-Η πλατεία ήταν γεμάτη, με το νόημα που 'χει κάτι απ΄τις φωτιές ...
Η πορεία ξεκίνησε σαν χείμαρρος, κινούμενη από παλμό, ωθούμενη από
τα νέα μέτρα της κυβέρνησης.
Στην πρωτη γραμμη διεκρινα τον Μακη, δεν ξερω τι δουλεια κανει, τοσα
χρονια συνδικαλιστη τον ξερω.
Διπλα του η ξαδερφη μου η Μαρθα από τα 37 της συνταξιουχος, γιατι
ειχε κλεισει 15ετία στον Ευαγγελισμο με ανηλικο τεκνο.
Μαζι της η φιλη της η Στέλλα, που 30 χρονια τωρα επαιρνε συνταξη
σαν αγαμη θυγατερα.
Παραδιπλα ο Σταθης, η εθελουσια από τον ΟΤΕ του ειχε αποφερει
120.000 ευρω και τωρα αγωνιζοταν στο ψαρεμα.
Μαζι και ο Κωστας 46 χρονων, πυροσβεστης, που εχει καταθεσει εδώ και
ένα μηνα τα χαρτια του για συνταξη (ειχε προλαβει να κατοχυρωσει,
λεει) και περιμενει και καποιο χοντρο εφαπαξ.
Διπλα τους ο θειος μου, δεξιος από σοι, που κατεβαινει σε πορειες
μονο όταν ηταν το ΠΑΣΟΚ κυβερνηση.
Και από κοντα τα δυο αδερφια: ο Στελιος, που του ειχε βαλει το κομμα
τα 2 παιδια στο Δημοσιο, και ο Γρηγορης, που επαιρνε τα εργα του
Δημου υπερτιμολογημενα λογω γνωριμιων.
Πισω, στην δευτερη σειρα, ακολουθουσε ο Γιαννης, πατερας: εδώ και
κατι μηνες εκανε εξασκηση του νεου νομου περι αδειας και του πατερα
στο Δημοσιο, αγκαλια με την γυναικα του την Μαρω, που με τρεις
γεννες ειχε να πατησει στην δουλεια της 3 χρονια.
Και από κοντα ο Μιχαλης. Εργολαβος με συνεργειο 27 ανασφαλιστους
αλλοδαπους και -3 ελληνες.
Στα δεξια τους ο Λακης: φοιτητης ετων 32, παρεα με τον Γιωργο,
γιατρο, τον επονομαζομενο και "ταχυδρομο" από τα φακελακια.
Μαζι τους και ο Θοδωρος, γιατρος του ΙΚΑ, που στο ιδιωτικο του
ιατρειο δεν εκοβε ποτε του αποδειξεις, με τον Κυριακο της Εφοριας,
που δεν ειχε δει ποτε του παραβαση τα τελευταια 6 χρονια...
Και φυσικα δεν θα ελειπε και ο Βασιλης, λιμενικος, πρωτος ταβλαδορος
στο τελωνειο.
Να και ο Μηνάς, που ειχε ξεχασει ποτε εκοψε το τελευταιο του
τιμολογιο, μαζι με τον Ορεστη επιδοτουμενο χρονια αγροτη, που δεν
ηξερε πού ηταν τα χτηματα του.
Ολοι μαζι με αλλους τοσους σηκωσαν τα χερια ψηλα και με σφιγμενες
τις γροθιες βροντοφωναξαν,
"Κατω τα χερια απ' τα ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ !"
Ο Στεφανος, αδερφικος μου φιλος, ανεργος οικοδομος με κοιταξε με
γουρλωμενα ματια:
"-Ρε, Κωστα, εμεις εδώ τι κανουμε?"
Ελα, ντε! Βρε, μηπως τελικα "μαζι τα φαγαμε?"//
Τρίτη 7 Ιουνίου 2011
Σάββατο 7 Μαΐου 2011
«Η κυβέρνηση και η τρόικα προωθούν την ελεγχόμενη χρεοκοπία της χώρας», η οποία θα σημάνει «αλλεπάλληλα πικρά ποτήρια για τουλάχιστον μία 15ετία» υποστηρίζει o κ. Γιάννης Τόλιος, οικονομολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Κρίση, «απεχθές» χρέος και αθέτηση πληρωμών. Το ελληνικό… δίλημμα!».. Ο ίδιος, πάντως, παρατηρεί ότι ναι μεν «οι τραπεζίτες δεν θέλουν καν να ακούσουν τη λέξη «κούρεμα», αλλά οι Γερμανοί βιομήχανοι το συζητούν προκειμένου να μην καταρρεύσει το ευρώ, καθώς εκείνοι είναι που ωφελούνται κυρίως από τις....
εξαγωγές».
Σύμφωνα με τον κ Τόλιο, το 75-80% του σημερινού δημόσιου χρέους της Ελλάδας, περιλαμβανομένου και του δανείου της τρόικας, είναι «απεχθές»: «δεν ήταν σε όφελος του ελληνικού λαού, δεν ρωτήθηκαν ποτέ οι πολίτες γι’ αυτό, και οι πιστωτές γνώριζαν τις ακριβείς συνθήκες ωστόσο παρείχαν το δάνειο». Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους, αρκεί αυτή να μην εργαστεί «στο πρότυπο των εξεταστικών» επιτροπών της Βουλής.
Ακολουθεί η συνέντευξη από τον κ. Τόλιο:
Στο βιβλίο αναλύετε τα διαχρονικά αίτια που οδήγησαν στο σημερινό δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος. Ποια είναι η ερμηνεία σας για το πώς φτάσαμε ως εδώ;
Υπάρχουν στοιχεία με μόνιμο αλλά και με έκτακτο χαρακτήρα. Από τη μεταπολιτευτική περίοδο εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα πολιτικές που οδήγησαν σε ανορθολογική ανάπτυξη, χωρίς τον απαιτούμενο δυναμισμό. Και εν πάση περιπτώσει, η υπερχρέωση επιταχύνθηκε από την ένταξη της χώρας στην (τότε) ΕΟΚ, η οποία έφερε σε προβληματικότητα την ελληνική βιομηχανία. Ως ποσοστό του ΑΕΠ, το χρέος σημειώνει μία βαθμιαία απογείωση τη δεκαετία του 1980, καθώς έγινε «άνοιγμα» με την υποχώρηση των δασμολογικών περιορισμών και φάνηκε ότι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας ήταν σε αδύναμη θέση, έναντι της ευρωπαϊκής. Τα ελληνικά βιομηχανικά προϊόντα έχασαν έδαφος στο ευρωπαϊκό επίπεδο και αντίστοιχα τα ευρωπαϊκά κέρδισαν έδαφος στην ελληνική οικονομία. Αντίστοιχα, και με τα αγροτικά προϊόντα: μέχρι τη δεκαετία του 1980 υπήρχε πλεονασματικό εμπορικό ισοζύγιο το οποίο διαδέχθηκε ένα αυξανόμενο έλλειμμα (περισσότερο εισάγουμε παρά εξάγουμε).
Σε δεύτερο επίπεδο είναι η δημοσιονομική διαχείριση (έσοδα, δαπάνες κλπ). Εκεί βρίσκεται η μεγάλη «τρύπα» των εσόδων, ειδικότερα της φοροδιαφυγής, μέσω της άνισης φορολογικής μεταχείρισης. Αυτό συνοδεύτηκε βέβαια και την κακή διαχείριση στις δαπάνες, ιδίως στις υπερβολικές στρατιωτικές δαπάνες οι οποίες μάλιστα κατά τη γνώμη μου δεν δικαιολογούνται με όρους εθνικής άμυνας. Μιλάμε για υποχρεώσεις δυσβάσταχτες που δεν αφήνουν την οικονομία «να πάρει ανάσα».
Αυτές οι δύο πηγές ελλειμμάτων μοιραία οδηγούν σε νέο δανεισμό, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος του εθνικού εισοδήματος να το «ρουφάνε με ένα καλαμάκι» οι πιστωτές και συγκεκριμένα οι τοκογλύφοι οι οποίοι παρέχουν διαχρονικά δάνεια με δυσμενείς όρους, γεγονός που δεν άφηνε περιθώρια για ανάπτυξη. Έπειτα, την περίοδο 1990-2000, συνεχίζουμε με υψηλό επίπεδο χρέους και δαπανών εξυπηρέτησης, φτάνοντας στο 2010, οπότε και έγινε το «έλα να δεις», με την εκτόξευση του κόστους δανεισμού.
Αποδεικνύεται ότι η ένταξη της χώρας στην Ευρωζώνη ήταν λάθος. Εδώ έως και ο Ντελόρ, ο Σμιθ ή ο Σημίτης ομολόγησαν είτε άμεσα είτε έμμεσα ότι η ΟΝΕ, έτσι όπως διαμορφώθηκε, λειτούργησε δυσμενώς σε βάρος των αδύναμων περιφερειακών χωρών του ευρώ. Πλεονάσματα από τη μία πλευρά η Γερμανία, ελλείμματα από την άλλη πλευρά η Ελλάδα.
Εκφράζετε την εκτίμηση ότι η κυβέρνηση και η τρόικα προωθούν την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» της χώρας. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Είναι δύο οι επιλογές μπροστά σε αυτό το χρέος: Λύση με όρους προς το συμφέρον των πιστωτών και λύση με όρους κοινωνίας. Με το Μνημόνιο, ο ελληνικός λαό «κατάπιε ένα πικρό ποτήρι». Εκείνο που του προσφέρουν με την «ελεγχόμενη πτώχευση» είναι αλλεπάλληλα «πικρά ποτήρια» για τουλάχιστον μία 15ετία. Τα δεσμά που μπαίνουν μέσα από το λεγόμενο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας και μέσα από το Σύμφωνο για το Ευρώ είναι ανατριχιαστικά. Η Ελλάδα δεν θα έχει το δικαίωμα να αποφασίζει τίποτα. Οι λαοί μπαίνουν στην άκρη. Κατά βάση, αποφασίζουν το χρηματιστηριακό κεφάλαιο, οι τραπεζίτες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η μία εκδοχή είναι το λεγόμενο «κούρεμα», μία λέξη την οποία οι τραπεζίτες δεν θέλουν καν να ακούσουν, προσδοκώντας να λάβουν όλα τα χρήματα και με το παραπάνω. Εκείνο που φαίνεται λίγο να συζητούν είναι μία παράταση του χρόνου αποπληρωμής. Μένει να φανεί. Στην πράξη βεβαίως, στη δευτερογενή αγορά ομολόγων γίνεται ήδη, καθώς αξιολογείται περίπου η υποτίμηση, επισήμως όμως ακόμη δεν έχει συμβεί. Σημειωτέον, ο αρχικός χρόνος εξόφλησης ήταν «θηλιά στο λαιμό». Η επιμήκυνση είναι αναγκαία. Ωστόσο δεν φτάνει. Δεν είναι μόνο μεγάλο το χρέος, αλλά είναι υψηλές οι δαπάνες αποπληρωμής σε ποσοστό του ΑΕΠ: έχουν φτάσει ήδη το 1/3 του εθνικού εισοδήματος. Δεν πληρώνεται αυτό το χρέος. Χρειάζεται «κούρεμα». Και όσο γίνεται περισσότερο.
Ένα άλλο σενάριο είναι μια μορφή «σεισάχθειας», την οποία είχε εφαρμόσει ο Σόλων στην αρχαία Αθήνα το 500 π.Χ., αποφασίζοντας να διαγραφούν τα χρέη τα ήταν υπερβολικά. Σήμερα, σε αυτό το πλαίσιο, συνηγορεί το διεθνές δίκαιο: αν μια χώρα αντιμετωπίζει κατάσταση «έκτακτης ανάγκης», τότε μπορεί να αρνηθεί την πληρωμή του χρέους (προκειμένου να διασφαλίσει τις υπηρεσίες υγείας κλπ).
Η Ελλάδα, μάλιστα, είχε μία ανάλογη εμπειρία το 1936, όταν αρνήθηκε την εξυπηρέτηση δανείου στη βελγική τράπεζα «Societe Commercial de Belgique». Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο «Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου» που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την για αθέτηση υποχρεώσεων. Η Ελλάδα, με ειδικό υπόμνημα επί κυβέρνησης Μεταξά, απάντησε ότι «τα συμφέροντα του ελληνικού λαού για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας δεν επιτρέπουν να προβεί η Ελλάδα σε άλλη επιλογή». Το Διεθνές Δικαστήριο αποδέχτηκε το σκεπτικό και δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας ένα νομικό προηγούμενο το οποίο αργότερα αξιοποίησαν άλλες χώρες, όπως η Αργεντινή (2003) κατά την παύση πληρωμών για μονομερή διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους της.
Ποιο μέρος του σημερινού χρέους θεωρείτε «απεχθές»;
Εκείνο το οποίο, βάσει του διεθνούς δικαίου, δεν ήταν σε όφελος του ελληνικού λαού, δεν ρωτήθηκαν ποτέ οι πολίτες γι’ αυτό, και οι πιστωτές γνώριζαν τις ακριβείς συνθήκες ωστόσο παρείχαν το δάνειο. Χαρακτηριστική περίπτωση αντίστοιχου δανείου είναι αυτό της τρόικας. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά του απεχθούς χρέους. Κατά τ’ άλλα, υποβρύχια που γέρνουν, C4i, δανειακές συμβάσεις μεγάλων έργων, τοκογλυφικά επιτόκια κ.ο.κ. Συνολικά, σε αυτή την κατηγορία ανέρχεται το 75-80% του σημερινού χρέους της Ελλάδας.
Τάσσεστε υπέρ της δημιουργίας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους. Αυτή κατά τη γνώμη σας οφείλει να δράσει μέσα ή έξω από τη Βουλή;
Αν μιλάμε για μία επιτροπή στο πρότυπο των εξεταστικών, καλύτερα ας το αφήσουμε. Μέχρι τώρα, ανάλογες διαδικασίες «κουκουλώνουν» τα ζητήματα, είναι αναξιόπιστες. Πάντως, δεν θέλω να αρνηθώ τις δυνατότητες του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Σε κάποιες περιπτώσεις, μέσω των ερωτήσεων κ.ο.κ., αξιοποιούνται αυτές οι δυνατότητες. Ωστόσο, μία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ, ή μία κυβέρνηση «προθύμων», δεν αφήνει ελπίδα. Χρειάζεται μια ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση, τύπου Ισημερινού (που ο Κορέα δεν ήταν και ο πιο ριζοσπαστικός αριστερός, αλλά ήταν συνεπής) για να εφαρμόσει το εγχείρημα.
Αποτελεί λύση η αθέτηση πληρωμών και ποιες θα ήταν οι συνέπειες;
Καταρχάς, πρέπει να αναδείξουμε το ηθικό επιχείρημα ότι «δεν πάμε να τους τα φάμε», αλλά είναι δικαίωμα της χώρας. Στη συνέχεια χρειάζεται πολιτική αποφασιστικότητα. Οι πιστωτές είναι ισχυροί, δεν ξέρει κανείς πώς θα αντιδράσουν. Μπορεί να πουν στην Ελλάδα: «βγες από το ευρώ». Προσωπικά, δεν υιοθετώ τη λογική: «πάση θυσία στο Ευρώ», γιατί αυτό είναι αυτοκαταστροφικό, δεν σου αφήνει περιθώρια. Η Ευρωζώνη, με το σύμφωνο του Ευρώ, είναι ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης που αποφασίζει ποινές με στρατιωτική πειθαρχία.
Οι τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία;
Τα ασφαλιστικά ταμεία θα χρειάζεται να στηριχθούν. Εδώ βρίσκονται λεφτά για τις τράπεζες (28 δις το 2009, 50 δις το 2010, 30 δις το πρώτο 3μηνο του 2011). Και εν πάση περιπτώσει δεν μιλά κανείς για τα αποθεματικά των ταμείων, που τα έβαλαν στο χρηματιστήριο, τα απαξίωσαν κλπ. Ασφαλώς λοιπόν σε μια τέτοια περίπτωση θα στηριχθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και φυσικά θα εθνικοποιηθεί το τραπεζικό σύστημα, για να διαθέτει η χώρα μοχλούς να «περπατήσει» μια συνολικά προοδευτική οικονομική πολιτική.
Σας πείθουν οι Ευρωπαίοι και Έλληνες αξιωματούχοι όταν διαψεύδουν κάθε ενδεχόμενο «κουρέματος» του χρέους;
Παίζουν «κρυφτούλι». Κατά τη γνώμη μου, όλα ξεκινούν και όλα τελειώνουν σε σχέση με το γεγονός ότι -ιδίως οι Γερμανοί- θέλουν το ευρώ για να ενισχύουν την ηγεμονία τους σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό ως πολιτικό συμπέρασμα. Στο μεταξύ, σε αντίθεση με τους τραπεζίτες, οι Γερμανοί βιομήχανοι συζητούν το ενδεχόμενο «κουρέματος» προκειμένου να μην καταρρεύσει το ευρώ, καθώς εκείνοι είναι που ωφελούνται κυρίως από τις εξαγωγές.
http://www.tvxs.gr
Πηγή : TNSite: Γ. Τόλιος: Απεχθές το 75-80% του σημερινού χρέους
εξαγωγές».
Σύμφωνα με τον κ Τόλιο, το 75-80% του σημερινού δημόσιου χρέους της Ελλάδας, περιλαμβανομένου και του δανείου της τρόικας, είναι «απεχθές»: «δεν ήταν σε όφελος του ελληνικού λαού, δεν ρωτήθηκαν ποτέ οι πολίτες γι’ αυτό, και οι πιστωτές γνώριζαν τις ακριβείς συνθήκες ωστόσο παρείχαν το δάνειο». Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους, αρκεί αυτή να μην εργαστεί «στο πρότυπο των εξεταστικών» επιτροπών της Βουλής.
Ακολουθεί η συνέντευξη από τον κ. Τόλιο:
Στο βιβλίο αναλύετε τα διαχρονικά αίτια που οδήγησαν στο σημερινό δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος. Ποια είναι η ερμηνεία σας για το πώς φτάσαμε ως εδώ;
Υπάρχουν στοιχεία με μόνιμο αλλά και με έκτακτο χαρακτήρα. Από τη μεταπολιτευτική περίοδο εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα πολιτικές που οδήγησαν σε ανορθολογική ανάπτυξη, χωρίς τον απαιτούμενο δυναμισμό. Και εν πάση περιπτώσει, η υπερχρέωση επιταχύνθηκε από την ένταξη της χώρας στην (τότε) ΕΟΚ, η οποία έφερε σε προβληματικότητα την ελληνική βιομηχανία. Ως ποσοστό του ΑΕΠ, το χρέος σημειώνει μία βαθμιαία απογείωση τη δεκαετία του 1980, καθώς έγινε «άνοιγμα» με την υποχώρηση των δασμολογικών περιορισμών και φάνηκε ότι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας ήταν σε αδύναμη θέση, έναντι της ευρωπαϊκής. Τα ελληνικά βιομηχανικά προϊόντα έχασαν έδαφος στο ευρωπαϊκό επίπεδο και αντίστοιχα τα ευρωπαϊκά κέρδισαν έδαφος στην ελληνική οικονομία. Αντίστοιχα, και με τα αγροτικά προϊόντα: μέχρι τη δεκαετία του 1980 υπήρχε πλεονασματικό εμπορικό ισοζύγιο το οποίο διαδέχθηκε ένα αυξανόμενο έλλειμμα (περισσότερο εισάγουμε παρά εξάγουμε).
Σε δεύτερο επίπεδο είναι η δημοσιονομική διαχείριση (έσοδα, δαπάνες κλπ). Εκεί βρίσκεται η μεγάλη «τρύπα» των εσόδων, ειδικότερα της φοροδιαφυγής, μέσω της άνισης φορολογικής μεταχείρισης. Αυτό συνοδεύτηκε βέβαια και την κακή διαχείριση στις δαπάνες, ιδίως στις υπερβολικές στρατιωτικές δαπάνες οι οποίες μάλιστα κατά τη γνώμη μου δεν δικαιολογούνται με όρους εθνικής άμυνας. Μιλάμε για υποχρεώσεις δυσβάσταχτες που δεν αφήνουν την οικονομία «να πάρει ανάσα».
Αυτές οι δύο πηγές ελλειμμάτων μοιραία οδηγούν σε νέο δανεισμό, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος του εθνικού εισοδήματος να το «ρουφάνε με ένα καλαμάκι» οι πιστωτές και συγκεκριμένα οι τοκογλύφοι οι οποίοι παρέχουν διαχρονικά δάνεια με δυσμενείς όρους, γεγονός που δεν άφηνε περιθώρια για ανάπτυξη. Έπειτα, την περίοδο 1990-2000, συνεχίζουμε με υψηλό επίπεδο χρέους και δαπανών εξυπηρέτησης, φτάνοντας στο 2010, οπότε και έγινε το «έλα να δεις», με την εκτόξευση του κόστους δανεισμού.
Αποδεικνύεται ότι η ένταξη της χώρας στην Ευρωζώνη ήταν λάθος. Εδώ έως και ο Ντελόρ, ο Σμιθ ή ο Σημίτης ομολόγησαν είτε άμεσα είτε έμμεσα ότι η ΟΝΕ, έτσι όπως διαμορφώθηκε, λειτούργησε δυσμενώς σε βάρος των αδύναμων περιφερειακών χωρών του ευρώ. Πλεονάσματα από τη μία πλευρά η Γερμανία, ελλείμματα από την άλλη πλευρά η Ελλάδα.
