέφτομαι εφέτος να κάνω καμιά μεταγραφή. Εχω προτάσεις απ’ το εξωτερικό, ωστόσο θα προτιμήσω ελληνική ομάδα διότι εδώ έχει καλό κλίμα, ωραία θάλασσα και άλλα».
Για την ιστορία με την ομάδα των Ηθοποιών (ενισχυμένη και από κάποιους παλαίμαχους ποδοσφαιριστές και προπονητές) αγωνίστηκαν οι:
Α' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Μεταξόπουλος, Καραγιώργης, Μαντάς, Πέτροβιτς, Τσαϊκόφσκι, Σαββαΐδης, Αντωνίου, Στέκος, Νεστορίδης, Βέγγος, Μητρούσης, Καρράς, Μουστάκας.
Β' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Σεραφείδης (Ευαγγελίδης), Στεφανάκος, Φούντας, Γιαννάτος, Βλάχος, Βέγγος, Αντωνίου (Μαργαρίτης), Μαλκότσης, Σαββαΐδης, Σίσκος, Κοτανίδης.
Με τους Δημοσιογράφους έπαιξαν οι: Κατσαρός (Μπακανάκης), Στανωτάς (Σταματόπουλος), Γεωργαλάς (Ν. Γερακάρης), Τσώχος, Χαλιβελάκης, Χαραλαμπίδης, Θωμόπουλος (Παϊπέτης), Δημαράς, Λιάνης, Πρίφτης (Ν. Γαβαλάς), Βουτσέλης (Παπάζογλου). Αγωνίστηκαν και οι Τ. Παπαδόπουλος, Καπράνος, Κοντογιαννίδης, Τσελεμέντες.
real.gr
Save to del.icio.us • Add to del.icio.us • Email this
Αναρτήθηκε από Nonews στις 19:42
Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα
Τελευταίο αντίο στον Θανάση Βέγγο
Συντάχθηκε απο τον/την NEWS247.GR Τετάρτη, 04 Μάιος 2011 15:57
Πλήθος κόσμου, συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό της Αγ. Μαρίνας στο Θησείο, όπου έπεσαν οι "τίτλοι τέλους" για τον "καλό μας άνθρωπο" Θανάση Βέγγο.
Επώνυμοι και ανώνυμοι με δάκρυα στα μάτια, αποχαιρέτησαν τον μεγάλο μας κωμικό, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τρίτης, βυθίζοντας στη θλίψη το πανελλήνιο.
Οι παριστάμενοι ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα, όταν βγήκε το φέρετρο από την εκκλησία.
Συντάχθηκε απο τον/την NEWS247.GR Τετάρτη, 04 Μάιος 2011 15:57
Πλήθος κόσμου, συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό της Αγ. Μαρίνας στο Θησείο, όπου έπεσαν οι "τίτλοι τέλους" για τον "καλό μας άνθρωπο" Θανάση Βέγγο.
Επώνυμοι και ανώνυμοι με δάκρυα στα μάτια, αποχαιρέτησαν τον μεγάλο μας κωμικό, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τρίτης, βυθίζοντας στη θλίψη το πανελλήνιο.
Οι παριστάμενοι ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα, όταν βγήκε το φέρετρο από την εκκλησία.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)