Εκφράζετε την εκτίμηση ότι η κυβέρνηση και η τρόικα προωθούν την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» της χώρας. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Είναι δύο οι επιλογές μπροστά σε αυτό το χρέος: Λύση με όρους προς το συμφέρον των πιστωτών και λύση με όρους κοινωνίας. Με το Μνημόνιο, ο ελληνικός λαό «κατάπιε ένα πικρό ποτήρι». Εκείνο που του προσφέρουν με την «ελεγχόμενη πτώχευση» είναι αλλεπάλληλα «πικρά ποτήρια» για τουλάχιστον μία 15ετία. Τα δεσμά που μπαίνουν μέσα από το λεγόμενο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας και μέσα από το Σύμφωνο για το Ευρώ είναι ανατριχιαστικά. Η Ελλάδα δεν θα έχει το δικαίωμα να αποφασίζει τίποτα. Οι λαοί μπαίνουν στην άκρη. Κατά βάση, αποφασίζουν το χρηματιστηριακό κεφάλαιο, οι τραπεζίτες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η μία εκδοχή είναι το λεγόμενο «κούρεμα», μία λέξη την οποία οι τραπεζίτες δεν θέλουν καν να ακούσουν, προσδοκώντας να λάβουν όλα τα χρήματα και με το παραπάνω. Εκείνο που φαίνεται λίγο να συζητούν είναι μία παράταση του χρόνου αποπληρωμής. Μένει να φανεί. Στην πράξη βεβαίως, στη δευτερογενή αγορά ομολόγων γίνεται ήδη, καθώς αξιολογείται περίπου η υποτίμηση, επισήμως όμως ακόμη δεν έχει συμβεί. Σημειωτέον, ο αρχικός χρόνος εξόφλησης ήταν «θηλιά στο λαιμό». Η επιμήκυνση είναι αναγκαία. Ωστόσο δεν φτάνει. Δεν είναι μόνο μεγάλο το χρέος, αλλά είναι υψηλές οι δαπάνες αποπληρωμής σε ποσοστό του ΑΕΠ: έχουν φτάσει ήδη το 1/3 του εθνικού εισοδήματος. Δεν πληρώνεται αυτό το χρέος. Χρειάζεται «κούρεμα». Και όσο γίνεται περισσότερο.
Ένα άλλο σενάριο είναι μια μορφή «σεισάχθειας», την οποία είχε εφαρμόσει ο Σόλων στην αρχαία Αθήνα το 500 π.Χ., αποφασίζοντας να διαγραφούν τα χρέη τα ήταν υπερβολικά. Σήμερα, σε αυτό το πλαίσιο, συνηγορεί το διεθνές δίκαιο: αν μια χώρα αντιμετωπίζει κατάσταση «έκτακτης ανάγκης», τότε μπορεί να αρνηθεί την πληρωμή του χρέους (προκειμένου να διασφαλίσει τις υπηρεσίες υγείας κλπ).
Η Ελλάδα, μάλιστα, είχε μία ανάλογη εμπειρία το 1936, όταν αρνήθηκε την εξυπηρέτηση δανείου στη βελγική τράπεζα «Societe Commercial de Belgique». Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο «Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου» που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την για αθέτηση υποχρεώσεων. Η Ελλάδα, με ειδικό υπόμνημα επί κυβέρνησης Μεταξά, απάντησε ότι «τα συμφέροντα του ελληνικού λαού για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας δεν επιτρέπουν να προβεί η Ελλάδα σε άλλη επιλογή». Το Διεθνές Δικαστήριο αποδέχτηκε το σκεπτικό και δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας ένα νομικό προηγούμενο το οποίο αργότερα αξιοποίησαν άλλες χώρες, όπως η Αργεντινή (2003) κατά την παύση πληρωμών για μονομερή διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους της.
Ποιο μέρος του σημερινού χρέους θεωρείτε «απεχθές»;
Εκείνο το οποίο, βάσει του διεθνούς δικαίου, δεν ήταν σε όφελος του ελληνικού λαού, δεν ρωτήθηκαν ποτέ οι πολίτες γι’ αυτό, και οι πιστωτές γνώριζαν τις ακριβείς συνθήκες ωστόσο παρείχαν το δάνειο. Χαρακτηριστική περίπτωση αντίστοιχου δανείου είναι αυτό της τρόικας. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά του απεχθούς χρέους. Κατά τ’ άλλα, υποβρύχια που γέρνουν, C4i, δανειακές συμβάσεις μεγάλων έργων, τοκογλυφικά επιτόκια κ.ο.κ. Συνολικά, σε αυτή την κατηγορία ανέρχεται το 75-80% του σημερινού χρέους της Ελλάδας.
Τάσσεστε υπέρ της δημιουργίας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους. Αυτή κατά τη γνώμη σας οφείλει να δράσει μέσα ή έξω από τη Βουλή;
Αν μιλάμε για μία επιτροπή στο πρότυπο των εξεταστικών, καλύτερα ας το αφήσουμε. Μέχρι τώρα, ανάλογες διαδικασίες «κουκουλώνουν» τα ζητήματα, είναι αναξιόπιστες. Πάντως, δεν θέλω να αρνηθώ τις δυνατότητες του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Σε κάποιες περιπτώσεις, μέσω των ερωτήσεων κ.ο.κ., αξιοποιούνται αυτές οι δυνατότητες. Ωστόσο, μία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ, ή μία κυβέρνηση «προθύμων», δεν αφήνει ελπίδα. Χρειάζεται μια ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση, τύπου Ισημερινού (που ο Κορέα δεν ήταν και ο πιο ριζοσπαστικός αριστερός, αλλά ήταν συνεπής) για να εφαρμόσει το εγχείρημα.
Αποτελεί λύση η αθέτηση πληρωμών και ποιες θα ήταν οι συνέπειες;
Καταρχάς, πρέπει να αναδείξουμε το ηθικό επιχείρημα ότι «δεν πάμε να τους τα φάμε», αλλά είναι δικαίωμα της χώρας. Στη συνέχεια χρειάζεται πολιτική αποφασιστικότητα. Οι πιστωτές είναι ισχυροί, δεν ξέρει κανείς πώς θα αντιδράσουν. Μπορεί να πουν στην Ελλάδα: «βγες από το ευρώ». Προσωπικά, δεν υιοθετώ τη λογική: «πάση θυσία στο Ευρώ», γιατί αυτό είναι αυτοκαταστροφικό, δεν σου αφήνει περιθώρια. Η Ευρωζώνη, με το σύμφωνο του Ευρώ, είναι ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης που αποφασίζει ποινές με στρατιωτική πειθαρχία.
Οι τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία;
Τα ασφαλιστικά ταμεία θα χρειάζεται να στηριχθούν. Εδώ βρίσκονται λεφτά για τις τράπεζες (28 δις το 2009, 50 δις το 2010, 30 δις το πρώτο 3μηνο του 2011). Και εν πάση περιπτώσει δεν μιλά κανείς για τα αποθεματικά των ταμείων, που τα έβαλαν στο χρηματιστήριο, τα απαξίωσαν κλπ. Ασφαλώς λοιπόν σε μια τέτοια περίπτωση θα στηριχθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και φυσικά θα εθνικοποιηθεί το τραπεζικό σύστημα, για να διαθέτει η χώρα μοχλούς να «περπατήσει» μια συνολικά προοδευτική οικονομική πολιτική.
Σας πείθουν οι Ευρωπαίοι και Έλληνες αξιωματούχοι όταν διαψεύδουν κάθε ενδεχόμενο «κουρέματος» του χρέους;
Παίζουν «κρυφτούλι». Κατά τη γνώμη μου, όλα ξεκινούν και όλα τελειώνουν σε σχέση με το γεγονός ότι -ιδίως οι Γερμανοί- θέλουν το ευρώ για να ενισχύουν την ηγεμονία τους σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό ως πολιτικό συμπέρασμα. Στο μεταξύ, σε αντίθεση με τους τραπεζίτες, οι Γερμανοί βιομήχανοι συζητούν το ενδεχόμενο «κουρέματος» προκειμένου να μην καταρρεύσει το ευρώ, καθώς εκείνοι είναι που ωφελούνται κυρίως από τις εξαγωγές.
http://www.tvxs.gr
Πηγή : TNSite: Γ. Τόλιος: Απεχθές το 75-80% του σημερινού χρέους
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
ΣΥΝΕΧΕΙΑ...
ε την εκπομπή Ερεύνα «Η δυστυχία να είσαι μαθητής» του Παύλου Τσίμα στο Μέγκα.
Η εκπομπή ξεκινά με ένα τυπικό 24ωρο δύο μαθητών του λυκείου, του Γιαν και της Βανέσσας που επικοινωνούν μέσω διαδικτύου. Η κάμερα της εκπομπής παρακολουθεί και καταγράφει τις διαφορές στο σχολείο και την καθημερινή τους ζωή στη Φιλανδία και την Ελλάδα.
Ενδεικτικές φράσεις:
Κανείς δε με έκανε να αγαπήσω το βιβλίο, τη γνώση.
Ρουτίνα η ζωή στα 17 χρόνια;
Οι χώροι υπάρχουν, ο χρόνος δεν υπάρχει.
Τα παιδιά μισούν αυτή τη στιγμή το σχολείο και εγώ τα δικαιολογώ απόλυτα.
Στο ερώτημα
Πώς είναι δυνατόν το δικό μας σχολείο να πιέζει τόσο πολύ τους μαθητές του με τόσο φτωχά αποτελέσματα; Πώς γίνεται να συζητάμε τόσο πολύ για την παιδεία και να τα καταφέρνουμε στην πράξη τόσο άσχημα;
ψήγματα της απάντησης, ανιχνεύονται στις απαντήσεις των Φιλανδών μαθητών και καθηγητών και μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η όποια μεταρρύθμιση για την παιδεία πρέπει να ξεκινήσει από τον τρόπο εκπαίδευσης και όχι τον τρόπο εισόδου-εξόδου σε από αυτή.
Τέλος, δυο προσωπικές σκέψεις από τη μελέτη του εκπαιδευτικού συστήματος της Φιλανδίας και την επικοινωνία με Φιλανδούς συναδέλφους είναι πως ούτε στη Φιλανδία είναι όλα ανθηρά ούτε στην Ελλάδα είναι όλα απογοητευτικά. Και ότι αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι πατώντας στέρεα στις δικές μας υγιείς εκπαιδευτικές αξίες και παράδοση να αξιοποιήσουμε επιλεκτικά στοιχεία και πρακτικές από άλλες χώρες. Στη συνέχεια θα παρουσιάσουμε μερικές ενδιαφέρουσες προτάσεις και πρακτικές.
[πηγή]
Η εκπομπή ξεκινά με ένα τυπικό 24ωρο δύο μαθητών του λυκείου, του Γιαν και της Βανέσσας που επικοινωνούν μέσω διαδικτύου. Η κάμερα της εκπομπής παρακολουθεί και καταγράφει τις διαφορές στο σχολείο και την καθημερινή τους ζωή στη Φιλανδία και την Ελλάδα.
Ενδεικτικές φράσεις:
Κανείς δε με έκανε να αγαπήσω το βιβλίο, τη γνώση.
Ρουτίνα η ζωή στα 17 χρόνια;
Οι χώροι υπάρχουν, ο χρόνος δεν υπάρχει.
Τα παιδιά μισούν αυτή τη στιγμή το σχολείο και εγώ τα δικαιολογώ απόλυτα.
Στο ερώτημα
Πώς είναι δυνατόν το δικό μας σχολείο να πιέζει τόσο πολύ τους μαθητές του με τόσο φτωχά αποτελέσματα; Πώς γίνεται να συζητάμε τόσο πολύ για την παιδεία και να τα καταφέρνουμε στην πράξη τόσο άσχημα;
ψήγματα της απάντησης, ανιχνεύονται στις απαντήσεις των Φιλανδών μαθητών και καθηγητών και μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η όποια μεταρρύθμιση για την παιδεία πρέπει να ξεκινήσει από τον τρόπο εκπαίδευσης και όχι τον τρόπο εισόδου-εξόδου σε από αυτή.
Τέλος, δυο προσωπικές σκέψεις από τη μελέτη του εκπαιδευτικού συστήματος της Φιλανδίας και την επικοινωνία με Φιλανδούς συναδέλφους είναι πως ούτε στη Φιλανδία είναι όλα ανθηρά ούτε στην Ελλάδα είναι όλα απογοητευτικά. Και ότι αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι πατώντας στέρεα στις δικές μας υγιείς εκπαιδευτικές αξίες και παράδοση να αξιοποιήσουμε επιλεκτικά στοιχεία και πρακτικές από άλλες χώρες. Στη συνέχεια θα παρουσιάσουμε μερικές ενδιαφέρουσες προτάσεις και πρακτικές.
[πηγή]
ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ....
«Αγαπητέ Σωκράτη, μαθαίνω αρχαία ελληνικά και επειδή χθες διαβάζαμε μια επιστολή του Επίκουρου προς το φίλο μου Μένοικο, μου άρεσε η προσφώνηση της επιστολής του και προσπάθησα να τη μιμηθώ.
Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.
Το σύστημά μας
Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.
Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».
Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.
Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί.
Επιλέγουμε μαθήματα
Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο. Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων.
Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.
Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.
Είμαστε όλοι ίσοι
Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών.
Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».
Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια.
Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.
Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.
Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας. Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό... ανησυχητικό.
Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.
Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας.
Αγαπάμε ότι κάνουμε
Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος. Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».
Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό»
Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους. Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται».
Μια ημέρα μου
Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα. Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο, επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές.
Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ότι άλλο χρειάζεται για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο.
Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.
Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κλπ.
Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθήσει.
Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.
Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου - κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.
Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.
Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά επιδόσεων.
Το τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι' αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».
Υστερόγραφο
Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι «συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν».
Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς. Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ότι τους βολεύει.
Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν. Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε:
«Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί... Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».
Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι' αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες;
Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε την ημέρα σας.
Με ρώτησες πόσο έχει σ' εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.
Λοιπόν φίλε μου, «Kiitos» (ευχαριστώ) για το σήμα του «Ολυμπιακού» που μου έστειλες, της αγαπημένης σου ομάδας όπως μου λες, δυστυχώς δεν την γνωρίζω. Ελπίζω με αυτό να μη σε στενοχώρησα, αλλά οφείλω να σου πω, πως με το ποδόσφαιρο δεν τα πάω και τόσο καλά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου προτιμάω να πάω στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, να σερφάρω λίγο στο Ιντερνέτ, να πάω για σκι ή πατινάζ στον πάγο με τους φίλους μου και τις λίγες ώρες την εβδομάδα που βλέπω τηλεόραση, προτιμάω να δω κανένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία σας και άλλες μακρινές χώρες, που δεν έχω πάει. Όπως άκουσα, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη τηλεθέαση στην Ευρώπη. Ξέχασα, δε, να σου πω ότι εκτός της σχολικής, σε κάθε γειτονιά μας υπάρχει μια δημόσια βιβλιοθήκη και δεν υπάρχει μαθητής που να μην έχει μια δανειστική ταυτότητα βιβλίων ή σύνδεση με το ιντερνέτ.
Φίλε μου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και κουράγιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μπορούσε να επιλέξει το τόπο γέννησης του.
Φιλικά, , Markus Bootsarb
Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.
Το σύστημά μας
Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.
Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».
Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.
Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί.
Επιλέγουμε μαθήματα
Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο. Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων.
Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.
Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.
Είμαστε όλοι ίσοι
Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών.
Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».
Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια.
Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.
Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.
Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας. Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό... ανησυχητικό.
Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.
Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας.
Αγαπάμε ότι κάνουμε
Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος. Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».
Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό»
Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους. Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται».
Μια ημέρα μου
Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα. Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο, επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές.
Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ότι άλλο χρειάζεται για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο.
Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.
Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κλπ.
Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθήσει.
Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.
Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου - κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.
Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.
Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά επιδόσεων.
Το τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι' αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».
Υστερόγραφο
Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι «συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν».
Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς. Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ότι τους βολεύει.
Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν. Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε:
«Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί... Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».
Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι' αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες;
Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε την ημέρα σας.
Με ρώτησες πόσο έχει σ' εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.
Λοιπόν φίλε μου, «Kiitos» (ευχαριστώ) για το σήμα του «Ολυμπιακού» που μου έστειλες, της αγαπημένης σου ομάδας όπως μου λες, δυστυχώς δεν την γνωρίζω. Ελπίζω με αυτό να μη σε στενοχώρησα, αλλά οφείλω να σου πω, πως με το ποδόσφαιρο δεν τα πάω και τόσο καλά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου προτιμάω να πάω στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, να σερφάρω λίγο στο Ιντερνέτ, να πάω για σκι ή πατινάζ στον πάγο με τους φίλους μου και τις λίγες ώρες την εβδομάδα που βλέπω τηλεόραση, προτιμάω να δω κανένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία σας και άλλες μακρινές χώρες, που δεν έχω πάει. Όπως άκουσα, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη τηλεθέαση στην Ευρώπη. Ξέχασα, δε, να σου πω ότι εκτός της σχολικής, σε κάθε γειτονιά μας υπάρχει μια δημόσια βιβλιοθήκη και δεν υπάρχει μαθητής που να μην έχει μια δανειστική ταυτότητα βιβλίων ή σύνδεση με το ιντερνέτ.
Φίλε μου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και κουράγιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μπορούσε να επιλέξει το τόπο γέννησης του.
Φιλικά, , Markus Bootsarb
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Βοήθα κι εσύ να μη σβήσει το χαμόγελο!
Ό,τι δεν μπορεί να κάνει το επίσημο κράτος, ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε όλοι εμείς.
Την Τρίτη, 3 Μαΐου, το Newstoday.gr διοργανώνει διαδικτυακό μαραθώνιο, για να εξακολουθήσει το «Χαμόγελο του Παιδιού» να...
υπάρχει.
Να συνεχίσει να προστατεύει τα παιδιά εκείνα που άλλοι παρατούν, άλλοι κακοποιούν και άλλοι αδιαφορούν γι αυτά.
Θύμα των περικοπών και της κρίσης, είναι και το «Χαμόγελο του Παιδιού», το οποίο συντηρείται, πλέον, από τις δωρεές και την εθελοντική εργασία πολλών ανθρώπων. Αν δεν βοηθήσουμε εμείς, σε ένα-δύο μήνες, το πολύ, τα σπίτια της αγάπης για τα παιδιά ίσως κλείσουν. Ας μην τα πετάξουμε στο δρόμο.
Ας συμμετέχουμε όλοι στον μαραθώνιο του Newstoday.gr και στέλνοντας ένα SMS ή κάνοντας ένα τηλεφώνημα για να σωθεί ακόμη ένα παιδί. «Βοήθα κι εσύ να μη σβήσει το χαμόγελο»
Τρίτη, 3 Μαΐου, από το Newstoday.gr
Ποιοι θα συμμετέχουν
Από την πρώτη στιγμή που μιλήσαμε με επώνυμους από τον καλλιτεχνικό, τον δημοσιογραφικό, τον πνευματικό και τον πολιτικό κόσμο, βρήκαμε ανοιχτές πόρτες και καρδιές.
Όλοι ήθελαν να καταθέσουν τη δική τους άποψη και να ενώσουν τη φωνή τους με τη δική μας, στην προσπάθεια να κρατηθεί το «Χαμόγελο του Παιδιού» ζωντανό.
Έτσι, λοιπόν, εκτός από τους αγαπημένους σας σταρ, που θα ακούσετε να μιλούν στο Newstoday.gr, θα έχετε τη δυνατότητα να συνομιλήσετε μαζί τους και να τους ρωτήσετε ό,τι θέλετε.
Από το πρωί ως το βράδυ, θα είναι στα γραφεία της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας οι:
10.00 Κώστας Γιαννόπουλος
11.00 Απόστολος Γκλέτσος
12.00 Κατερίνα Ζαρίφη
13.00 Γιάννης Κορδώνης- Χρήστος Φερεντίνος
14.00 Γιάννης Αϊβάζης
15.00 Γρηγόρης Αρναούτογλου
16.00 Αλέξης Τζόρβας
17.00 Κατερίνα Στικούδη
18.00 Γ. Σταυρόπουλος – Δ. Βερύκιος
19.00 Πέτρος Φιλιππίδης
20.00 Γιώργος Καραγκούνης
Ας βοηθήσουμε όλοι μας να μη σβήσει το χαμόγελο αυτών των παιδιών!
- Καλέστε στο 14545 από σταθερό (χρέωση 2,27 € ανά κλήση) ή κινητό (χρέωση 2,46 € ανά κλήση)
- Καλέστε στο 901 11 15 15 15 από σταθερό ΟΤΕ (χρέωση 3,67 € ανά κλήση)
- Στείλτε μήνυμα στο 54020 τη λέξη ΧΑΜΟΓΕΛΟ ή XAMOGELO (χρέωση 2,46 € ανά SMS)
Ν. Σ.
Ό,τι δεν μπορεί να κάνει το επίσημο κράτος, ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε όλοι εμείς.
Την Τρίτη, 3 Μαΐου, το Newstoday.gr διοργανώνει διαδικτυακό μαραθώνιο, για να εξακολουθήσει το «Χαμόγελο του Παιδιού» να...
υπάρχει.
Να συνεχίσει να προστατεύει τα παιδιά εκείνα που άλλοι παρατούν, άλλοι κακοποιούν και άλλοι αδιαφορούν γι αυτά.
Θύμα των περικοπών και της κρίσης, είναι και το «Χαμόγελο του Παιδιού», το οποίο συντηρείται, πλέον, από τις δωρεές και την εθελοντική εργασία πολλών ανθρώπων. Αν δεν βοηθήσουμε εμείς, σε ένα-δύο μήνες, το πολύ, τα σπίτια της αγάπης για τα παιδιά ίσως κλείσουν. Ας μην τα πετάξουμε στο δρόμο.
Ας συμμετέχουμε όλοι στον μαραθώνιο του Newstoday.gr και στέλνοντας ένα SMS ή κάνοντας ένα τηλεφώνημα για να σωθεί ακόμη ένα παιδί. «Βοήθα κι εσύ να μη σβήσει το χαμόγελο»
Τρίτη, 3 Μαΐου, από το Newstoday.gr
Ποιοι θα συμμετέχουν
Από την πρώτη στιγμή που μιλήσαμε με επώνυμους από τον καλλιτεχνικό, τον δημοσιογραφικό, τον πνευματικό και τον πολιτικό κόσμο, βρήκαμε ανοιχτές πόρτες και καρδιές.
Όλοι ήθελαν να καταθέσουν τη δική τους άποψη και να ενώσουν τη φωνή τους με τη δική μας, στην προσπάθεια να κρατηθεί το «Χαμόγελο του Παιδιού» ζωντανό.
Έτσι, λοιπόν, εκτός από τους αγαπημένους σας σταρ, που θα ακούσετε να μιλούν στο Newstoday.gr, θα έχετε τη δυνατότητα να συνομιλήσετε μαζί τους και να τους ρωτήσετε ό,τι θέλετε.
Από το πρωί ως το βράδυ, θα είναι στα γραφεία της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας οι:
10.00 Κώστας Γιαννόπουλος
11.00 Απόστολος Γκλέτσος
12.00 Κατερίνα Ζαρίφη
13.00 Γιάννης Κορδώνης- Χρήστος Φερεντίνος
14.00 Γιάννης Αϊβάζης
15.00 Γρηγόρης Αρναούτογλου
16.00 Αλέξης Τζόρβας
17.00 Κατερίνα Στικούδη
18.00 Γ. Σταυρόπουλος – Δ. Βερύκιος
19.00 Πέτρος Φιλιππίδης
20.00 Γιώργος Καραγκούνης
Ας βοηθήσουμε όλοι μας να μη σβήσει το χαμόγελο αυτών των παιδιών!
- Καλέστε στο 14545 από σταθερό (χρέωση 2,27 € ανά κλήση) ή κινητό (χρέωση 2,46 € ανά κλήση)
- Καλέστε στο 901 11 15 15 15 από σταθερό ΟΤΕ (χρέωση 3,67 € ανά κλήση)
- Στείλτε μήνυμα στο 54020 τη λέξη ΧΑΜΟΓΕΛΟ ή XAMOGELO (χρέωση 2,46 € ανά SMS)
Ν. Σ.
«Γολγοθάς» για εκατοντάδες δυσλεκτικούς υποψηφίους των Πανελλαδικών...
Παρά το «κύμα» των έντονων αντιδράσεων και παρά την κοινωνική κατακραυγή, το υπουργείο Παιδείας εμμένει στην απόφασή του να μην ορίσει ειδικά εξεταστικά κέντρα στην περιφέρεια για τους... 1.152 υποψήφιους με ειδικές εξεταστικές ανάγκες, υποχρεώνοντάς τους να μεταβούν για τις πανελλαδικές εξετάσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Πρόκειται για μαθητές που εξετάζονται προφορικά, επειδή αδυνατούν να υποστούν γραπτές εξετάσεις, λόγω προβλημάτων δυσλεξίας, δυσγραφίας, δυσαριθμησίας, δυσαναγνωσίας, δυσορθογραφίας ή προβλημάτων στα άνω άκρα κ.ά. Οι εξετάσεις αυτές δεν αφορούν υποψηφίους με σοβαρές παθήσεις, για τους οποίους η πολιτεία έχει θεσμοθετήσει τη διαδικασία εισαγωγής χωρίς εξετάσεις και σε ποσοστό θέσεων 5%.
Τα δύο προηγούμενα χρόνια λειτούργησαν επιπλέον ειδικά εξεταστικά κέντρα σε Χανιά, Ηράκλειο, Ρόδο και Πάτρα αλλά, σύμφωνα με το υπουργείο, προέκυψαν προβλήματα εξεύρεσης εξεταστών-καθηγητών στη Ρόδο και στην Κρήτη για τη διεξαγωγή των ειδικών προφορικών πανελλαδικών εξετάσεων.
Με αφορμή την έλλειψη καθηγητών, το υπουργείο αποφάσισε την κατάργηση των ειδικών εξεταστικών κέντρων, προκαλώντας την έντονη αντίδραση εκατοντάδων οικογενειών, που θα πρέπει να «μετακομίσουν» στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των Πανελλαδικών Εξετάσεων, με το όποιο οικονομικό κόστος αυτό συνεπάγεται.
Να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη απόφαση του υπουργείου Παιδείας έχει χαρακτηριστεί ως απαράδεκτη και ανάλγητη από συλλόγους γονέων, ενώ σχετικές ερωτήσεις έχουν καταθέσει και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ζητώντας να οριστούν και φέτος ειδικά εξεταστικά κέντρα στην περιφέρεια, όπως γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια.
protothema
Παρά το «κύμα» των έντονων αντιδράσεων και παρά την κοινωνική κατακραυγή, το υπουργείο Παιδείας εμμένει στην απόφασή του να μην ορίσει ειδικά εξεταστικά κέντρα στην περιφέρεια για τους... 1.152 υποψήφιους με ειδικές εξεταστικές ανάγκες, υποχρεώνοντάς τους να μεταβούν για τις πανελλαδικές εξετάσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Πρόκειται για μαθητές που εξετάζονται προφορικά, επειδή αδυνατούν να υποστούν γραπτές εξετάσεις, λόγω προβλημάτων δυσλεξίας, δυσγραφίας, δυσαριθμησίας, δυσαναγνωσίας, δυσορθογραφίας ή προβλημάτων στα άνω άκρα κ.ά. Οι εξετάσεις αυτές δεν αφορούν υποψηφίους με σοβαρές παθήσεις, για τους οποίους η πολιτεία έχει θεσμοθετήσει τη διαδικασία εισαγωγής χωρίς εξετάσεις και σε ποσοστό θέσεων 5%.
Τα δύο προηγούμενα χρόνια λειτούργησαν επιπλέον ειδικά εξεταστικά κέντρα σε Χανιά, Ηράκλειο, Ρόδο και Πάτρα αλλά, σύμφωνα με το υπουργείο, προέκυψαν προβλήματα εξεύρεσης εξεταστών-καθηγητών στη Ρόδο και στην Κρήτη για τη διεξαγωγή των ειδικών προφορικών πανελλαδικών εξετάσεων.
Με αφορμή την έλλειψη καθηγητών, το υπουργείο αποφάσισε την κατάργηση των ειδικών εξεταστικών κέντρων, προκαλώντας την έντονη αντίδραση εκατοντάδων οικογενειών, που θα πρέπει να «μετακομίσουν» στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των Πανελλαδικών Εξετάσεων, με το όποιο οικονομικό κόστος αυτό συνεπάγεται.
Να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη απόφαση του υπουργείου Παιδείας έχει χαρακτηριστεί ως απαράδεκτη και ανάλγητη από συλλόγους γονέων, ενώ σχετικές ερωτήσεις έχουν καταθέσει και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ζητώντας να οριστούν και φέτος ειδικά εξεταστικά κέντρα στην περιφέρεια, όπως γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια.
protothema
Οταν ο Βέγγος «έσκιζε» τα δίχτυα...
Την ποδοσφαιρική πλευρά του Θανάση Βέγγου, ο οποίος έφυγε χθες από τη ζωή, παρουσίαζει σε σημερινό της δημοσίευμα η εφημερίδα «Εξέδρα».
Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ο Θανάσης Βέγγος είχε δηλώσει φίλος του Παναθηναϊκού, τη φανέλα του οποίου είχε φορέσει για τις ανάγκες της ταινίας. (Δείτε ένα απόσπασμα από την ταινία)
«Ο ... Τρελάρας» του 1963, όπου είχε τον ρόλο του «άρρωστου» οπαδού του Τριφυλλιού, ο οποίος ερωτεύεται την κόρη ενός φανατικού οπαδού του Ολυμπιακού.
Έναν χρόνο αφότου συμπλήρωσε μισό αιώνα ζωής, το 1978 ο σταρ του κινηματογράφου και του θεάτρου Θανάσης Βέγγος πρωτοστάτησε στη διαμάχη των ηθοποιών με την κρατική τηλεόραση που δεν τους αναγνώριζε τα πνευματικά δικαιώματα. Στην κορύφωση της απεργίας των καλλιτεχνών διοργανώθηκε φιλική ποδοσφαιρική αναμέτρηση μεταξή ομάδας Ηθοποιών και Δημοσιογράφων στο γήπεδο της «Νέας Φιλαδέλφειας» (δείτε τα στιγμιότυπα στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ).
Όπως ανέφερε ο Τύπος της εποχής, το φιλικό παιχνίδι, όπου πρωταγωνίστησε ο Θανάσης Βέγγος παρακολούθησαν περισσότεροι από 40.000 θεατές (!), ενώ παρατηρήθηκαν ακόμη και φαινόμενα... μαύρης αγοράς με τα εισιτήρια των 80 δραχμών να φτάνουν μέχρι και τις 120 δραχμές!
Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου και του θεάτρου, έκλεψε την παράσταση και στο χόρτο, μολονότι η ομάδα των Ηθοποιών ηττήθηκε (3-5). Ο Βέγγος αγωνίστηκε ως σέντερ φορ στο β’ ημίχρονο πετυχαίνοντας μάλιστα δύο γκολ, όπως είχε «απειλήσει» τους δημοσιογράφους μερικές ημέρες πριν το… καυτό ντέρμπι!
Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Ζλατάνος, ο οποίος όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ «δεν μπορούσε ούτε να σφυρίξει από τα γέλια». Αλλωστε, οι ηθοποιοί ήταν καλά προετοιμασμένοι για να τον αντιμετωπίσουν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σωτήρη Μουστάκα, ο οποίος αναζητούσε μια κόκκινη κάρτα πριν την έναρξη του αγώνα «για να τη δείξω στον διαιτητή σε περίπτωση που κάνει το λάθος να σφυρίξει τίποτα εις βάρος μας».
Όταν πάντως, ο διαιτητής έδειξε κίτρινη κάρτα στον Βέγγο, τα άκουσε από την εξέδρα! Την ίδια στιγμή ο μεγάλος κωμικός δέχτηκε με κάθε επισημότητα την παρατήρηση και όπως περιγράφει για λογαριασμό της «Αθλητικής Ηχούς» ο Γιάννης Αργυρίου «υποκλίνεται, κάνει δύο βήματα πίσω και σηκώνει ψηλά τα χέρια. Τελικά στο 80’ θα δουν οι φίλαθλοι και μια ξανθιά παίκτρια να ετοιμάζεται για αλλαγή. Είναι η Δέσποινα Στυλιανοπούλου που παίρνει τη θέση του Βέγγου. Το παιχνίδι όμως δεν γίνεται να συνεχισθεί. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Γύρω από τον αγωνιστικό χώρο βρίσκονται 5.000 θεατές που σε κάθε διακοπή προσπαθούν να μπουν μέσα. Αυτό κάνουν και τώρα που ο Βέγγος αποχωρεί χαιρετώντας τα πλήθη σαν τον μεγάλο μπαλαδόρο που αναγκαστικά εγκαταλείπει. Ο Ζλατάνος αναγκάζεται να σφυρίξει τη λήξη του αγώνος δίνοντας έτσι τέλος και στο ασταμάτητο γέλιο».
Το τέλος του αγώνα βρίσκει τον Βέγγο στα αποδυτήρια των δημοσιογράφων, όπου σύμφωνα με το ρεπορτάζ τους επανέλαβε την ατάκα με το χαρακτηριστικό σταυρωτό κούνημα του κεφαλιού και την τρεμάμενη φωνή που τον έκανε διάσημο: «Καλοί μου άνθρωποι συγνώμη αν σας κούρασα» είπε, ενώ ακολούθως συνέχισε την παράστασή του αποκαλύπτωντας στους εκπροσώπους του Τύπου ότι «είμαι σε τρομερή φόρμα και σκέφτομαι εφέτος να κάνω καμιά μεταγραφή. Εχω προτάσεις απ’ το εξωτερικό, ωστόσο θα προτιμήσω ελληνική ομάδα διότι εδώ έχει καλό κλίμα, ωραία θάλασσα και άλλα».
Για την ιστορία με την ομάδα των Ηθοποιών (ενισχυμένη και από κάποιους παλαίμαχους ποδοσφαιριστές και προπονητές) αγωνίστηκαν οι:
Α' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Μεταξόπουλος, Καραγιώργης, Μαντάς, Πέτροβιτς, Τσαϊκόφσκι, Σαββαΐδης, Αντωνίου, Στέκος, Νεστορίδης, Βέγγος, Μητρούσης, Καρράς, Μουστάκας.
Β' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Σεραφείδης (Ευαγγελίδης), Στεφανάκος, Φούντας, Γιαννάτος, Βλάχος, Βέγγος, Αντωνίου (Μαργαρίτης), Μαλκότσης, Σαββαΐδης, Σίσκος, Κοτανίδης.
Με τους Δημοσιογράφους έπαιξαν οι: Κατσαρός (Μπακανάκης), Στανωτάς (Σταματόπουλος), Γεωργαλάς (Ν. Γερακάρης), Τσώχος, Χαλιβελάκης, Χαραλαμπίδης, Θωμόπουλος (Παϊπέτης), Δημαράς, Λιάνης, Πρίφτης (Ν. Γαβαλάς), Βουτσέλης (Παπάζογλου). Αγωνίστηκαν και οι Τ. Παπαδόπουλος, Καπράνος, Κοντογιαννίδης, Τσελεμέντες.
real.gr
Save to del.icio.us • Add to del.icio.us • Email this
Αναρτήθηκε από Nonews στις 19:42
Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα
Την ποδοσφαιρική πλευρά του Θανάση Βέγγου, ο οποίος έφυγε χθες από τη ζωή, παρουσίαζει σε σημερινό της δημοσίευμα η εφημερίδα «Εξέδρα».
Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ο Θανάσης Βέγγος είχε δηλώσει φίλος του Παναθηναϊκού, τη φανέλα του οποίου είχε φορέσει για τις ανάγκες της ταινίας. (Δείτε ένα απόσπασμα από την ταινία)
«Ο ... Τρελάρας» του 1963, όπου είχε τον ρόλο του «άρρωστου» οπαδού του Τριφυλλιού, ο οποίος ερωτεύεται την κόρη ενός φανατικού οπαδού του Ολυμπιακού.
Έναν χρόνο αφότου συμπλήρωσε μισό αιώνα ζωής, το 1978 ο σταρ του κινηματογράφου και του θεάτρου Θανάσης Βέγγος πρωτοστάτησε στη διαμάχη των ηθοποιών με την κρατική τηλεόραση που δεν τους αναγνώριζε τα πνευματικά δικαιώματα. Στην κορύφωση της απεργίας των καλλιτεχνών διοργανώθηκε φιλική ποδοσφαιρική αναμέτρηση μεταξή ομάδας Ηθοποιών και Δημοσιογράφων στο γήπεδο της «Νέας Φιλαδέλφειας» (δείτε τα στιγμιότυπα στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ).
Όπως ανέφερε ο Τύπος της εποχής, το φιλικό παιχνίδι, όπου πρωταγωνίστησε ο Θανάσης Βέγγος παρακολούθησαν περισσότεροι από 40.000 θεατές (!), ενώ παρατηρήθηκαν ακόμη και φαινόμενα... μαύρης αγοράς με τα εισιτήρια των 80 δραχμών να φτάνουν μέχρι και τις 120 δραχμές!
Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου και του θεάτρου, έκλεψε την παράσταση και στο χόρτο, μολονότι η ομάδα των Ηθοποιών ηττήθηκε (3-5). Ο Βέγγος αγωνίστηκε ως σέντερ φορ στο β’ ημίχρονο πετυχαίνοντας μάλιστα δύο γκολ, όπως είχε «απειλήσει» τους δημοσιογράφους μερικές ημέρες πριν το… καυτό ντέρμπι!
Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Ζλατάνος, ο οποίος όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ «δεν μπορούσε ούτε να σφυρίξει από τα γέλια». Αλλωστε, οι ηθοποιοί ήταν καλά προετοιμασμένοι για να τον αντιμετωπίσουν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σωτήρη Μουστάκα, ο οποίος αναζητούσε μια κόκκινη κάρτα πριν την έναρξη του αγώνα «για να τη δείξω στον διαιτητή σε περίπτωση που κάνει το λάθος να σφυρίξει τίποτα εις βάρος μας».
Όταν πάντως, ο διαιτητής έδειξε κίτρινη κάρτα στον Βέγγο, τα άκουσε από την εξέδρα! Την ίδια στιγμή ο μεγάλος κωμικός δέχτηκε με κάθε επισημότητα την παρατήρηση και όπως περιγράφει για λογαριασμό της «Αθλητικής Ηχούς» ο Γιάννης Αργυρίου «υποκλίνεται, κάνει δύο βήματα πίσω και σηκώνει ψηλά τα χέρια. Τελικά στο 80’ θα δουν οι φίλαθλοι και μια ξανθιά παίκτρια να ετοιμάζεται για αλλαγή. Είναι η Δέσποινα Στυλιανοπούλου που παίρνει τη θέση του Βέγγου. Το παιχνίδι όμως δεν γίνεται να συνεχισθεί. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Γύρω από τον αγωνιστικό χώρο βρίσκονται 5.000 θεατές που σε κάθε διακοπή προσπαθούν να μπουν μέσα. Αυτό κάνουν και τώρα που ο Βέγγος αποχωρεί χαιρετώντας τα πλήθη σαν τον μεγάλο μπαλαδόρο που αναγκαστικά εγκαταλείπει. Ο Ζλατάνος αναγκάζεται να σφυρίξει τη λήξη του αγώνος δίνοντας έτσι τέλος και στο ασταμάτητο γέλιο».
Το τέλος του αγώνα βρίσκει τον Βέγγο στα αποδυτήρια των δημοσιογράφων, όπου σύμφωνα με το ρεπορτάζ τους επανέλαβε την ατάκα με το χαρακτηριστικό σταυρωτό κούνημα του κεφαλιού και την τρεμάμενη φωνή που τον έκανε διάσημο: «Καλοί μου άνθρωποι συγνώμη αν σας κούρασα» είπε, ενώ ακολούθως συνέχισε την παράστασή του αποκαλύπτωντας στους εκπροσώπους του Τύπου ότι «είμαι σε τρομερή φόρμα και σκέφτομαι εφέτος να κάνω καμιά μεταγραφή. Εχω προτάσεις απ’ το εξωτερικό, ωστόσο θα προτιμήσω ελληνική ομάδα διότι εδώ έχει καλό κλίμα, ωραία θάλασσα και άλλα».
Για την ιστορία με την ομάδα των Ηθοποιών (ενισχυμένη και από κάποιους παλαίμαχους ποδοσφαιριστές και προπονητές) αγωνίστηκαν οι:
Α' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Μεταξόπουλος, Καραγιώργης, Μαντάς, Πέτροβιτς, Τσαϊκόφσκι, Σαββαΐδης, Αντωνίου, Στέκος, Νεστορίδης, Βέγγος, Μητρούσης, Καρράς, Μουστάκας.
Β' ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Σεραφείδης (Ευαγγελίδης), Στεφανάκος, Φούντας, Γιαννάτος, Βλάχος, Βέγγος, Αντωνίου (Μαργαρίτης), Μαλκότσης, Σαββαΐδης, Σίσκος, Κοτανίδης.
Με τους Δημοσιογράφους έπαιξαν οι: Κατσαρός (Μπακανάκης), Στανωτάς (Σταματόπουλος), Γεωργαλάς (Ν. Γερακάρης), Τσώχος, Χαλιβελάκης, Χαραλαμπίδης, Θωμόπουλος (Παϊπέτης), Δημαράς, Λιάνης, Πρίφτης (Ν. Γαβαλάς), Βουτσέλης (Παπάζογλου). Αγωνίστηκαν και οι Τ. Παπαδόπουλος, Καπράνος, Κοντογιαννίδης, Τσελεμέντες.
real.gr
Save to del.icio.us • Add to del.icio.us • Email this
Αναρτήθηκε από Nonews στις 19:42
Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα
Τελευταίο αντίο στον Θανάση Βέγγο
Συντάχθηκε απο τον/την NEWS247.GR Τετάρτη, 04 Μάιος 2011 15:57
Πλήθος κόσμου, συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό της Αγ. Μαρίνας στο Θησείο, όπου έπεσαν οι "τίτλοι τέλους" για τον "καλό μας άνθρωπο" Θανάση Βέγγο.
Επώνυμοι και ανώνυμοι με δάκρυα στα μάτια, αποχαιρέτησαν τον μεγάλο μας κωμικό, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τρίτης, βυθίζοντας στη θλίψη το πανελλήνιο.
Οι παριστάμενοι ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα, όταν βγήκε το φέρετρο από την εκκλησία.
Συντάχθηκε απο τον/την NEWS247.GR Τετάρτη, 04 Μάιος 2011 15:57
Πλήθος κόσμου, συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό της Αγ. Μαρίνας στο Θησείο, όπου έπεσαν οι "τίτλοι τέλους" για τον "καλό μας άνθρωπο" Θανάση Βέγγο.
Επώνυμοι και ανώνυμοι με δάκρυα στα μάτια, αποχαιρέτησαν τον μεγάλο μας κωμικό, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τρίτης, βυθίζοντας στη θλίψη το πανελλήνιο.
Οι παριστάμενοι ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα, όταν βγήκε το φέρετρο από την εκκλησία.
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
2ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου
2ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου - Έτσι προχωράει ο κόσμος
του Κώστα Κούστα
“ Είναι αργά…..
Κι έχουν περάσει πια χιλιάδες χρόνια.
…Κανείς δεν έμαθε τι απέγινε η μικρή γαλάζια πεταλούδα… Απλά, είπανε διάφοροι, πέθανε «στο φεστιβάλ θεάτρου»…
Άλλοι, πάντα στα ξέφωτα είπαν ζει με τα γαλάζια λουλούδια ή πως ακόμα αχνοπετά σ’ ηλιόσχημους ανθούς… Άλλοι πάλι, υποστήριξαν πως κάποιοι...
τη σκότωσαν από καιρό. Πως τα φτερά της είδαν να κοσμούν, το πιο παράξενο από τα κάδρα «του θεάτρου».
Μα αυτούς τους τελευταίους εγώ δεν μπορώ να τους πιστέψω.
Κάποιοι, που συλλογίστηκαν βαθύτερα, και διεκδικούν για ’κείνους την αλήθεια λένε πως έσβησε, μα τα φτερά της ταξιδεύουνε στον άνεμο το σώμα αναζητώντας μήπως βρουν που θα τα κάνει κάποτε δικά του.
Τέλος, έχει ειπωθεί για τη γαλάζια πεταλούδα πως δεν έδυσε, μόνο αφέθηκε απαλά στις άκρες ενός δένδρου αρχαίου… Ή πως ξανάπλεξε με τρόπο κάποιο το κουκούλι της, μιαν άλλη μέρα αν ίσως γεννηθεί για να κινήσει απ’ την αρχή και πάλι.
……..
… Δεν ξέρω πλέον. Ίσως και να’ χουν όλοι δίκιο. Ίσως απλά και να’ χουν, άδικο όλοι.
Θαρρώ ακόμα λίγο όμως θυμάμαι πως η μικρή εκείνη πεταλούδα κάποτε φτερούγισε… Τίποτα κι ας μη γνώρισα να πω απ’ τη γέννησή της. Τις λεπτομέρειες έστω ας μη συγκράτησα του δάσους που πλανήθηκε. Μήτε και το όνομα του κάστρου που γκρέμισε ή γκρεμίστηκε (2ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου).
… Μα αν κάποιοι πουν πως ήταν όλα θέμα τύχης, αναπολώ κάτι κι εγώ που θα’ πρεπε να γίνει.
Κι όσο κι αν ξέρω πως κανείς σας δε νοιάζεται – πέραν ίσως από κάποιους που είναι ευαίσθητοι στο διαφορετικό ό, τι κι αν είναι αυτό… από ανθρώπους έως και Τέχνη – είναι, ας πούμε, θέμα χρόνου να φανεί και πάλι.
Όπου θελήσετε…
Είτε στου δάσους ίσως κάποιο δένδρο αρχαίο. Είτε - το ελπίζω – σε κάποιες νύμφες που θα πουν να γίνουν πεταλούδες…
Όποτε θελήσετε.
Ως τότε…
Ως τη στιγμή να σχίσουμε το χάρτινο κουκούλι μας….
Καληνύχτα !
του Κώστα Κούστα
“ Είναι αργά…..
Κι έχουν περάσει πια χιλιάδες χρόνια.
…Κανείς δεν έμαθε τι απέγινε η μικρή γαλάζια πεταλούδα… Απλά, είπανε διάφοροι, πέθανε «στο φεστιβάλ θεάτρου»…
Άλλοι, πάντα στα ξέφωτα είπαν ζει με τα γαλάζια λουλούδια ή πως ακόμα αχνοπετά σ’ ηλιόσχημους ανθούς… Άλλοι πάλι, υποστήριξαν πως κάποιοι...
τη σκότωσαν από καιρό. Πως τα φτερά της είδαν να κοσμούν, το πιο παράξενο από τα κάδρα «του θεάτρου».
Μα αυτούς τους τελευταίους εγώ δεν μπορώ να τους πιστέψω.
Κάποιοι, που συλλογίστηκαν βαθύτερα, και διεκδικούν για ’κείνους την αλήθεια λένε πως έσβησε, μα τα φτερά της ταξιδεύουνε στον άνεμο το σώμα αναζητώντας μήπως βρουν που θα τα κάνει κάποτε δικά του.
Τέλος, έχει ειπωθεί για τη γαλάζια πεταλούδα πως δεν έδυσε, μόνο αφέθηκε απαλά στις άκρες ενός δένδρου αρχαίου… Ή πως ξανάπλεξε με τρόπο κάποιο το κουκούλι της, μιαν άλλη μέρα αν ίσως γεννηθεί για να κινήσει απ’ την αρχή και πάλι.
……..
… Δεν ξέρω πλέον. Ίσως και να’ χουν όλοι δίκιο. Ίσως απλά και να’ χουν, άδικο όλοι.
Θαρρώ ακόμα λίγο όμως θυμάμαι πως η μικρή εκείνη πεταλούδα κάποτε φτερούγισε… Τίποτα κι ας μη γνώρισα να πω απ’ τη γέννησή της. Τις λεπτομέρειες έστω ας μη συγκράτησα του δάσους που πλανήθηκε. Μήτε και το όνομα του κάστρου που γκρέμισε ή γκρεμίστηκε (2ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου).
… Μα αν κάποιοι πουν πως ήταν όλα θέμα τύχης, αναπολώ κάτι κι εγώ που θα’ πρεπε να γίνει.
Κι όσο κι αν ξέρω πως κανείς σας δε νοιάζεται – πέραν ίσως από κάποιους που είναι ευαίσθητοι στο διαφορετικό ό, τι κι αν είναι αυτό… από ανθρώπους έως και Τέχνη – είναι, ας πούμε, θέμα χρόνου να φανεί και πάλι.
Όπου θελήσετε…
Είτε στου δάσους ίσως κάποιο δένδρο αρχαίο. Είτε - το ελπίζω – σε κάποιες νύμφες που θα πουν να γίνουν πεταλούδες…
Όποτε θελήσετε.
Ως τότε…
Ως τη στιγμή να σχίσουμε το χάρτινο κουκούλι μας….
Καληνύχτα !
Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
Αν "πέσει" η Ελλάδα θα φύγουμε όλοι μετανάστες...
1) Βρίσκεται σχέδιο αναδιάρθρωσης σε εξέλιξη;...
Αν ίσχυε για την περίπτωση της ελληνικής χρεοκοπίας η ρήση, πως το ταμπλό λέει πάντα την αλήθεια, τότε θα υπήρχαν ενδείξεις πως κάποιο σχέδιο βρίσκεται σε εξέλιξη.
Φοβάμαι όμως πως για τα κράτη οι κανόνες είναι διαφορετικοί απ’ ό,τι ισχύει στις μετοχές και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις...
Αίσθηση έκαναν την εβδομάδα που πέρασε οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού οικονομικών Β. Σόιμπλε για το αναπόφευκτο της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Τις επόμενες μέρες βέβαια μίλησε για παρερμηνεία των δηλώσεών του.
Υπάρχει μια καταιγιστική αναζωπύρωση της συζήτησης για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους σε όλα τα διεθνή μέσα. Το ίδιο γίνεται και στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Βλέπε δηλώσεις, Κ. Σημίτη, Β. Παπανδρέου κλπ.
Όλο αυτό το σκηνικό οδήγησε τα spreads σε νέο ρεκόρ και φυσικά στη διατήρηση και εμβάθυνση των εκπτώσεων των ελληνικών ομολόγων που προσφέρονται στη δευτερογενή αγορά.
Αν κάποιος δεν γνώριζε την ανικανότητα του συνόλου της ελληνικής πολιτικής σκηνής θα μπορούσε να υποθέσει πως λαμβάνει χώρα μια αναδιάρθρωση χρέους, μέσω της επαναγοράς μέρους του από τις διεθνείς αγορές.
Το σενάριο σκαλώνει...
Το σενάριο αυτό όμως σκαλώνει στο ποιος βάζει τα μετρητά, αφού οι μέχρι τώρα αποφάσεις της ευρωζώνης δεν επιτρέπουν σε κάποιο οργανισμό να διαχειριστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο κεφάλαια που προέρχονται από κρατικά ταμεία της ευρωζώνης.
Το παραπάνω σενάριο ενίσχυσαν οι γραμμές στην πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ που ανέφεραν την αγορά ελληνικού χρέους από ελληνικές μη τραπεζικές οντότητες...
Τον περασμένο Ιανουάριο μεταξύ των προτάσεων που ακούστηκαν στα πλαίσια της οριστικής λύσης του προβλήματος χρέους της ελληνικής περιφέρειας, ήταν και αυτή του δανεισμού της Ελλάδας για επαναγορά του χρέους από τη δευτερογενή στη σχετική έκπτωση που προσφέρεται εκεί αυτό.
Τότε τα spreads άρχισαν να μειώνονται αλλά στην συνέχεια η συνάντηση κορυφής δρομολόγησε κάποιες αποφάσεις στο γνωστό συμβιβαστικό ύφος της ευρωζώνης, οι οποίες επί της ουσίας ανέβαλλαν τις οριστικές αποφάσεις για την συνάντηση του Ιουνίου ή το απώτερο μέλλον.
Οι προτάσεις για «αναίμακτη» αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μέσω επαναγοράς του με έκπτωση από τη δευτερογενή αγορά, αντικρούστηκαν από το πολύ σωστό επιχείρημα, πως αν αποφασιζόταν επισήμως από την ευρωζώνη να δώσει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό τη δυνατότητα δανεισμού της Ελλάδας για επαναγορά του χρέους από την δευτερογενή, αυτόματα η έκπτωση με την οποία προσφέρονται εκεί τα ελληνικά ομόλογα θα εκμηδενιζόταν. Οπότε κάτι τέτοιο θα ήταν δώρο-άδωρο...
Αν δεν είχαμε να κάνουμε με κράτη και πολιτικές διοικήσεις, αλλά με ιδιώτες, το σενάριο «τρομοκράτησης» των ομολογιούχων του ελληνικού χρέους με σκοπό να το ξεφορτωθούν με έκπτωση θα είχε βάση καθώς οι ιδιώτες διαθέτουν «ευελιξία» για παρόμοιους χειρισμούς και αποφάσεις. Κάτι που δεν διαθέτουν δημόσιοι λειτουργοί και οι διεθνείς οργανισμοί...
Με λίγα λόγια, με βάση την εκτίμηση πως το ταμπλό λέει πάντα την αλήθεια οι ενδείξεις συνηγορούν πως κάτι συμβαίνει. Το ζήτημα είναι ότι το σκηνικό της ελληνικής χρεοκοπία δεν παίζεται σε κάποιο ταμπλό, αλλά εξαρτάται από πολιτικούς που δεν έχουν διοικήσει ούτε περίπτερο και είναι υπόλογοι σε κοινοβουλευτικούς ελέγχους...
Μακάρι να κάνω λάθος...
ΟΔΔΗΧ...
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων από το Γενικό Λογιστήριο στον ΟΔΔΗΧ σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του ελληνικού χρέους έχει σηκώσει τις διαμαρτυρίες των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος.
Δημοσιεύματα θέλουν την μεταφορά αυτή να στοχεύει στην επαναγορά χρέους από τη δευτερογενή αγορά με έκπτωση -30% που προσφέρεται εκεί...
Τέλος
Μια αναδιάρθρωση με «κούρεμα» δεν είναι πανάκεια ούτε είναι κάτι που εξαρτάται μονομερώς από εμάς. Αν το επιχειρήσουμε τώρα θα μοιάζει με το να τραβάμε τη σκανδάλη σε παιγνίδι ρώσικης ρουλέτας με τα δυο τρίτα των θαλαμών γεμάτα...
Αν το επιχειρήσουμε αργότερα με πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι σαν να τραβάμε τη σκανδάλη με μια θαλάμη γεμάτη...
2) Οι τρεις κατηγορίες των ελληνικών μετοχών...
Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού την Παρασκευή έμοιαζαν με εκθέσεις ιδεών. Επιπλέον για άλλη μια φορά επέλεξε να αναβάλει για μετά το Πάσχα περί τα μέσα Μάη, την ανακοίνωση συγκεκριμένων μέτρων.
Η μόνη εξέλιξη των τελευταίων ημερών που μπορεί να χαρακτηριστεί θετικό βήμα είναι η είδηση της αναβάθμισης του ρόλου του Ευ. Βενιζέλου σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό.
Αυτό υπό την προϋπόθεση ότι συνιστά αλλαγή προσανατολισμού των εσωτερικών ισορροπιών στο κυβερνών κόμμα από το συντηρητικό «βαθύ» κόμμα προς την μερίδα εκσυγχρονιστών που διαθέτουν ισχυρότερη διάθεση για μεταρρυθμίσεις.
Το ερώτημα είναι αν μια αλλαγή της κυβερνητικής σύνθεσης είναι αρκετή για να βγάλει την κυβέρνηση από το τέλμα και να δώσει ώθηση στις μεταρρυθμίσεις.
Η χρηματιστηριακή αγορά με τη διορθωτική κίνηση της προηγούμενης εβδομάδας φαίνεται να είχε προεξοφλήσει τον «άσφαιρο» χαρακτήρα των ανακοινώσεων. Το γεγονός πως δεν έγραψε νέα χαμηλά έτους είναι παρήγορο.
Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα η συνάντηση κορυφής της ευρωζώνης τον Ιούνιο ίσως κρύβει κάποιες εκπλήξεις καθώς κλιμακώνεται η πίεση των αγορών επί της Ελλάδας και του νότου...
Το ζήτημα της λύσης του προβλήματος της ελληνικής χρεοκοπίας όμως παραμένει κατά ένα σημαντικό ποσοστό ζήτημα μεταρρυθμίσεων και αναδόμησης του ελληνικού δημοσίου και κατά ένα μικρότερο ζήτημα αναδιάρθρωσης του χρέους με επιμήκυνση, κούρεμα, ή επαναγορά...
Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά
Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε την ελληνική χρηματιστηριακή αγορά σε τρεις κατηγορίες μετοχών με ανάλογα ενδιαφέροντα για την κάθε μια αυτή τη περίοδο:
Οι τράπεζες
Περικλείουν μεγάλο ρίσκο καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που τους δημιουργεί η κατοχή σημαντικών θέσεων σε ελληνικά ομόλογα αλλά και η αύξηση των επισφαλειών λόγω της κρίσης. Οι μετοχές των τραπεζών ενώ περικλείουν σημαντικό ρίσκο για τους μετόχους είναι εύκολο να πρωταγωνιστούν σε μικρά ράλι ανάλογα με τις αποφάσεις της ευρωζώνης για την αντιμετώπιση του χρέους.
Οι εξωστρεφείς μετοχές...
Πρόκειται για μετοχές εταιρειών των οποίων οι πωλήσεις άνω του 60% κατευθύνονται σε ξένες αγορές. Οι μετοχές των εταιρειών αυτών έχουν πληγεί λόγω του γενικότερου εγχώριου κλίματος, των κυβερνητικών παλινωδιών και της υψηλής φορολόγησης των μερισμάτων. Εξαρτώνται όμως λίγο από την εσωτερική αγορά και αποτελούν σχετικά ασφαλέστερο μακροπρόθεσμο καταφύγιο για όποιον αποταμιευτή δεν θέλει να έχει όλα τα «αυγά» του στο ελληνικό καλάθι. Έναν κίνδυνο που αντιμετωπίζει αυτή η κατηγορία είναι μια διεθνής ύφεση.
Τα κρατικόχαρτα...
Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι το κακό επιχειρηματικό κλίμα που διώχνει τις επενδύσεις και έξοδος από την κρίση δεν διαφαίνεται αν δεν αντιμετωπιστεί αυτό και δεν προσελκυστούν επενδύσεις.
Η αιχμή του δόρατος της προσέλκυσης επενδύσεων είναι οι αποκρατικοποιήσεις και το άνοιγμα των αγορών. Μπορεί αυτή τη στιγμή οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων να φαίνονται συμπαγείς εναντίον των αποκρατικοποιήσεων, αλλά όσο θα βαθαίνει η κρίση και θα αυξάνεται η ανεργία το τοπίο θα αλλάζει κάτω από την πίεση της πραγματικότητας.
Είναι θέμα χρόνου, όχι απλά να πουληθούν μετοχές των εισηγμένων κρατικών ιερών αγελάδων, αλλά να παραχωρηθεί και το management σε ιδιώτες. Αυτό για τις περισσότερες εταιρείες θα σημάνει απελευθέρωση δυνάμεων και μεγέθυνση. Για τις αγορές επίσης Βλέπε: Ελαφρά βελτίωση εντός, ελαφρά επιδείνωση εκτός...
3) Η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή ούτε Ισημερινός...
Αν "πέσει" θα φύγουμε όλοι μετανάστες...
Κύριε Στούπα καλή σας ημέρα.
Θα ήθελα να μας πείτε αν είναι δυνατόν για ποιό λόγο δεν αναφέρετε το παράδειγμα της Αργεντινής όπου από ό,τι είδα -σε κάποια εκπομπή εξάντας αν θυμάμαι καλά- μετά τις αποκρατικοποιήσεις και ό,τι άλλο τέλος πάντων επέβαλε το ΔΝΤ το χρέος αυξήθηκε κατά πολύ περισσότερο;
Επίσης γιατί δεν αναφέρεστε στο παράδειγμα του Ισημερινού που πέταξε στην κυριολεξία έξω ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα και είναι -όπως λένε σήμερα- σε πολύ καλύτερη μοίρα;
Γιατί επίσης σας φταίνε συνεχώς οι δημόσιοι υπάλληλοι και δε λέτε ότι μειώνεται συνεχώς το ΦΠΑ στις μεγάλες επιχειρήσεις ή ότι εσείς οι δημοσιογράφοι δεν πληρώνετε ΦΠΑ (? !).
Εγώ σας πληροφορώ ότι δουλεύω σε σώμα ασφαλείας και το νυχτερινό (το οποίο μπορεί και να είναι 24ωρο, που ταυτόχρονα μπορεί να κυνηγάω Τούρκους λαθρέμπορους) παίρνω περίπου 22 ευρώ καθαρά!!!!!!!
Και επίσης αντί να κατηγορείτε τους Δημοσίους Υπαλλήλους γιατί δεν λέτε ότι οι πολιτικοί δεν έχουν υποστεί μειώσεις αποδοχών αλλά αντίθετα παίρνουν αυξήσεις;
Και πότε επιτέλους θα πάει ένας μέσα;
Απάντηση: Αυτά που είδατε στην τηλεόραση είναι πιστεύω αυτά που θα θέλατε να δείτε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε όλοι μας.
Για την Αργεντινή π.χ. ξέχασαν να σας δείξουν πως οι καταθέτες δεν έχουν πάρει ακόμη τα χρήματά τους από τις τράπεζες. Ξέχασαν επίσης να λάβουν υπόψη πως η Αργεντινή είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς τροφίμων. Πάντα ήταν... Αυτό είχε δυο συνέπειες. Πρώτον: όταν η χώρα αποκλείστηκε από τις αγορές λόγω χρεοκοπίας, μπορούσε να θρέψει μόνη της τον πληθυσμό της.
Δεύτερον: Η χώρα βοηθήθηκε να βγει από την κρίση τα τελευταία χρόνια επειδή οι τιμές των τροφίμων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και έτσι εισρέει συνάλλαγμα...
Η Ελλάδα το 2010 είχε εξαγωγές 16 δισ. ευρώ και εισαγωγές 46 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πως αν βγαίναμε από τις αγορές λόγω «κουρέματος» ή παύσης πληρωμών θα είχαμε ληστείες μετά φόνου για μια κονσέρβα ή ένα κιλό φακές.
Ο Ισημερινός κατήγγειλε το επαχθές χρέος γιατί το είχαν δημιουργήσει δικτάτορες που με πραξικόπημα παραβίασαν την λαϊκή βούληση. Θα πάει τους πιστωτές στα διεθνή δικαστήρια με αυτό το επιχείρημα. Σε εμάς το χρέος το δημιούργησαν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Με ποιο νομικό επιχείρημα θα απαιτήσουμε να μην το πληρώσουμε; (Και κατ’ αυτή την έννοια μαζί τα φάγαμε...).
Επιπλέον ο Ισημερινός εξάγει πετρέλαιο και αυτό σημαίνει πως μπορεί να έχει πρόσβαση σε ρευστό όσο είναι εκτός αγορών. Ακόμη το εμπορικό ισοζύγιο του Ισημερινού (εξαγωγές-εισαγωγές) είναι ισοσκελισμένο. Υπάρχει μια μερίδα συμπατριωτών μας που είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα υποστηρίζουν αυτά τα σενάρια μονομερώς αποκρύπτοντας την πλήρη εικόνα.
Ο καθένας από εμάς έχει ατομική ευθύνη να μορφώνει άποψη και να ξεχωρίζει τα παραμύθια από την αλήθεια και στη συνέχεια να αμφισβητεί. Να αμφισβητεί ακόμη και τον εαυτό του... Αυτή είναι η αρχή μου.
Πληρώνω ΦΠΑ 23%... Είμαι υπέρ της κατάργησης του αγγελιόσημου που πάει στο ταμείο των δημοσιογράφων και πληρώνετε εσείς, γιατί το θεωρώ καταχρηστικό και γι΄ αυτό δεν κάνω χρήση του.
Δεν έχω καμιά αντίρρηση οι άνθρωποι που δουλεύουν περισσότερο να πληρώνονται περισσότερο, είτε στον δημόσιο τομέα είναι αυτοί είτε στον ιδιωτικό. Το γεγονός πως πληρώνονται και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες που δεν κάνουν τίποτα, επειδή κάποιος τους διόρισε κάπου για να τον ψηφίσουν, μας στερεί τη δυνατότητα σαν κοινωνία να πληρώνουμε καλύτερα αυτούς που προσπαθούν. Και έτσι να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα και λιγότερους φόρους...
Πράγματα επωφελή και τα δύο...
Το πότε επιτέλους θα πάει ένας μέσα, το αναρωτιέμαι κι εγώ... Προσυπογράφω τις μειώσεις μισθών των πολιτικών και των χρηματοδοτήσεων που λαμβάνουν τα κόμματα. Έχω γράψει πως μια λύση σε αυτή τη χώρα θα ήταν ένα πόθεν έσχες για όλους, ξεκινώντας από τους πολιτικούς και τους πραιτοριανούς στον κρατικό μηχανισμό και τον ιδιωτικό τομέα. Όποιου τα φορολογημένα εισοδήματα δεν καλύπτουν τα περιουσιακά στοιχεία των τελευταίων 20 ετών να δημεύονται...
Πηγή:www.capital.gr
Αν ίσχυε για την περίπτωση της ελληνικής χρεοκοπίας η ρήση, πως το ταμπλό λέει πάντα την αλήθεια, τότε θα υπήρχαν ενδείξεις πως κάποιο σχέδιο βρίσκεται σε εξέλιξη.
Φοβάμαι όμως πως για τα κράτη οι κανόνες είναι διαφορετικοί απ’ ό,τι ισχύει στις μετοχές και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις...
Αίσθηση έκαναν την εβδομάδα που πέρασε οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού οικονομικών Β. Σόιμπλε για το αναπόφευκτο της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Τις επόμενες μέρες βέβαια μίλησε για παρερμηνεία των δηλώσεών του.
Υπάρχει μια καταιγιστική αναζωπύρωση της συζήτησης για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους σε όλα τα διεθνή μέσα. Το ίδιο γίνεται και στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Βλέπε δηλώσεις, Κ. Σημίτη, Β. Παπανδρέου κλπ.
Όλο αυτό το σκηνικό οδήγησε τα spreads σε νέο ρεκόρ και φυσικά στη διατήρηση και εμβάθυνση των εκπτώσεων των ελληνικών ομολόγων που προσφέρονται στη δευτερογενή αγορά.
Αν κάποιος δεν γνώριζε την ανικανότητα του συνόλου της ελληνικής πολιτικής σκηνής θα μπορούσε να υποθέσει πως λαμβάνει χώρα μια αναδιάρθρωση χρέους, μέσω της επαναγοράς μέρους του από τις διεθνείς αγορές.
Το σενάριο σκαλώνει...
Το σενάριο αυτό όμως σκαλώνει στο ποιος βάζει τα μετρητά, αφού οι μέχρι τώρα αποφάσεις της ευρωζώνης δεν επιτρέπουν σε κάποιο οργανισμό να διαχειριστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο κεφάλαια που προέρχονται από κρατικά ταμεία της ευρωζώνης.
Το παραπάνω σενάριο ενίσχυσαν οι γραμμές στην πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ που ανέφεραν την αγορά ελληνικού χρέους από ελληνικές μη τραπεζικές οντότητες...
Τον περασμένο Ιανουάριο μεταξύ των προτάσεων που ακούστηκαν στα πλαίσια της οριστικής λύσης του προβλήματος χρέους της ελληνικής περιφέρειας, ήταν και αυτή του δανεισμού της Ελλάδας για επαναγορά του χρέους από τη δευτερογενή στη σχετική έκπτωση που προσφέρεται εκεί αυτό.
Τότε τα spreads άρχισαν να μειώνονται αλλά στην συνέχεια η συνάντηση κορυφής δρομολόγησε κάποιες αποφάσεις στο γνωστό συμβιβαστικό ύφος της ευρωζώνης, οι οποίες επί της ουσίας ανέβαλλαν τις οριστικές αποφάσεις για την συνάντηση του Ιουνίου ή το απώτερο μέλλον.
Οι προτάσεις για «αναίμακτη» αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μέσω επαναγοράς του με έκπτωση από τη δευτερογενή αγορά, αντικρούστηκαν από το πολύ σωστό επιχείρημα, πως αν αποφασιζόταν επισήμως από την ευρωζώνη να δώσει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό τη δυνατότητα δανεισμού της Ελλάδας για επαναγορά του χρέους από την δευτερογενή, αυτόματα η έκπτωση με την οποία προσφέρονται εκεί τα ελληνικά ομόλογα θα εκμηδενιζόταν. Οπότε κάτι τέτοιο θα ήταν δώρο-άδωρο...
Αν δεν είχαμε να κάνουμε με κράτη και πολιτικές διοικήσεις, αλλά με ιδιώτες, το σενάριο «τρομοκράτησης» των ομολογιούχων του ελληνικού χρέους με σκοπό να το ξεφορτωθούν με έκπτωση θα είχε βάση καθώς οι ιδιώτες διαθέτουν «ευελιξία» για παρόμοιους χειρισμούς και αποφάσεις. Κάτι που δεν διαθέτουν δημόσιοι λειτουργοί και οι διεθνείς οργανισμοί...
Με λίγα λόγια, με βάση την εκτίμηση πως το ταμπλό λέει πάντα την αλήθεια οι ενδείξεις συνηγορούν πως κάτι συμβαίνει. Το ζήτημα είναι ότι το σκηνικό της ελληνικής χρεοκοπία δεν παίζεται σε κάποιο ταμπλό, αλλά εξαρτάται από πολιτικούς που δεν έχουν διοικήσει ούτε περίπτερο και είναι υπόλογοι σε κοινοβουλευτικούς ελέγχους...
Μακάρι να κάνω λάθος...
ΟΔΔΗΧ...
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων από το Γενικό Λογιστήριο στον ΟΔΔΗΧ σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του ελληνικού χρέους έχει σηκώσει τις διαμαρτυρίες των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος.
Δημοσιεύματα θέλουν την μεταφορά αυτή να στοχεύει στην επαναγορά χρέους από τη δευτερογενή αγορά με έκπτωση -30% που προσφέρεται εκεί...
Τέλος
Μια αναδιάρθρωση με «κούρεμα» δεν είναι πανάκεια ούτε είναι κάτι που εξαρτάται μονομερώς από εμάς. Αν το επιχειρήσουμε τώρα θα μοιάζει με το να τραβάμε τη σκανδάλη σε παιγνίδι ρώσικης ρουλέτας με τα δυο τρίτα των θαλαμών γεμάτα...
Αν το επιχειρήσουμε αργότερα με πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι σαν να τραβάμε τη σκανδάλη με μια θαλάμη γεμάτη...
2) Οι τρεις κατηγορίες των ελληνικών μετοχών...
Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού την Παρασκευή έμοιαζαν με εκθέσεις ιδεών. Επιπλέον για άλλη μια φορά επέλεξε να αναβάλει για μετά το Πάσχα περί τα μέσα Μάη, την ανακοίνωση συγκεκριμένων μέτρων.
Η μόνη εξέλιξη των τελευταίων ημερών που μπορεί να χαρακτηριστεί θετικό βήμα είναι η είδηση της αναβάθμισης του ρόλου του Ευ. Βενιζέλου σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό.
Αυτό υπό την προϋπόθεση ότι συνιστά αλλαγή προσανατολισμού των εσωτερικών ισορροπιών στο κυβερνών κόμμα από το συντηρητικό «βαθύ» κόμμα προς την μερίδα εκσυγχρονιστών που διαθέτουν ισχυρότερη διάθεση για μεταρρυθμίσεις.
Το ερώτημα είναι αν μια αλλαγή της κυβερνητικής σύνθεσης είναι αρκετή για να βγάλει την κυβέρνηση από το τέλμα και να δώσει ώθηση στις μεταρρυθμίσεις.
Η χρηματιστηριακή αγορά με τη διορθωτική κίνηση της προηγούμενης εβδομάδας φαίνεται να είχε προεξοφλήσει τον «άσφαιρο» χαρακτήρα των ανακοινώσεων. Το γεγονός πως δεν έγραψε νέα χαμηλά έτους είναι παρήγορο.
Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα η συνάντηση κορυφής της ευρωζώνης τον Ιούνιο ίσως κρύβει κάποιες εκπλήξεις καθώς κλιμακώνεται η πίεση των αγορών επί της Ελλάδας και του νότου...
Το ζήτημα της λύσης του προβλήματος της ελληνικής χρεοκοπίας όμως παραμένει κατά ένα σημαντικό ποσοστό ζήτημα μεταρρυθμίσεων και αναδόμησης του ελληνικού δημοσίου και κατά ένα μικρότερο ζήτημα αναδιάρθρωσης του χρέους με επιμήκυνση, κούρεμα, ή επαναγορά...
Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά
Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε την ελληνική χρηματιστηριακή αγορά σε τρεις κατηγορίες μετοχών με ανάλογα ενδιαφέροντα για την κάθε μια αυτή τη περίοδο:
Οι τράπεζες
Περικλείουν μεγάλο ρίσκο καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που τους δημιουργεί η κατοχή σημαντικών θέσεων σε ελληνικά ομόλογα αλλά και η αύξηση των επισφαλειών λόγω της κρίσης. Οι μετοχές των τραπεζών ενώ περικλείουν σημαντικό ρίσκο για τους μετόχους είναι εύκολο να πρωταγωνιστούν σε μικρά ράλι ανάλογα με τις αποφάσεις της ευρωζώνης για την αντιμετώπιση του χρέους.
Οι εξωστρεφείς μετοχές...
Πρόκειται για μετοχές εταιρειών των οποίων οι πωλήσεις άνω του 60% κατευθύνονται σε ξένες αγορές. Οι μετοχές των εταιρειών αυτών έχουν πληγεί λόγω του γενικότερου εγχώριου κλίματος, των κυβερνητικών παλινωδιών και της υψηλής φορολόγησης των μερισμάτων. Εξαρτώνται όμως λίγο από την εσωτερική αγορά και αποτελούν σχετικά ασφαλέστερο μακροπρόθεσμο καταφύγιο για όποιον αποταμιευτή δεν θέλει να έχει όλα τα «αυγά» του στο ελληνικό καλάθι. Έναν κίνδυνο που αντιμετωπίζει αυτή η κατηγορία είναι μια διεθνής ύφεση.
Τα κρατικόχαρτα...
Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι το κακό επιχειρηματικό κλίμα που διώχνει τις επενδύσεις και έξοδος από την κρίση δεν διαφαίνεται αν δεν αντιμετωπιστεί αυτό και δεν προσελκυστούν επενδύσεις.
Η αιχμή του δόρατος της προσέλκυσης επενδύσεων είναι οι αποκρατικοποιήσεις και το άνοιγμα των αγορών. Μπορεί αυτή τη στιγμή οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων να φαίνονται συμπαγείς εναντίον των αποκρατικοποιήσεων, αλλά όσο θα βαθαίνει η κρίση και θα αυξάνεται η ανεργία το τοπίο θα αλλάζει κάτω από την πίεση της πραγματικότητας.
Είναι θέμα χρόνου, όχι απλά να πουληθούν μετοχές των εισηγμένων κρατικών ιερών αγελάδων, αλλά να παραχωρηθεί και το management σε ιδιώτες. Αυτό για τις περισσότερες εταιρείες θα σημάνει απελευθέρωση δυνάμεων και μεγέθυνση. Για τις αγορές επίσης Βλέπε: Ελαφρά βελτίωση εντός, ελαφρά επιδείνωση εκτός...
3) Η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή ούτε Ισημερινός...
Αν "πέσει" θα φύγουμε όλοι μετανάστες...
Κύριε Στούπα καλή σας ημέρα.
Θα ήθελα να μας πείτε αν είναι δυνατόν για ποιό λόγο δεν αναφέρετε το παράδειγμα της Αργεντινής όπου από ό,τι είδα -σε κάποια εκπομπή εξάντας αν θυμάμαι καλά- μετά τις αποκρατικοποιήσεις και ό,τι άλλο τέλος πάντων επέβαλε το ΔΝΤ το χρέος αυξήθηκε κατά πολύ περισσότερο;
Επίσης γιατί δεν αναφέρεστε στο παράδειγμα του Ισημερινού που πέταξε στην κυριολεξία έξω ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα και είναι -όπως λένε σήμερα- σε πολύ καλύτερη μοίρα;
Γιατί επίσης σας φταίνε συνεχώς οι δημόσιοι υπάλληλοι και δε λέτε ότι μειώνεται συνεχώς το ΦΠΑ στις μεγάλες επιχειρήσεις ή ότι εσείς οι δημοσιογράφοι δεν πληρώνετε ΦΠΑ (? !).
Εγώ σας πληροφορώ ότι δουλεύω σε σώμα ασφαλείας και το νυχτερινό (το οποίο μπορεί και να είναι 24ωρο, που ταυτόχρονα μπορεί να κυνηγάω Τούρκους λαθρέμπορους) παίρνω περίπου 22 ευρώ καθαρά!!!!!!!
Και επίσης αντί να κατηγορείτε τους Δημοσίους Υπαλλήλους γιατί δεν λέτε ότι οι πολιτικοί δεν έχουν υποστεί μειώσεις αποδοχών αλλά αντίθετα παίρνουν αυξήσεις;
Και πότε επιτέλους θα πάει ένας μέσα;
Απάντηση: Αυτά που είδατε στην τηλεόραση είναι πιστεύω αυτά που θα θέλατε να δείτε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε όλοι μας.
Για την Αργεντινή π.χ. ξέχασαν να σας δείξουν πως οι καταθέτες δεν έχουν πάρει ακόμη τα χρήματά τους από τις τράπεζες. Ξέχασαν επίσης να λάβουν υπόψη πως η Αργεντινή είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς τροφίμων. Πάντα ήταν... Αυτό είχε δυο συνέπειες. Πρώτον: όταν η χώρα αποκλείστηκε από τις αγορές λόγω χρεοκοπίας, μπορούσε να θρέψει μόνη της τον πληθυσμό της.
Δεύτερον: Η χώρα βοηθήθηκε να βγει από την κρίση τα τελευταία χρόνια επειδή οι τιμές των τροφίμων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και έτσι εισρέει συνάλλαγμα...
Η Ελλάδα το 2010 είχε εξαγωγές 16 δισ. ευρώ και εισαγωγές 46 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πως αν βγαίναμε από τις αγορές λόγω «κουρέματος» ή παύσης πληρωμών θα είχαμε ληστείες μετά φόνου για μια κονσέρβα ή ένα κιλό φακές.
Ο Ισημερινός κατήγγειλε το επαχθές χρέος γιατί το είχαν δημιουργήσει δικτάτορες που με πραξικόπημα παραβίασαν την λαϊκή βούληση. Θα πάει τους πιστωτές στα διεθνή δικαστήρια με αυτό το επιχείρημα. Σε εμάς το χρέος το δημιούργησαν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Με ποιο νομικό επιχείρημα θα απαιτήσουμε να μην το πληρώσουμε; (Και κατ’ αυτή την έννοια μαζί τα φάγαμε...).
Επιπλέον ο Ισημερινός εξάγει πετρέλαιο και αυτό σημαίνει πως μπορεί να έχει πρόσβαση σε ρευστό όσο είναι εκτός αγορών. Ακόμη το εμπορικό ισοζύγιο του Ισημερινού (εξαγωγές-εισαγωγές) είναι ισοσκελισμένο. Υπάρχει μια μερίδα συμπατριωτών μας που είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα υποστηρίζουν αυτά τα σενάρια μονομερώς αποκρύπτοντας την πλήρη εικόνα.
Ο καθένας από εμάς έχει ατομική ευθύνη να μορφώνει άποψη και να ξεχωρίζει τα παραμύθια από την αλήθεια και στη συνέχεια να αμφισβητεί. Να αμφισβητεί ακόμη και τον εαυτό του... Αυτή είναι η αρχή μου.
Πληρώνω ΦΠΑ 23%... Είμαι υπέρ της κατάργησης του αγγελιόσημου που πάει στο ταμείο των δημοσιογράφων και πληρώνετε εσείς, γιατί το θεωρώ καταχρηστικό και γι΄ αυτό δεν κάνω χρήση του.
Δεν έχω καμιά αντίρρηση οι άνθρωποι που δουλεύουν περισσότερο να πληρώνονται περισσότερο, είτε στον δημόσιο τομέα είναι αυτοί είτε στον ιδιωτικό. Το γεγονός πως πληρώνονται και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες που δεν κάνουν τίποτα, επειδή κάποιος τους διόρισε κάπου για να τον ψηφίσουν, μας στερεί τη δυνατότητα σαν κοινωνία να πληρώνουμε καλύτερα αυτούς που προσπαθούν. Και έτσι να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα και λιγότερους φόρους...
Πράγματα επωφελή και τα δύο...
Το πότε επιτέλους θα πάει ένας μέσα, το αναρωτιέμαι κι εγώ... Προσυπογράφω τις μειώσεις μισθών των πολιτικών και των χρηματοδοτήσεων που λαμβάνουν τα κόμματα. Έχω γράψει πως μια λύση σε αυτή τη χώρα θα ήταν ένα πόθεν έσχες για όλους, ξεκινώντας από τους πολιτικούς και τους πραιτοριανούς στον κρατικό μηχανισμό και τον ιδιωτικό τομέα. Όποιου τα φορολογημένα εισοδήματα δεν καλύπτουν τα περιουσιακά στοιχεία των τελευταίων 20 ετών να δημεύονται...
Πηγή:www.capital.gr
Ο Αντώνης Νικοπολίδης «κρέμασε» οριστικά τα γάντια του
Ο Αντώνης Νικοπολίδης «κρέμασε» οριστικά τα γάντια του μέσα σε αποθέωση από χιλιάδες φίλους του Ολυμπιακού και το gazzetta.gr κάνει αναδρομή στην καριέρα του καλύτερου τερματοφύλακα που έβγαλε το ελληνικό ποδόσφαιρο την τελευταία εικοσαετία.
«Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν», συνηθίζει να αναφέρει ένα σοφό γνωμικό και κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση στην καριέρα του μεγαλύτερου Έλληνα τερματοφύλακα της τελευταίας 20ετίας.
Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε για τον Αντώνη Νικοπολίδη το βράδυ της 17ης Απριλίου του 2011 και το gazzetta.gr κάνει αναδρομή σε όσα κατάφερε να πετύχει ο 40χρονος, παλαίμαχος πλέον, γκολκίπερ, ενός ανθρώπου που η ζωή του σημαδεύτηκε τόσο από το «πράσινο» όσο και από το «κόκκινο»...
Το μακρινό '87 στην Άρτα...
Ο γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου του 1971, Αντώνης Νικοπολίδης ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γενέτειράς του, την Αναγέννηση Άρτας.
Εκεί ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά ο 40χρονος πλέον τερματοφύλακας, στα γήπεδα της Γ' Εθνικής, όπου το ταλέντο του δεν άργησε να φανεί.
Με τη φανέλα της πρώτης του χρονικά ομάδας ο Αντώνης σημείωσε 49 εμφανίσεις, εμφανίσεις που αποτέλεσαν το «διαβατήριο» για το μεγάλο βήμα στην πλούσια καριέρα του τον Παναθηναϊκό. Τον Ιούνιο του 1989 ο Νικοπολίδης θα γίνει ποδοσφαιριστής του «τριφυλλιού», εκεί όμως έχει να αντιμετωπίσει το «βουνό» Γιόζεφ Βάντσικ.
Ο παλαίμαχος Πολωνός γκολκίπερ έμελλε να γίνει ο... μέντορας του νεαρού Αρτινού και θα του μάθει όλα τα μυστικά της θέσης, τον διδάσκει και τον μαθαίνει να έχει κουράγιο και υπομονή. Αυτό προστάζει ο δρόμος προς την καθιέρωση...
Εκεί ξεκίνησε, εκεί έμελλε να σταματήσει...
Ο Νικοπολίδης περιμένει να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά, βλέπει τον Βάντσικ να αγωνίζεται σε όλα σχεδόν τα παιχνίδια και αρκείται στο να... ξεκουράζει τον γίγαντα Πολωνό σε κάποια εύκολα θεωρητικά παιχνίδια μέσα στη σεζόν. Περιμένει, πάντα με ήθος, αξιοπρέπεια και όρεξη για δουλειά. Η στιγμή του πρώτης εμφάνισης του στη βασική ενδεκάδα του Παναθηναϊκού έρχεται και είναι «βγαλμένη» από τα παιχνίδια που παίζει η μοίρα.
Το ντεμπούτο του Νικοπολίδη θα γίνει τη σεζόν 1989/90 σε ματς κόντρα στον Ολυμπιακό, στο παλιό «Γ. Καραϊσκάκης», αφού ο Βάντσικ είναι εκτός λόγω τραυματισμού.
Οι «πράσινοι» κερδίζουν τους «ερυθρόλευκους» με 3-4, το ντεμπούτο του Έλληνα τερματοφύλακα συνδυάζεται με νίκη επί του «αιωνίου» και ο ίδιος θα επιστρέψει στις επόμενες αγωνιστικές στον πάγκο της ομάδας του...
Ακολουθούν κάποιες... guest εμφανίσεις τα επόμενα χρόνια, αφού την αγωνιστική περίοδο 1994/95 παίζει σε πέντε ματς και την επόμενη σεζόν σε τρία. Φανέλα βασικού παίρνει ουσιαστικά τη σεζόν 1997/98...
Αργεί αλλά καταξιώνεται...
Ο Αντώνης Νικοπολίδης έχει πλέον «γκρίζους» κροτάφους αλλά καταξιώνεται στον Παναθηναϊκό ως ο Νο1 τερματοφύλακας, κάνει εξαιρετικές χρονιές, δείχνει σταθερότητα και χρόνο με τον χρόνο γίνεται όλο και καλύτερος.
Το 2002 είναι από τους «στυλοβάτες» του Παναθηναϊκού στην καταπληκτική πορεία του «τριφυλλιού» εκείνης της σεζόν, απολαμβάνει πλέον την καθολική εκτίμηση των Ελλήνων φιλάθλων και είναι βασικός στην Εθνική ομάδα...
Οι φήμες μίλησαν...
Λίγο καιρό αργότερα και συγκεκριμένα γύρω στα τέλη του 2003, ρεπορτάζ της εποχής δείχνουν τον έμπειρο τερματοφύλακα να είναι δυσαρεστημένος με το θέμα της υπόθεσης του συμβολαίου του με τον Παναθηναϊκό και τον τρόπο που οι άνθρωποι των «πράσινων» χειρίζονται το όλο θέμα.
Οι οπαδοί του «τριφυλλιού» τάσσονται αρχικά με το μέρος τους, αφού ο Νικοπολίδης είναι αρχηγός της ομάδας μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους, ο πιο σταθερός σε απόδοση ποδοσφαιριστής και σίγουρα δικαιούται κάτι καλύτερο...
Ο καιρός περνάει, ο Νικοπολίδης παραγκωνίζεται αγωνιστικά με εντολή της «πράσινης» διοίκησης και τα ρεπορτάζ της εποχής τον θέλουν να βρίσκεται σε συζητήσεις τόσο με ομάδες του εξωτερικού, όσο και με τον Ολυμπιακό. Κανείς «πράσινος» δεν πιστεύει τις φήμες, οι οποίες όμως μίλησαν στο τέλος...
Η διαρροή της συμφωνίας του Αντώνη με τον Ολυμπιακό γίνεται μέσα στο 2004, οι οπαδοί του «τριφυλλιού» πληγώνονται, αφού βλέπουν τον ηγέτη της ομάδας να αλλάζει «στρατόπεδο» και το γυαλί ραγίζει.
Εκείνη τη σεζόν ο Παναθηναϊκός κατακτά το νταμπλ, η φιέστα όμως στη Λεοφώρο θα είναι εφιαλτική για τον 33χρονο τότε γκολκίπερ, αφού αποδοκιμάζεται εν χορώ από περίπου 16.000 φίλους του συλλόγου. Αυτοί που τον λάτρεψαν, τον μίσησαν για πάντα...
ΕURO 2004, το Έπος!
Η Εθνική μας συμμετέχει στο EURO που διοργανώνεται στην Πορτογαλία και η συνέχεια είναι... πασίγνωστη σε όλους!
Ο Αντώνης Νικοπολίδης είναι από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος αν και έχει να αγωνιστεί αρκετούς μήνες. Δεν δείχνει επηρεασμένος από τον παραγκωνισμό του στον Παναθηναϊκό, από την αγωνιστική απραξία.
Πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις απέναντι σε Γαλλία, Τσεχία, Πορτογαλία, Ισπανία, είναι εκεί, φύλακας-άγγελος όταν πρέπει. Ταυτόχρονα, η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό αποτελεί «κοινό μυστικό»...
Το Έπος της Εθνικής στα γήπεδα της Πορτογαλίας γράφεται με χρυσά γράμματα και λίγο καιρό μετά τον ιστορικό θρίαμβο, μια... ιστορική ανακοίνωση θα έρθει από πλευράς Ολυμπιακού.
Η «ερυθρόλευκη» ΠΑΕ επισημοποιεί τις... φήμες, ο Νικοπολίδης πιάνει Λιμάνι...
«Αντωνάκη, είσαι τρέλα...»
«Μου έγινε μία πρόταση την οποία δεν αποδέχθηκα κι έτσι τελειώνει η συνεργασία μας. Ούτε φεύγω ούτε με διώχνουν. Μου πρότεινε ένα συμβόλαιο η ομάδα, εγώ δεν το αποδέχθηκα και χώρισαν οι δρόμοι μας. Θεώρησα ότι η προσφορά αυτή δεν αρμόζει σε μένα. Η ομάδα ξόδεψε πάρα πολλά δισεκατομμύρια αυτά τα χρόνια σε μισθούς και καλά έκανε. Όμως, η προσφορά μου την τελευταία επταετία ήταν μεγάλη. Αν μη τι άλλο, το ίδιο σημαντική με των άλλων παιδιών που πήραν πολλά λεφτά στον Παναθηναϊκό», θα πει τότε, συμπληρώνοντας για τις διαπραγματεύσεις που έγιναν:
«Πρώτη φορά είδα τέτοιον όρο σε συμβόλαιο. Από τη μία έπρεπε να συζητήσω για να υπογράψω στον Παναθηναϊκό και το καλοκαίρι να μου έλεγαν, βρες κάτι καλύτερο και σήκω φύγε... Το μυαλό μου πήγε στο ότι ο Παναθηναϊκός φοβόταν τον Ολυμπιακό, γιατί ας μη γελιόμαστε, μόνο ο Ολυμπιακός είναι η ελληνική ομάδα που μπορούσε να κάνει τέτοια κίνηση. Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να με παγιδεύσει. Δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Δεν την κατάλαβα ποτέ αυτή την πρόθεση. Από εκείνη τη στιγμή πλέον κατάλαβα ότι δεν πάει άλλο».
Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στον πρώτο αγώνα στο νεόδμητο «Γ. Καραϊσκάκης» στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Καλλιθέα. Ίσως και ο ίδιος να μην περίμενε, ίσως να μην είχε φανταστεί την υποδοχή που του επιφύλασσαν οι οπαδοί της νέας του ομάδας...
«Αντωνάκη, είσαι τρέλα με την κόκκινη φανέλα», ακουγόταν σε εκκωφαντικό τόνο από 33.000 εκστασιασμένους φίλους των Πειραιωτών. Πλέον, είχε αφήσει πίσω του τα πάντα, μόνο ο Ολυμπιακός τον απασχολούσε...
Το παρελθόν αναφέρεται όλο και λιγότερο, το παρόν είναι κόκκινο και το μέλλον ερυθρόλευκο. Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα γίνει πολύ πιο αναγνωρίσιμος, θα αναπτύξει μια πιο κοινωνική εικόνα, έστω κι αν πάντα θα παραμείνει ο ίδιος σπιτόγατος.
Συμμετέχει σε διαφημιστικές καμπάνιες (ενδεικτικά αναφέρουμε exalco, vodafone, folie-folie), δέχεται πρόταση να παίξει τον ρόλο του ηθοποιού στα «σκετσάκια» και βρίσκεται ανάμεσα στους πιο αγαπητούς ποδοσφαιριστές από το ασθενές φύλο.
Την ίδια στιγμή, η δημοτικότητά του στον Ολυμπιακό ανεβαίνει και από το 2006, ορίζεται αρχηγός των Ερυθρολεύκων, τίτλο που είχε μέχρι χθες...
Χρόνια ωραία, χρόνια «ερυθρόλευκα»...
Με τον Ολυμπιακό θα κατακτήσει συνολικά έξι πρωταθλήματα (ένα παραπάνω απ' ό,τι με τον Παναθηναϊκό), καθώς και δύο ακόμη νταμπλ. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009/10 ο Νικοπολίδης αποφασίζει να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, ωστόσο δέχεται πιέσεις από τον πρώην πρόεδρο του Ολυμπιακού, Σωκράτη Κόκκαλη και πείθεται να παραμείνει για έναν ακόμη χρόνο.
Στην τελευταία του σεζόν, έχει χάσει πια τη θέση του βασικού, ωστόσο πραγματοποιεί 5 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 3 στην Ευρώπη, έχοντας έτσι ενεργό ρόλο στην κατάκτηση του φετινού τίτλου.
2008/09, η χρονιά των πέναλτι...
Κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει μυθικές εμφανίσεις που πραγματοποίησε με την φανέλα του Ολυμπιακού όλα αυτά τα χρόνια, εμφανίσεις όπως στο «Εμιρέιτς» κόντρα στην Άρσεναλ, όπου μετά το τέλος του αγώνα τον αποθέωσαν οι Αρσέν Βενγκέρ και Ρόμπιν φαν Πέρσι.
Όπως τη σεζόν 2007/08 στο ντέρμπι των «αιωνίων» με τον Παναθηναϊκό, όπου αποκρούει μεταξύ άλλων το πέναλτι του Δημήτρη Παπαδόπουλου.
Εκείνη τη σεζόν θα αποκρούσει πέναλτι των... μισών επιθετικών της Superleague, του Μπάρκογλου της Ξάνθης, του Γκονζάλες του ΠΑΟΚ, είναι από τους πρωταγωνιστές στην κατάκτηση του πρωταθλήματος...
«Έδειξα τη φανέλα γιατί δεν με λένε κηπουρό...»
Το Δεκέμβριο του 2008, περίπου δέκα μέρες πριν φύγει ο χρόνος θα ερχόταν στην επιφάνεια μια πρόσληψη-σκάνδαλο. Ο Αντώνης Νικοπολίδης για τους ουδέτερους, ο αρχηγός για τους οπαδούς του Ολυμπιακού, το «μέλος» για τους... εχθρούς στον Παναθηναϊκό, θα γινόταν αντικείμενο σχολιασμού και χλεύης. Αιτία; Η αίτηση που είχε κάνει, όντας πρωταθλητής Ευρώπης, για πρόσληψη στο Δημόσιο και η θέση του δενδροκηπουρού στο δήμο Κηφισιάς.
Η πρώτη του αντίδραση στην έκταση που πήρε το θέμα ήταν μια ανακοίνωση: «Σχετικά με το θέμα που προέκυψε και αφορά το διορισμό μου στο Δημόσιο, θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής: Το Κράτος δίνει αυτό το δικαίωμα, βάσει νόμου, σε αθλητές σημαντικών διακρίσεων (στη δική μου περίπτωση μετά την κατάκτηση του Euro 2004). Το 2005 έκανα χρήση του δικαιώματός μου, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, και χθες δημοσιοποιήθηκε η είδηση του διορισμού μου.
Το να σχολιάζει ο καθένας, με υποτιμητικό κατά τη γνώμη μου τρόπο, το γεγονός ότι έκανα χρήση ενός δικαιώματος που δίνει η Πολιτεία, χωρίς εγώ να έχω απαντήσει εάν θα κάνω αποδεκτό τον διορισμό, είναι τουλάχιστον άδικο. Με βάση το σχετικό νόμο, έχω δικαίωμα να απαντήσω, θετικά ή αρνητικά, μέσα σε διάστημα δύο μηνών και θα το κάνω όταν εγώ κρίνω, γνωστοποιώντας παράλληλα και τους λόγους της απόφασής μου αυτής».
Ουδέποτε γνωστοποίησε τι τελικά έγινε. Οι πρώτες πληροφορίες έκαναν λόγο για την πρόθεσή του να απαντήσει αρνητικά, κάτι που δεν μέτρησε στη συνείδηση του κόσμου. Για τη μάζα έγινε ο «κηπουρός», με αποκορύφωμα τα σχετικά συνθήματα στον τελικό κυπέλλου με την ΑΕΚ. «Έδειξα το όνομά μου για να δουν ότι δεν με λένε κηπουρό», θα πει μέρες μετά τον αξέχαστο αγώνα, στον οποίο ήταν πρωταγωνιστής αποκρούοντας το τελευταίο πέναλτι και παράλληλα σκοράροντας στη διαδικασία. Στην ίδια συνέντευξη απέφυγε να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς σκοπεύει να πράξει με τη θέση που του δόθηκε στον δήμο Κηφισιάς.
«Δεν έγινε κάτι παράνομο, όπως προσπάθησαν να το περάσουν. Το 2005, όλοι οι ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν στο EURO, πήραν κάποια θέση στο Δημόσιο. Τότε κατέθεσα τα χαρτιά μου και με τη γραφειοκρατία άργησε να βγει η απόφαση. Δεν σημαίνει ότι παίρνω τη θέση κάποιου άλλου. Είναι μια έξτρα θέση, τιμητική. Σκοπός μου ήταν με την παρουσία μου να προσελκύσω παιδιά στο δήμο Κηφισιάς. Για μένα ήταν ένα κίνητρο η συνεργασία μου με τον δήμο».
Έτσι το ονειρευόταν!
«Ο Παναθηναϊκός με έμαθε πολλά, αλλά τον Ολυμπιακό τον αγάπησα περισσότερο», είπε στην τελευταία του συνέντευξή του, λίγες ώρες πριν αποχαιρετίσει τους αγωνιστικούς χώρους...
Η τελευταία μεγάλη βραδιά για τον Νικοπολίδη συνοδεύτηκε από «καυτό» χειροκρότημα και μια ακόμα μεγάλη επιτυχία, τον 38ο τίτλο του Ολυμπιακού και τον 6ο δικό του σε μια ομάδα όπου κατάφερε να αγαπηθεί τόσο γρήγορα. Υπό την αποθέωση 33.000 φίλων των Πειραιωτών. Στην πραγματικότητα όλο το φίλαθλο ελληνικό κοινό υποκλίθηκε στον Αντώνη που με το ήθος του όλα αυτά τα χρόνια, τησυνέπεια του, τη σταθερότητα, τις εμφανίσεις του και την ταπεινότητά του ορίζεται πλέον ως παλαίμαχος...
Όλα τα ωραία, κάποτε τελειώνουν λοιπόν...
http://www.gazzetta.gr/
«Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν», συνηθίζει να αναφέρει ένα σοφό γνωμικό και κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση στην καριέρα του μεγαλύτερου Έλληνα τερματοφύλακα της τελευταίας 20ετίας.
Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε για τον Αντώνη Νικοπολίδη το βράδυ της 17ης Απριλίου του 2011 και το gazzetta.gr κάνει αναδρομή σε όσα κατάφερε να πετύχει ο 40χρονος, παλαίμαχος πλέον, γκολκίπερ, ενός ανθρώπου που η ζωή του σημαδεύτηκε τόσο από το «πράσινο» όσο και από το «κόκκινο»...
Το μακρινό '87 στην Άρτα...
Ο γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου του 1971, Αντώνης Νικοπολίδης ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γενέτειράς του, την Αναγέννηση Άρτας.
Εκεί ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά ο 40χρονος πλέον τερματοφύλακας, στα γήπεδα της Γ' Εθνικής, όπου το ταλέντο του δεν άργησε να φανεί.
Με τη φανέλα της πρώτης του χρονικά ομάδας ο Αντώνης σημείωσε 49 εμφανίσεις, εμφανίσεις που αποτέλεσαν το «διαβατήριο» για το μεγάλο βήμα στην πλούσια καριέρα του τον Παναθηναϊκό. Τον Ιούνιο του 1989 ο Νικοπολίδης θα γίνει ποδοσφαιριστής του «τριφυλλιού», εκεί όμως έχει να αντιμετωπίσει το «βουνό» Γιόζεφ Βάντσικ.
Ο παλαίμαχος Πολωνός γκολκίπερ έμελλε να γίνει ο... μέντορας του νεαρού Αρτινού και θα του μάθει όλα τα μυστικά της θέσης, τον διδάσκει και τον μαθαίνει να έχει κουράγιο και υπομονή. Αυτό προστάζει ο δρόμος προς την καθιέρωση...
Εκεί ξεκίνησε, εκεί έμελλε να σταματήσει...
Ο Νικοπολίδης περιμένει να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά, βλέπει τον Βάντσικ να αγωνίζεται σε όλα σχεδόν τα παιχνίδια και αρκείται στο να... ξεκουράζει τον γίγαντα Πολωνό σε κάποια εύκολα θεωρητικά παιχνίδια μέσα στη σεζόν. Περιμένει, πάντα με ήθος, αξιοπρέπεια και όρεξη για δουλειά. Η στιγμή του πρώτης εμφάνισης του στη βασική ενδεκάδα του Παναθηναϊκού έρχεται και είναι «βγαλμένη» από τα παιχνίδια που παίζει η μοίρα.
Το ντεμπούτο του Νικοπολίδη θα γίνει τη σεζόν 1989/90 σε ματς κόντρα στον Ολυμπιακό, στο παλιό «Γ. Καραϊσκάκης», αφού ο Βάντσικ είναι εκτός λόγω τραυματισμού.
Οι «πράσινοι» κερδίζουν τους «ερυθρόλευκους» με 3-4, το ντεμπούτο του Έλληνα τερματοφύλακα συνδυάζεται με νίκη επί του «αιωνίου» και ο ίδιος θα επιστρέψει στις επόμενες αγωνιστικές στον πάγκο της ομάδας του...
Ακολουθούν κάποιες... guest εμφανίσεις τα επόμενα χρόνια, αφού την αγωνιστική περίοδο 1994/95 παίζει σε πέντε ματς και την επόμενη σεζόν σε τρία. Φανέλα βασικού παίρνει ουσιαστικά τη σεζόν 1997/98...
Αργεί αλλά καταξιώνεται...
Ο Αντώνης Νικοπολίδης έχει πλέον «γκρίζους» κροτάφους αλλά καταξιώνεται στον Παναθηναϊκό ως ο Νο1 τερματοφύλακας, κάνει εξαιρετικές χρονιές, δείχνει σταθερότητα και χρόνο με τον χρόνο γίνεται όλο και καλύτερος.
Το 2002 είναι από τους «στυλοβάτες» του Παναθηναϊκού στην καταπληκτική πορεία του «τριφυλλιού» εκείνης της σεζόν, απολαμβάνει πλέον την καθολική εκτίμηση των Ελλήνων φιλάθλων και είναι βασικός στην Εθνική ομάδα...
Οι φήμες μίλησαν...
Λίγο καιρό αργότερα και συγκεκριμένα γύρω στα τέλη του 2003, ρεπορτάζ της εποχής δείχνουν τον έμπειρο τερματοφύλακα να είναι δυσαρεστημένος με το θέμα της υπόθεσης του συμβολαίου του με τον Παναθηναϊκό και τον τρόπο που οι άνθρωποι των «πράσινων» χειρίζονται το όλο θέμα.
Οι οπαδοί του «τριφυλλιού» τάσσονται αρχικά με το μέρος τους, αφού ο Νικοπολίδης είναι αρχηγός της ομάδας μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους, ο πιο σταθερός σε απόδοση ποδοσφαιριστής και σίγουρα δικαιούται κάτι καλύτερο...
Ο καιρός περνάει, ο Νικοπολίδης παραγκωνίζεται αγωνιστικά με εντολή της «πράσινης» διοίκησης και τα ρεπορτάζ της εποχής τον θέλουν να βρίσκεται σε συζητήσεις τόσο με ομάδες του εξωτερικού, όσο και με τον Ολυμπιακό. Κανείς «πράσινος» δεν πιστεύει τις φήμες, οι οποίες όμως μίλησαν στο τέλος...
Η διαρροή της συμφωνίας του Αντώνη με τον Ολυμπιακό γίνεται μέσα στο 2004, οι οπαδοί του «τριφυλλιού» πληγώνονται, αφού βλέπουν τον ηγέτη της ομάδας να αλλάζει «στρατόπεδο» και το γυαλί ραγίζει.
Εκείνη τη σεζόν ο Παναθηναϊκός κατακτά το νταμπλ, η φιέστα όμως στη Λεοφώρο θα είναι εφιαλτική για τον 33χρονο τότε γκολκίπερ, αφού αποδοκιμάζεται εν χορώ από περίπου 16.000 φίλους του συλλόγου. Αυτοί που τον λάτρεψαν, τον μίσησαν για πάντα...
ΕURO 2004, το Έπος!
Η Εθνική μας συμμετέχει στο EURO που διοργανώνεται στην Πορτογαλία και η συνέχεια είναι... πασίγνωστη σε όλους!
Ο Αντώνης Νικοπολίδης είναι από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος αν και έχει να αγωνιστεί αρκετούς μήνες. Δεν δείχνει επηρεασμένος από τον παραγκωνισμό του στον Παναθηναϊκό, από την αγωνιστική απραξία.
Πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις απέναντι σε Γαλλία, Τσεχία, Πορτογαλία, Ισπανία, είναι εκεί, φύλακας-άγγελος όταν πρέπει. Ταυτόχρονα, η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό αποτελεί «κοινό μυστικό»...
Το Έπος της Εθνικής στα γήπεδα της Πορτογαλίας γράφεται με χρυσά γράμματα και λίγο καιρό μετά τον ιστορικό θρίαμβο, μια... ιστορική ανακοίνωση θα έρθει από πλευράς Ολυμπιακού.
Η «ερυθρόλευκη» ΠΑΕ επισημοποιεί τις... φήμες, ο Νικοπολίδης πιάνει Λιμάνι...
«Αντωνάκη, είσαι τρέλα...»
«Μου έγινε μία πρόταση την οποία δεν αποδέχθηκα κι έτσι τελειώνει η συνεργασία μας. Ούτε φεύγω ούτε με διώχνουν. Μου πρότεινε ένα συμβόλαιο η ομάδα, εγώ δεν το αποδέχθηκα και χώρισαν οι δρόμοι μας. Θεώρησα ότι η προσφορά αυτή δεν αρμόζει σε μένα. Η ομάδα ξόδεψε πάρα πολλά δισεκατομμύρια αυτά τα χρόνια σε μισθούς και καλά έκανε. Όμως, η προσφορά μου την τελευταία επταετία ήταν μεγάλη. Αν μη τι άλλο, το ίδιο σημαντική με των άλλων παιδιών που πήραν πολλά λεφτά στον Παναθηναϊκό», θα πει τότε, συμπληρώνοντας για τις διαπραγματεύσεις που έγιναν:
«Πρώτη φορά είδα τέτοιον όρο σε συμβόλαιο. Από τη μία έπρεπε να συζητήσω για να υπογράψω στον Παναθηναϊκό και το καλοκαίρι να μου έλεγαν, βρες κάτι καλύτερο και σήκω φύγε... Το μυαλό μου πήγε στο ότι ο Παναθηναϊκός φοβόταν τον Ολυμπιακό, γιατί ας μη γελιόμαστε, μόνο ο Ολυμπιακός είναι η ελληνική ομάδα που μπορούσε να κάνει τέτοια κίνηση. Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να με παγιδεύσει. Δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Δεν την κατάλαβα ποτέ αυτή την πρόθεση. Από εκείνη τη στιγμή πλέον κατάλαβα ότι δεν πάει άλλο».
Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στον πρώτο αγώνα στο νεόδμητο «Γ. Καραϊσκάκης» στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Καλλιθέα. Ίσως και ο ίδιος να μην περίμενε, ίσως να μην είχε φανταστεί την υποδοχή που του επιφύλασσαν οι οπαδοί της νέας του ομάδας...
«Αντωνάκη, είσαι τρέλα με την κόκκινη φανέλα», ακουγόταν σε εκκωφαντικό τόνο από 33.000 εκστασιασμένους φίλους των Πειραιωτών. Πλέον, είχε αφήσει πίσω του τα πάντα, μόνο ο Ολυμπιακός τον απασχολούσε...
Το παρελθόν αναφέρεται όλο και λιγότερο, το παρόν είναι κόκκινο και το μέλλον ερυθρόλευκο. Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα γίνει πολύ πιο αναγνωρίσιμος, θα αναπτύξει μια πιο κοινωνική εικόνα, έστω κι αν πάντα θα παραμείνει ο ίδιος σπιτόγατος.
Συμμετέχει σε διαφημιστικές καμπάνιες (ενδεικτικά αναφέρουμε exalco, vodafone, folie-folie), δέχεται πρόταση να παίξει τον ρόλο του ηθοποιού στα «σκετσάκια» και βρίσκεται ανάμεσα στους πιο αγαπητούς ποδοσφαιριστές από το ασθενές φύλο.
Την ίδια στιγμή, η δημοτικότητά του στον Ολυμπιακό ανεβαίνει και από το 2006, ορίζεται αρχηγός των Ερυθρολεύκων, τίτλο που είχε μέχρι χθες...
Χρόνια ωραία, χρόνια «ερυθρόλευκα»...
Με τον Ολυμπιακό θα κατακτήσει συνολικά έξι πρωταθλήματα (ένα παραπάνω απ' ό,τι με τον Παναθηναϊκό), καθώς και δύο ακόμη νταμπλ. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009/10 ο Νικοπολίδης αποφασίζει να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, ωστόσο δέχεται πιέσεις από τον πρώην πρόεδρο του Ολυμπιακού, Σωκράτη Κόκκαλη και πείθεται να παραμείνει για έναν ακόμη χρόνο.
Στην τελευταία του σεζόν, έχει χάσει πια τη θέση του βασικού, ωστόσο πραγματοποιεί 5 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 3 στην Ευρώπη, έχοντας έτσι ενεργό ρόλο στην κατάκτηση του φετινού τίτλου.
2008/09, η χρονιά των πέναλτι...
Κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει μυθικές εμφανίσεις που πραγματοποίησε με την φανέλα του Ολυμπιακού όλα αυτά τα χρόνια, εμφανίσεις όπως στο «Εμιρέιτς» κόντρα στην Άρσεναλ, όπου μετά το τέλος του αγώνα τον αποθέωσαν οι Αρσέν Βενγκέρ και Ρόμπιν φαν Πέρσι.
Όπως τη σεζόν 2007/08 στο ντέρμπι των «αιωνίων» με τον Παναθηναϊκό, όπου αποκρούει μεταξύ άλλων το πέναλτι του Δημήτρη Παπαδόπουλου.
Εκείνη τη σεζόν θα αποκρούσει πέναλτι των... μισών επιθετικών της Superleague, του Μπάρκογλου της Ξάνθης, του Γκονζάλες του ΠΑΟΚ, είναι από τους πρωταγωνιστές στην κατάκτηση του πρωταθλήματος...
«Έδειξα τη φανέλα γιατί δεν με λένε κηπουρό...»
Το Δεκέμβριο του 2008, περίπου δέκα μέρες πριν φύγει ο χρόνος θα ερχόταν στην επιφάνεια μια πρόσληψη-σκάνδαλο. Ο Αντώνης Νικοπολίδης για τους ουδέτερους, ο αρχηγός για τους οπαδούς του Ολυμπιακού, το «μέλος» για τους... εχθρούς στον Παναθηναϊκό, θα γινόταν αντικείμενο σχολιασμού και χλεύης. Αιτία; Η αίτηση που είχε κάνει, όντας πρωταθλητής Ευρώπης, για πρόσληψη στο Δημόσιο και η θέση του δενδροκηπουρού στο δήμο Κηφισιάς.
Η πρώτη του αντίδραση στην έκταση που πήρε το θέμα ήταν μια ανακοίνωση: «Σχετικά με το θέμα που προέκυψε και αφορά το διορισμό μου στο Δημόσιο, θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής: Το Κράτος δίνει αυτό το δικαίωμα, βάσει νόμου, σε αθλητές σημαντικών διακρίσεων (στη δική μου περίπτωση μετά την κατάκτηση του Euro 2004). Το 2005 έκανα χρήση του δικαιώματός μου, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, και χθες δημοσιοποιήθηκε η είδηση του διορισμού μου.
Το να σχολιάζει ο καθένας, με υποτιμητικό κατά τη γνώμη μου τρόπο, το γεγονός ότι έκανα χρήση ενός δικαιώματος που δίνει η Πολιτεία, χωρίς εγώ να έχω απαντήσει εάν θα κάνω αποδεκτό τον διορισμό, είναι τουλάχιστον άδικο. Με βάση το σχετικό νόμο, έχω δικαίωμα να απαντήσω, θετικά ή αρνητικά, μέσα σε διάστημα δύο μηνών και θα το κάνω όταν εγώ κρίνω, γνωστοποιώντας παράλληλα και τους λόγους της απόφασής μου αυτής».
Ουδέποτε γνωστοποίησε τι τελικά έγινε. Οι πρώτες πληροφορίες έκαναν λόγο για την πρόθεσή του να απαντήσει αρνητικά, κάτι που δεν μέτρησε στη συνείδηση του κόσμου. Για τη μάζα έγινε ο «κηπουρός», με αποκορύφωμα τα σχετικά συνθήματα στον τελικό κυπέλλου με την ΑΕΚ. «Έδειξα το όνομά μου για να δουν ότι δεν με λένε κηπουρό», θα πει μέρες μετά τον αξέχαστο αγώνα, στον οποίο ήταν πρωταγωνιστής αποκρούοντας το τελευταίο πέναλτι και παράλληλα σκοράροντας στη διαδικασία. Στην ίδια συνέντευξη απέφυγε να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς σκοπεύει να πράξει με τη θέση που του δόθηκε στον δήμο Κηφισιάς.
«Δεν έγινε κάτι παράνομο, όπως προσπάθησαν να το περάσουν. Το 2005, όλοι οι ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν στο EURO, πήραν κάποια θέση στο Δημόσιο. Τότε κατέθεσα τα χαρτιά μου και με τη γραφειοκρατία άργησε να βγει η απόφαση. Δεν σημαίνει ότι παίρνω τη θέση κάποιου άλλου. Είναι μια έξτρα θέση, τιμητική. Σκοπός μου ήταν με την παρουσία μου να προσελκύσω παιδιά στο δήμο Κηφισιάς. Για μένα ήταν ένα κίνητρο η συνεργασία μου με τον δήμο».
Έτσι το ονειρευόταν!
«Ο Παναθηναϊκός με έμαθε πολλά, αλλά τον Ολυμπιακό τον αγάπησα περισσότερο», είπε στην τελευταία του συνέντευξή του, λίγες ώρες πριν αποχαιρετίσει τους αγωνιστικούς χώρους...
Η τελευταία μεγάλη βραδιά για τον Νικοπολίδη συνοδεύτηκε από «καυτό» χειροκρότημα και μια ακόμα μεγάλη επιτυχία, τον 38ο τίτλο του Ολυμπιακού και τον 6ο δικό του σε μια ομάδα όπου κατάφερε να αγαπηθεί τόσο γρήγορα. Υπό την αποθέωση 33.000 φίλων των Πειραιωτών. Στην πραγματικότητα όλο το φίλαθλο ελληνικό κοινό υποκλίθηκε στον Αντώνη που με το ήθος του όλα αυτά τα χρόνια, τησυνέπεια του, τη σταθερότητα, τις εμφανίσεις του και την ταπεινότητά του ορίζεται πλέον ως παλαίμαχος...
Όλα τα ωραία, κάποτε τελειώνουν λοιπόν...
http://www.gazzetta.gr/
Τη σύνδεση του νέου μισθολογίου με το νέο σύστημα προαγωγών
Τη σύνδεση του νέου μισθολογίου με το νέο σύστημα προαγωγών στο Δημόσιο προαναγγέλλει με αποκλειστική δήλωσή του προς «Το Βήμα» ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης.
Ο κ. Ραγκούσης επισημαίνει ότι η κυβέρνηση προτίθεται «να κάνει πράξη την- επί χρόνια ζητούμενη αλλά ποτέ ως τώρα υλοποιούμενη- σύνδεση της εξέλιξης και της αμοιβής με την παραγωγικότητα, που είναι εφικτή και αποδεκτή μόνο στη βάση μιας αδιάβλητης αξιολόγησης». Ο υπουργός Εσωτερικών εκτιμά ότι «η αντικειμενική αξιολόγηση ως θεμέλιο της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να αποτελέσει τον στερεό “φέροντα οργανισμό” του οικοδομήματος του μισθολογίου».
Ανεξάρτητη αρχή η οποία θα ξεκινήσει από μηδενική βάση τις κρίσεις των ανωτάτων στελεχών του Δημοσίου συγκρότησε η κυβέρνηση. Η νέα αρχή, με την ονομασία Ειδικό Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΕΙΣΕΠ), απαρτίζεται από τέσσερα μέλη του ΑΣΕΠ και έναν εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Πολίτη. Σε συνάντηση που είχε ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι.Ραγκούση ς με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ κ. Γ. Βέη αποφασίστηκε να προχωρήσει άμεσα η διενέργεια της γραπτής εξέτασης, που αποτελεί κριτήριο για την επιλογή των νέων προϊσταμένων και στην οποία συνολικά θα κληθούν να καθήσουν εκ νέου στα θρανία πάνω από 60.000 στελέχη του Δημοσίου. Τα μέλη αυτά θα διαγωνιστούν για τις περίπου 25.000 θέσεις των γενικών διευθυντών, διευθυντών και προϊσταμένων. Αποφασίστηκε μάλιστα οι υποψήφιοι να μπορούν να διατηρούν τη βαθμολογία τους για πέντε χρόνια έτσι ώστε να μη διενεργείται γραπτή εξέταση κάθε χρόνο, γεγονός που θα είχε ως συνέπεια το υψηλό κόστος της διαδικασίας.
Αμοιβές και αξιοκρατία
Στόχος της κυβέρνησης μετά την ανάδειξη της νέας ιεραρχίας μέσω του ΕΙΣΕΠ, που παγιώνει στην πράξη την αξιοκρατία, είναι να συνδεθούν οι αμοιβές όχι μόνο με τη θέση ευθύνης αλλά και με την παραγωγικότητα. Ετσι τα στελέχη του Δημοσίου θα επιφορτίζονται με την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων η οποία θα προσμετρείται στην αμοιβή τους. Σε διαφορετική περίπτωση θα απομακρύνονται από τη θέση τους.
Παράλληλα θεσπίζονται νέα μέτρα για το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων.
Η σύνθεση των Πειθαρχικών Συμβουλίων αλλάζει καθώς δεν θα συμμετέχουν σε αυτά οι συνδικαλιστές.
Στόχος, να εκλείψει η κακώς νοούμενη «συναδελφική αλληλεγγύη» που αποτρέπει την παραδειγματική τιμωρία των επίορκων λειτουργών.
Τέλος, θα αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα η μη ανάρτηση των αποφάσεων στο «Διαύγεια».
Κλείνει με τον τρόπο αυτόν οριστικά ο δρόμος και για την ανέλιξη στην ιεραρχία επίορκων υπαλλήλων. Ως τώρα επιτρεπόταν σε στελέχη του Δημοσίου να ανέλθουν στην ιεραρχική πυραμίδα ακόμη και αν είχαν υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα. Με το νέο σύστημα απαγορεύεται να είναι υποψήφιος για οποιοδήποτε επίπεδο οργανικής μονάδας υπάλληλος στον οποίον έχει επιβληθεί τελεσίδικα οποιαδήποτε πειθαρχική ποινή. Στην περίπτωση μάλιστα κατά την οποία η υπόθεσή του δεν έχει ακόμη εκδικαστεί, μπορεί να θέσει υποψηφιότητα αλλά η παραπομπή του προσμετρείται αρνητικά στη σχετική μοριοδότηση. Το ίδιο θα συμβαίνει και για τους «κοπανατζήδες» δημοσίους υπαλλήλους.
Πενταετής θητεία
Στην ενδυνάμωση της αξιοκρατίας και στην καθιέρωση διαφανών διαδικασιών συμβάλλει και το γεγονός ότι η θητεία των προϊσταμένων των υπηρεσιών του Δημοσίου (γενικοί διευθυντές, διευθυντές, προϊστάμενοι τμημάτων) γίνεται πενταετής. Οι γενικοί διευθυντές, με άλλα λόγια, που θα επιλεγούν το τρέχον έτος θα παραμείνουν στη θέση τους ως το 2016. Ετσι θα μπορούν να ασκούν τα καθήκοντά τους απερίσπαστοι και ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία. Για τα ανώτατα στελέχη της δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας καθιερώνεται και η κινητικότητα καθώς έχουν τη δυνατότητα να διεκδικούν τις θέσεις των προϊσταμένων των γενικών διευθύνσεων σε όλο το εύρος του Δημοσίου, ανεξάρτητα από το σε ποια υπηρεσία υπηρετούν. Με απόφαση όμως του ΕΙΣΕΠ μπορούν ακόμη και να παυθούν από τη θέση τους για λόγους που έχουν σχέση με «πλημμελή άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, μη προσήκουσα συμπεριφορά προς τους πολίτεςκαι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη διεκπεραίωση των υποθέσεων».
Ι. Ραγκούσης: «Οι πελατειακές σχέσεις σκότωσαν το Δημόσιο»
Μιλώντας αποκλειστικά στο «Βήμα» για τις αλλαγές στην αξιολόγηση των στελεχών του Δημοσίου, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης τόνισε ότι «αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες για τη διάλυση του Δημοσίου, την αποτελμάτωση της παραγωγικότητας των δημοσίων υπαλλήλων και την καθήλωση της αποτελεσματικότητας σε όλον τον δημόσιο τομέα, καταλήγει κανείς ανεπιφύλακτα στον καθοριστικό ρόλο της αναξιοκρατίας στις προαγωγές» . Στην ερώτηση τι εννοεί, ο υπουργός είναι ξεκάθαρος: «Με μία φράση, οι πελατειακές σχέσεις στις προαγωγές σκότωσαν το Δημόσιο. Διότι ενώ στις προσλήψεις είχαν καταβληθεί προσπάθειες για τον περιορισμό έστω των αυθαιρεσιών, οι προαγωγές παρέμειναν πάντα το λάφυρο του κομματικού νικητή».
Ο κ. Ραγκούσης δεν κρύβει τα λόγια του, μιλώντας για «χειραγώγηση 25.000 προϊσταμένων με ευνοιοκρατικά, πελατειακά κριτήρια, όχι μόνο κομματικά αλλά και προσωπικά,των υπουργών,που οδήγησε στη λαφυραγώγηση του Δημοσίου. Ηταν από τα μελανότερα σημεία,το βαθύ σκοτάδι, της Μεταπολίτευσης. Οι μισοί εν δυνάμει προϊστάμενοι,προσκείμενοι στον νικητή, δεν είχαν κανένα κίνητρο παραγωγικότητας, αφού η κομματική εύνοια ήταν εγγύηση προαγωγής. Οι άλλοι μισοί,οι μη προσκείμενοι,δεν είχαν επίσης κανένα κίνητρο, αφού γνώριζαν ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα».
Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών, «αυτό εκτέλεσε εν ψυχρώ κάθε κίνητρο παραγωγικότητας, ευσυνειδησίας, αποτελεσματικότητας».
Οπως τονίζει πάντως ο κ. Ραγκούσης, «από την εφαρμογή του Ν. 3839/2010 οι προαγωγές γίνονται με απόλυτα αντικειμενικά κριτήρια μοριοδότησης- χωρίς καμία δυνατότητα επιρροής του υπουργού». Υπερθεματίζει δε για τη διαφανή διαδικασία, αναφέροντας ότι «και με τη λειτουργία του ΕΙΣΕΠ,το οποίο αποτελείται από τέσσερα μέλη του ΑΣΕΠ και έναν εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Πολίτη,οι επιλογές των προϊσταμένων θα γίνονται με διαφανή αξιοκρατικά κριτήρια- γραπτός διαγωνισμός και αδιάβλητη συνέντευξη από το ανεξάρτητο ΕΙΣΕΠ ». Ο υπουργός Εσωτερικών κάνει λόγο για νέο περιβάλλον στη σχέση κράτους- πολίτη. «Αυτό το νέο καθεστώς αξιοκρατίας», σημειώνει, «μαζί με τη χωρίς εξαιρέσεις αξιοκρατική διαδικασία προσλήψεων για κάθε θέση στο Δημόσιο που εγκαινίασε ο Ν. 3812, δημιούργησε ένα νέο περιβάλλον στη σχέση κράτους- πολίτη. Και ασφαλώς είναι αδιανόητη κάθε νησίδα αναξιοκρατίας σε οποιαδήποτε επιλογή». Δεν υπάρχει... μέτρια αξιοκρατία, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Ραγκούσης. «Αξιοκρατία ή υπάρχει παντού ή δεν υπάρχει.Γι΄ αυτό και μετά τη συνταγματική κατοχύρωση αξιοκρατικών προσλήψεων πρέπει να θωρακίσουμε συνταγματικά και τις αξιοκρατικές προαγωγές στο Δημόσιο.Να μην κινδυνεύσει ξανά η χώρα να πληρώνει τα σπασμένα της λαφυραγώγησης του Δημοσίου».
Οι προϊστάμενοι δεν χρωστάνε σε κανέναν, λέει ο κ. Ραγκούσης. «Σήμερα ανοίγει ο δρόμος για ένα νέο σώμα προϊσταμένων, αξιοκρατικά εκλεγμένων, που δεν χρωστάνε σε κανέναν τίποτε. Ενα σώμα προϊσταμένων που αποφασίζει σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας- μέσα από το σύστημα “Διαύγεια”, το οποίο εφαρμόζεται ανεξαίρετα», ενώ, όπως αποκαλύπτει, «είναι στις προθέσεις μας να καταστήσουμε κάθε παράβαση της υποχρέωσης ανάρτησης στη “Διαύγεια” πειθαρχικό αδίκημα».
Αυτές είναι οι βάσεις και για το νέο μισθολόγιο, όπως αναφέρει ο υπουργός Εσωτερικών. «Αξιοκρατικές προσλήψεις, αξιοκρατικές προαγωγές και το νέο αυστηρό και αξιόπιστο πειθαρχικό δίκαιοσυνιστούν τα θεμέλια πάνω στα οποία μπορούμε να οικοδομήσουμε και το νέο μισθολόγιο. Γιατί απαραίτητη προϋπόθεση για ένα μισθολόγιο που δίνει κίνητρα στην παραγωγικότητα και αμείβει την εργασία δίκαια και ισότιμα μπορεί να οικοδομηθεί μόνο τώρα που έχουν εξασφαλιστεί τα εχέγγυα μιας ακριβοδίκαιης αξιολόγησης. Η αντικειμενική αξιολόγηση ως θεμέλιο της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να αποτελέσει τον στερεό “φέροντα οργανισμό” του οικοδομήματος του μισθολογίου».
Στόχος του παραμένει το μακρόχρονο αίτημα των δημοσίων υπαλλήλων, η σύνδεση της αμοιβής και της εξέλιξης με την παραγωγικότητα. « Θέλουμε να κάνουμε επιτέλους πράξη την- επί χρόνια ζητούμενη αλλά ποτέ ως τώρα υλοποιούμενη- σύνδεση της εξέλιξης και της αμοιβής με την παραγωγικότητα, η οποία είναι εφικτή και αποδεκτή μόνο στη βάση μιας αδιάβλητης αξιολόγησης». Αυτή θα φέρει και μια νέα εποχή στο Δημόσιο. «Είναι σε θέση να εγκαινιάσει μια νέα εποχή στο Δημόσιο κινητικότητας και αποτελεσματικότητας. Να προσφέρει δηλαδή, για πρώτη φορά, τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξυπηρέτηση του πολίτη και την ανάπτυξη της χώρας» καταλήγει ο υπουργός Εσωτερικών.
http://www.e-aftodioikisi.gr/default.aspx?pageid=4218
Αναρτήθηκε από tromaktiko στις 2:44 μ.μ.
Ο κ. Ραγκούσης επισημαίνει ότι η κυβέρνηση προτίθεται «να κάνει πράξη την- επί χρόνια ζητούμενη αλλά ποτέ ως τώρα υλοποιούμενη- σύνδεση της εξέλιξης και της αμοιβής με την παραγωγικότητα, που είναι εφικτή και αποδεκτή μόνο στη βάση μιας αδιάβλητης αξιολόγησης». Ο υπουργός Εσωτερικών εκτιμά ότι «η αντικειμενική αξιολόγηση ως θεμέλιο της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να αποτελέσει τον στερεό “φέροντα οργανισμό” του οικοδομήματος του μισθολογίου».
Ανεξάρτητη αρχή η οποία θα ξεκινήσει από μηδενική βάση τις κρίσεις των ανωτάτων στελεχών του Δημοσίου συγκρότησε η κυβέρνηση. Η νέα αρχή, με την ονομασία Ειδικό Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΕΙΣΕΠ), απαρτίζεται από τέσσερα μέλη του ΑΣΕΠ και έναν εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Πολίτη. Σε συνάντηση που είχε ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι.Ραγκούση ς με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ κ. Γ. Βέη αποφασίστηκε να προχωρήσει άμεσα η διενέργεια της γραπτής εξέτασης, που αποτελεί κριτήριο για την επιλογή των νέων προϊσταμένων και στην οποία συνολικά θα κληθούν να καθήσουν εκ νέου στα θρανία πάνω από 60.000 στελέχη του Δημοσίου. Τα μέλη αυτά θα διαγωνιστούν για τις περίπου 25.000 θέσεις των γενικών διευθυντών, διευθυντών και προϊσταμένων. Αποφασίστηκε μάλιστα οι υποψήφιοι να μπορούν να διατηρούν τη βαθμολογία τους για πέντε χρόνια έτσι ώστε να μη διενεργείται γραπτή εξέταση κάθε χρόνο, γεγονός που θα είχε ως συνέπεια το υψηλό κόστος της διαδικασίας.
Αμοιβές και αξιοκρατία
Στόχος της κυβέρνησης μετά την ανάδειξη της νέας ιεραρχίας μέσω του ΕΙΣΕΠ, που παγιώνει στην πράξη την αξιοκρατία, είναι να συνδεθούν οι αμοιβές όχι μόνο με τη θέση ευθύνης αλλά και με την παραγωγικότητα. Ετσι τα στελέχη του Δημοσίου θα επιφορτίζονται με την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων η οποία θα προσμετρείται στην αμοιβή τους. Σε διαφορετική περίπτωση θα απομακρύνονται από τη θέση τους.
Παράλληλα θεσπίζονται νέα μέτρα για το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων.
Η σύνθεση των Πειθαρχικών Συμβουλίων αλλάζει καθώς δεν θα συμμετέχουν σε αυτά οι συνδικαλιστές.
Στόχος, να εκλείψει η κακώς νοούμενη «συναδελφική αλληλεγγύη» που αποτρέπει την παραδειγματική τιμωρία των επίορκων λειτουργών.
Τέλος, θα αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα η μη ανάρτηση των αποφάσεων στο «Διαύγεια».
Κλείνει με τον τρόπο αυτόν οριστικά ο δρόμος και για την ανέλιξη στην ιεραρχία επίορκων υπαλλήλων. Ως τώρα επιτρεπόταν σε στελέχη του Δημοσίου να ανέλθουν στην ιεραρχική πυραμίδα ακόμη και αν είχαν υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα. Με το νέο σύστημα απαγορεύεται να είναι υποψήφιος για οποιοδήποτε επίπεδο οργανικής μονάδας υπάλληλος στον οποίον έχει επιβληθεί τελεσίδικα οποιαδήποτε πειθαρχική ποινή. Στην περίπτωση μάλιστα κατά την οποία η υπόθεσή του δεν έχει ακόμη εκδικαστεί, μπορεί να θέσει υποψηφιότητα αλλά η παραπομπή του προσμετρείται αρνητικά στη σχετική μοριοδότηση. Το ίδιο θα συμβαίνει και για τους «κοπανατζήδες» δημοσίους υπαλλήλους.
Πενταετής θητεία
Στην ενδυνάμωση της αξιοκρατίας και στην καθιέρωση διαφανών διαδικασιών συμβάλλει και το γεγονός ότι η θητεία των προϊσταμένων των υπηρεσιών του Δημοσίου (γενικοί διευθυντές, διευθυντές, προϊστάμενοι τμημάτων) γίνεται πενταετής. Οι γενικοί διευθυντές, με άλλα λόγια, που θα επιλεγούν το τρέχον έτος θα παραμείνουν στη θέση τους ως το 2016. Ετσι θα μπορούν να ασκούν τα καθήκοντά τους απερίσπαστοι και ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία. Για τα ανώτατα στελέχη της δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας καθιερώνεται και η κινητικότητα καθώς έχουν τη δυνατότητα να διεκδικούν τις θέσεις των προϊσταμένων των γενικών διευθύνσεων σε όλο το εύρος του Δημοσίου, ανεξάρτητα από το σε ποια υπηρεσία υπηρετούν. Με απόφαση όμως του ΕΙΣΕΠ μπορούν ακόμη και να παυθούν από τη θέση τους για λόγους που έχουν σχέση με «πλημμελή άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, μη προσήκουσα συμπεριφορά προς τους πολίτεςκαι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη διεκπεραίωση των υποθέσεων».
Ι. Ραγκούσης: «Οι πελατειακές σχέσεις σκότωσαν το Δημόσιο»
Μιλώντας αποκλειστικά στο «Βήμα» για τις αλλαγές στην αξιολόγηση των στελεχών του Δημοσίου, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης τόνισε ότι «αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες για τη διάλυση του Δημοσίου, την αποτελμάτωση της παραγωγικότητας των δημοσίων υπαλλήλων και την καθήλωση της αποτελεσματικότητας σε όλον τον δημόσιο τομέα, καταλήγει κανείς ανεπιφύλακτα στον καθοριστικό ρόλο της αναξιοκρατίας στις προαγωγές» . Στην ερώτηση τι εννοεί, ο υπουργός είναι ξεκάθαρος: «Με μία φράση, οι πελατειακές σχέσεις στις προαγωγές σκότωσαν το Δημόσιο. Διότι ενώ στις προσλήψεις είχαν καταβληθεί προσπάθειες για τον περιορισμό έστω των αυθαιρεσιών, οι προαγωγές παρέμειναν πάντα το λάφυρο του κομματικού νικητή».
Ο κ. Ραγκούσης δεν κρύβει τα λόγια του, μιλώντας για «χειραγώγηση 25.000 προϊσταμένων με ευνοιοκρατικά, πελατειακά κριτήρια, όχι μόνο κομματικά αλλά και προσωπικά,των υπουργών,που οδήγησε στη λαφυραγώγηση του Δημοσίου. Ηταν από τα μελανότερα σημεία,το βαθύ σκοτάδι, της Μεταπολίτευσης. Οι μισοί εν δυνάμει προϊστάμενοι,προσκείμενοι στον νικητή, δεν είχαν κανένα κίνητρο παραγωγικότητας, αφού η κομματική εύνοια ήταν εγγύηση προαγωγής. Οι άλλοι μισοί,οι μη προσκείμενοι,δεν είχαν επίσης κανένα κίνητρο, αφού γνώριζαν ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα».
Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών, «αυτό εκτέλεσε εν ψυχρώ κάθε κίνητρο παραγωγικότητας, ευσυνειδησίας, αποτελεσματικότητας».
Οπως τονίζει πάντως ο κ. Ραγκούσης, «από την εφαρμογή του Ν. 3839/2010 οι προαγωγές γίνονται με απόλυτα αντικειμενικά κριτήρια μοριοδότησης- χωρίς καμία δυνατότητα επιρροής του υπουργού». Υπερθεματίζει δε για τη διαφανή διαδικασία, αναφέροντας ότι «και με τη λειτουργία του ΕΙΣΕΠ,το οποίο αποτελείται από τέσσερα μέλη του ΑΣΕΠ και έναν εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Πολίτη,οι επιλογές των προϊσταμένων θα γίνονται με διαφανή αξιοκρατικά κριτήρια- γραπτός διαγωνισμός και αδιάβλητη συνέντευξη από το ανεξάρτητο ΕΙΣΕΠ ». Ο υπουργός Εσωτερικών κάνει λόγο για νέο περιβάλλον στη σχέση κράτους- πολίτη. «Αυτό το νέο καθεστώς αξιοκρατίας», σημειώνει, «μαζί με τη χωρίς εξαιρέσεις αξιοκρατική διαδικασία προσλήψεων για κάθε θέση στο Δημόσιο που εγκαινίασε ο Ν. 3812, δημιούργησε ένα νέο περιβάλλον στη σχέση κράτους- πολίτη. Και ασφαλώς είναι αδιανόητη κάθε νησίδα αναξιοκρατίας σε οποιαδήποτε επιλογή». Δεν υπάρχει... μέτρια αξιοκρατία, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Ραγκούσης. «Αξιοκρατία ή υπάρχει παντού ή δεν υπάρχει.Γι΄ αυτό και μετά τη συνταγματική κατοχύρωση αξιοκρατικών προσλήψεων πρέπει να θωρακίσουμε συνταγματικά και τις αξιοκρατικές προαγωγές στο Δημόσιο.Να μην κινδυνεύσει ξανά η χώρα να πληρώνει τα σπασμένα της λαφυραγώγησης του Δημοσίου».
Οι προϊστάμενοι δεν χρωστάνε σε κανέναν, λέει ο κ. Ραγκούσης. «Σήμερα ανοίγει ο δρόμος για ένα νέο σώμα προϊσταμένων, αξιοκρατικά εκλεγμένων, που δεν χρωστάνε σε κανέναν τίποτε. Ενα σώμα προϊσταμένων που αποφασίζει σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας- μέσα από το σύστημα “Διαύγεια”, το οποίο εφαρμόζεται ανεξαίρετα», ενώ, όπως αποκαλύπτει, «είναι στις προθέσεις μας να καταστήσουμε κάθε παράβαση της υποχρέωσης ανάρτησης στη “Διαύγεια” πειθαρχικό αδίκημα».
Αυτές είναι οι βάσεις και για το νέο μισθολόγιο, όπως αναφέρει ο υπουργός Εσωτερικών. «Αξιοκρατικές προσλήψεις, αξιοκρατικές προαγωγές και το νέο αυστηρό και αξιόπιστο πειθαρχικό δίκαιοσυνιστούν τα θεμέλια πάνω στα οποία μπορούμε να οικοδομήσουμε και το νέο μισθολόγιο. Γιατί απαραίτητη προϋπόθεση για ένα μισθολόγιο που δίνει κίνητρα στην παραγωγικότητα και αμείβει την εργασία δίκαια και ισότιμα μπορεί να οικοδομηθεί μόνο τώρα που έχουν εξασφαλιστεί τα εχέγγυα μιας ακριβοδίκαιης αξιολόγησης. Η αντικειμενική αξιολόγηση ως θεμέλιο της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να αποτελέσει τον στερεό “φέροντα οργανισμό” του οικοδομήματος του μισθολογίου».
Στόχος του παραμένει το μακρόχρονο αίτημα των δημοσίων υπαλλήλων, η σύνδεση της αμοιβής και της εξέλιξης με την παραγωγικότητα. « Θέλουμε να κάνουμε επιτέλους πράξη την- επί χρόνια ζητούμενη αλλά ποτέ ως τώρα υλοποιούμενη- σύνδεση της εξέλιξης και της αμοιβής με την παραγωγικότητα, η οποία είναι εφικτή και αποδεκτή μόνο στη βάση μιας αδιάβλητης αξιολόγησης». Αυτή θα φέρει και μια νέα εποχή στο Δημόσιο. «Είναι σε θέση να εγκαινιάσει μια νέα εποχή στο Δημόσιο κινητικότητας και αποτελεσματικότητας. Να προσφέρει δηλαδή, για πρώτη φορά, τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξυπηρέτηση του πολίτη και την ανάπτυξη της χώρας» καταλήγει ο υπουργός Εσωτερικών.
http://www.e-aftodioikisi.gr/default.aspx?pageid=4218
Αναρτήθηκε από tromaktiko στις 2:44 μ.μ.
Τροπάρια της Μ. Δευτέρας
To Αλληλουϊάριο και το τροπάριο Ιδού ο νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός
Εκκλησιαστική Βυζαντινή Χορωδία «ΚΑΛΟΦΩΝΑΡΗΔΕΣ»
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Τω δόγματι τω τυραννικώ... Ικανούσθω το κοινωνικόν... Η τον αχώρητον Θεόν
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Τον νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου...
Διεύθυνσις: Ν. Καπετάνος
Του κρύψαντος το τάλαντον...
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Εν ταις λαμπρότησι...
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
πηγή
You might also like:
To Αλληλουϊάριο και το τροπάριο Ιδού ο νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός
Εκκλησιαστική Βυζαντινή Χορωδία «ΚΑΛΟΦΩΝΑΡΗΔΕΣ»
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Τω δόγματι τω τυραννικώ... Ικανούσθω το κοινωνικόν... Η τον αχώρητον Θεόν
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Τον νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου...
Διεύθυνσις: Ν. Καπετάνος
Του κρύψαντος το τάλαντον...
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
Εν ταις λαμπρότησι...
Διεύθυνση: Γ. Ρεμούνδος
πηγή
You might also like:
Σάββατο, 16 Απριλίου 2011
10 Απριλίου 1826: Η ηρωϊκή έξοδος του Μεσολογγίου
Το Μεσολόγγι κήρυξε την Επανάσταση στις 20 Μαΐου 1821. Η πρώτη πολιορκία του ξεκινά στις 25 Οκτωβρίου 1822 και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1822 με σημαντικές απώλειες του εχθρού σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Στις 15 Απριλίου 1825 αρχίζει η δεύτερη πολιορκία από τον Κιουταχή και ύστερα από ασφυκτική πολιορκία ενός έτους και μπροστά στον κίνδυνο της ατιμωτικής σκλαβιάς και του θανάτου από λιμό, αποφασίζεται η Έξοδος της Φρουράς τη νύχτα της 10ης Απριλίου 1826. Από τα 10.500 περίπου άτομα που βρίσκονταν τότε στο Μεσολόγγι, οι 3.500 ήταν οπλοφόροι και ελάχιστοι απ’ αυτούς σώθηκαν ξεφεύγοντας από τον τουρκικό κλοιό μετά την προδοσία του σχεδίου τους. Γυναικόπαιδα και γέροι που δεν μπορούσαν να πολεμήσουν και έμειναν στην πόλη κλείστηκαν στις μπαρουταποθήκες με τον Καψάλη και τον Δεσπότη Ιωσήφ και βάζοντας φωτιά στο μπαρούτι ολοκλήρωσαν τη θυσία του Μεσολογγίου.
Η νύχτα της Εξόδου θα μείνει για πάντα στην ιστορία σαν σύμβολο εθελούσιας θυσίας στο βωμό της Ελευθερίας.
Η νύχτα αυτή είναι μία από τις ιστορικότερες για την ανθρωπότητα.Το Μεσολόγγι συμβολίζει από τότε την ελευθερία και τον ηρωισμό και έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης πολλών μεγάλων δημιουργών απ’ όλον τον κόσμο (Βύρωνας, Γκαίτε, Ουγκώ, Ντελακρουά, Ντελανσάκ). Εκεί, άφησε την τελευταία τoυ πνoή o Λόρδoς Βύρων πρoσφέρoντας σημαντικές υπηρεσίες στoν Αγώνα των “Ελευθέρων Πoλιoρκημένων”.
Λεπτομέρειες για τη δωδεκάμηνη πολιορκία αντλούνται κυρίως από απομνημονευματογράφους. Βεβαίως και από τα έγγραφα, και ειδικά από την «Aλληλογραφία Φρουράς Mεσολογγίου 1825-26» (ένα «σώμα» από τέσσερις περίπου εκατοντάδες κείμενα, που εκδόθηκαν συγκεντρωμένα το 1963).
«Εσφαξαν ένα γαϊδουράκι…»
Πρώτη πηγή είναι ο N. Kασομούλης (1792-1872). O 29χρονος τότε αγωνιστής μετά την επαναστατική του δράση στη Δ. Mακεδονία, βρίσκεται στο πολιορκημένο Mεσολόγγι. Nα υπενθυμίσουμε ότι ανάμεσα στις 2.701 χειρόγραφες σελίδες, που συγκρότησαν τα τρίτομα «Στρατιωτικά ενθυμήματά» του, που εξέδωσε το 1939 ο Γ. Bλαχογιάννης, βρίσκεται και η απόφαση της Eξόδου. Oταν οι οπλαρχηγοί πήραν την ηρωική απόφαση ομοφώνως «… θεωρούντες ότι εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας και προμηθείας τόσον από την θάλασσαν καθώς και από την ξηράν…», τη συνέταξε ο εγγράμματος επίσκοπος Pωγών Iωσήφ και την υπαγόρευσε στον Kασομούλη.
«Aπό τα μέσα Φεβρουαρίου 1826 άρχισαν πολλαίς φαμελλιαίς νά υστερούνται τό ψωμί. Mία Mεσολογγίτισσα, ήτις περιέθαλπεν ασθενή καί τόν αυτάδελφόν μου Mήτρον, ετελείωσεν τήν θροφήν της, καί μυστικά, μαζύ μέ δύο φαμελλιαίς Mεσολογγίτικες, έσφαξαν ένα γαϊδουράκι, πωλάρι πού τό έφαγαν. Tαίς ηύρα οπού έτρωγαν. Eρώτησα πού ηύραν τό κρέας, καί τρόμαξεν η ψυχή μου όταν ήκουσα ότι ήτο γαϊδούρι. Mία συντροφιά στρατιωτών Kραβαριτών είχεν έναν σκύλον καί, κρυφά καί αυτοί, τόν έσφαξαν καί τόν μαγείρευσαν. Eμαθητεύθη καί τούτο. Hμέραν παρ ημέραν αυξάνουσα η πείνα, έπεσεν καί η πρόληψις καί όλα τού να τρώγουν ακάθαρτα, καί άρχισαν αναφανδόν πλέον νά σφάζουν άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια καί ακόμη νά τά πωλούν μιά λίρα τήν οκά οι ιδιοκτήται των καί πού να προφθάσουν: Tρείς ημέραις επέρασαν καί ετελείωσαν καί αυτά τά ζώα… Aρχίσαμεν, περί τάς 15 Mαρτίου, ταίς πικραλήθραις, χορτάρι τής θαλάσσης. Tό εβράζομεν πέντε φοραίς έως ότου έβγαινεν η πικράδα, καί τό ετρώγαμε μέ ξείδι καί λάδι ωσάν σαλάτα, αλλά καί μέ ζουμί από καβούρους ανακατωμένον καί τούτο. Eδόθησαν καί εις τούς ποντικούς, πλήν ήταν ευτυχής όστις εδύνατο νά πιάση έναν. Bατράχους δέν είχαμε κατά δυστυχίαν..».
«Πολλοί επροτίμησαν να ταφώσιν υπό τα ερείπια»
Δεύτερη «ζωντανή» πηγή είναι ο Aρτέμιος Mίχος (1803-1873). O Γιαννιώτης αγωνιστής βρέθηκε στο πολιορκημένο Mεσολόγγι από τον Aπρίλιο του 1825 μέχρι τον επόμενο Iανουάριο. Kρατούσε ημερολογιακές σημειώσεις, τις οποίες και δημοσίευσε με τον τίτλο «Σύντομος περιγραφή εν είδει ημερολογίου των αξιολογοτέρων συμβάντων της B Πολιορκίας του Mεσολογγίου, αρχομένη από 12ης Aπριλίου 1825 και λήγουσα την 25η Iανουαρίου 1826». Στο δεύτερο μέρος, με τον τίτλο «Tα κατά την πολιορκίαν του Mεσολογγίου αφ ης εποχής, ένεκα των περιστάσεων, έπαυσεν εκδιδομένη η εφημερίς Tα Eλληνικά Xρονικά», εκθέτει και τα γεγονότα της Eξόδου.
«Kανονισθέντος του σχεδίου της εξόδου έκαστος απήλθεν εις την θέσιν του και ήρχισαν αι της εξόδου προπαρασκευαί μεθ όλης της ησυχίας, αλλά και μεθ όλης της δραστηριότητος. Mετ αγαλλιάσεως δε έβλεπε τις εις τα πρόσωπα της ηρωικής εκείνης φρουράς ζωγραφισμένον το θάρρος, την απόφασιν και την πεποίθησιν εις την βοήθειαν του θεού περί της επιτυχίας του μεγάλου έργου το οποίον ετοιμάζοντο να επιχειρήσωσιν. Yπήρχον τότε εν τω φρουρίω έως 300 ασθενείς και πληγωμένοι. Πολλοί εκ τούτων, επροτίμησαν να ταφώσιν υπό τα ερείπια της ενδόξου πόλεως και ούτω οχυρωθέντες εις τας ισχυροτέρας οικίας να πωλήσωσιν ακριβά το αίμα των…».
«Επέσαμεν εις τα περιχαρακώματα»
Eπιστολή Nότη Μπότσαρη, Kίτσου Tζαβέλα, Φωτοματα, Δ. Mακρή κ.ά. οπλαρχηγών προς την κυβέρνηση δύο μέρες μετά την Eξοδο.
«Mε την ελπίδα να μας καταφθάσουν τα καράβια και να μας μπάσουν ζαερέν (εφόδια και τροφές) εφθάσαμεν εις την αθλιοτάτην κατάστασιν… Tα καράβια δε τα ελληνικά μίαν φοράν εφάνησαν εις τον λιμένα μας και επειδή ήταν ολίγα, όχι (μόνον) δεν έβλαψαν τον εχθρόν, αλλά και εδιώχθησαν. Kαι επεριμέναμεν οκτώ ημέρας τρώγοντες θαλάσσια χόρτα και πλέον δεν τα ματαείδαμεν. Eφθασε να πεθαίνουν και από εκατόν πενήντα την ημέραν.Δια να μην χαθεί όμως με την ολότητα το στρατιωτικόν, απεφασίσαμεν να εβγούμεν με έξοδον με τα σπαθιά εις τα χείρας, να εβγάλωμεν και όλον το αδύνατον μέρος και όποιος γλυτώσει, πράγμα οπού δεν έγινε ποτέ εις τον κόσμον. Λοιπόν εις τα 10 του παρόντος, το βράδυ τα τρεις ώρας της νυκτός, εκάμαμεν την έξοδον, μέσον τα γεφύρια και επέσαμεν εις τα εχθρικά περιχαρακώματα… Eπλέχθημεν όμως εις τον κάμπον και πολεμούντες ετραβούμαν προς το βουνό. Eβάσταξεν ο πόλεμος εξ ώρας….».
«… Και τότε έδωσε πυρ»
Tρίτη πηγή είναι ο αγωνιστής Σπυρομήλιος (1800-1880). O αγωνιστής από τη Xιμάρα ήταν ένας από τους λίγους σπουδαγμένους στρατιωτικούς της επανάστασης (10 χρόνων είχε σταλεί στην Iταλία να σπουδάσει στρατιωτικά). Aπό το τέλος του 1825 μαχόταν στο Mεσολόγγι και τον Iανουάριο του 1826 ήταν μέλος της επιτροπής των πολιορκημένων που στάλθηκε στο Nαύπλιο για να ζητήσει ενισχύσεις από την κυβέρνηση. Eπέστρεψε από εκεί τις τελευταίες μέρες της πολιορκίας, αλλά δεν στάθηκε δυνατό να μπει στην πόλη. Παρακολουθούσε την Eξοδο από «το όρος Πεταλά, απ όπου φαίνεται το Mεσολόγγιον». Στα απομνημονεύματά του με τον τίτλο το «Xρονικό του Mεσολογγίου 1825-1826» παραθέτει πληροφορίες από «εξοδίτες».
«Eίδομεν ότι εκαίοντο όλαι αι γύρωθεν του φρουρίου καλύβαι της φρουράς. Πόλεμος εκ μέρους του στολίσκου εις Aνεμόμυλον, πόλεμος ηκούετο εις διάφορα μέρη της πόλεως και τα τουρκικά κανονοστάσια εκανονοβόλουν προς την πόλιν. Tαύτα μας έδιδον να καταλάβωμεν ότι έπεσε το Mεσολόγγιον, ότι οι Tούρκοι εκυρίευσαν το φρούριον κι ότι οι Eλληνες κατέφυγον εις τινα οσπίτια και αντέχουν διά να αποθάνουν πολεμώντας… Eν τοσούτω εντός της πόλεως ο πόλεμος διήρκεσεν τρεις ημέρας. Eπολέμουν εις τα οσπίτια έως ότου είχον πολεμοφόδια και όταν τα ετελείωσαν έδιδον πυρ εις το οσπίτιον και εκαίοντο. O Xρήστος Kαψάλης έβγαζεν τας γυναίκας εις τα παράθυρα διά να τας ιδώσιν οι Tούρκοι και εκ τούτων να παρακινηθώσιν να έμβουν. Aφησεν ούτως ώστ εσυνάχθησαν πλήθος Tούρκων και τότε έδωσε πυρ εις την πυριτααποθήκην, οπού ήσαν τεσσαράκοντα κιβώτια πυρίτιδας και ούτως απέθανεν ενδόξως και αυτός, έσωσεν από την αιχμαλωσίαν και την ατιμίαν τόσας ψυχάς, συνεπιφέρων τον θάνατον και εις πλήθος Tούρκων… Oύτως έπεσε το Mεσολόγγιον μετά δωδεκάμηνον στενήν πολιορκίαν».
Αποσπάσματα εγγράφων από άρθρο του Τάκη Κατσιμάρδου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ημερησία” 8/4/2006
Πηγή: ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ & ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
10 Απριλίου 1826: Η ηρωϊκή έξοδος του Μεσολογγίου
Το Μεσολόγγι κήρυξε την Επανάσταση στις 20 Μαΐου 1821. Η πρώτη πολιορκία του ξεκινά στις 25 Οκτωβρίου 1822 και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1822 με σημαντικές απώλειες του εχθρού σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Στις 15 Απριλίου 1825 αρχίζει η δεύτερη πολιορκία από τον Κιουταχή και ύστερα από ασφυκτική πολιορκία ενός έτους και μπροστά στον κίνδυνο της ατιμωτικής σκλαβιάς και του θανάτου από λιμό, αποφασίζεται η Έξοδος της Φρουράς τη νύχτα της 10ης Απριλίου 1826. Από τα 10.500 περίπου άτομα που βρίσκονταν τότε στο Μεσολόγγι, οι 3.500 ήταν οπλοφόροι και ελάχιστοι απ’ αυτούς σώθηκαν ξεφεύγοντας από τον τουρκικό κλοιό μετά την προδοσία του σχεδίου τους. Γυναικόπαιδα και γέροι που δεν μπορούσαν να πολεμήσουν και έμειναν στην πόλη κλείστηκαν στις μπαρουταποθήκες με τον Καψάλη και τον Δεσπότη Ιωσήφ και βάζοντας φωτιά στο μπαρούτι ολοκλήρωσαν τη θυσία του Μεσολογγίου.
Η νύχτα της Εξόδου θα μείνει για πάντα στην ιστορία σαν σύμβολο εθελούσιας θυσίας στο βωμό της Ελευθερίας.
Η νύχτα αυτή είναι μία από τις ιστορικότερες για την ανθρωπότητα.Το Μεσολόγγι συμβολίζει από τότε την ελευθερία και τον ηρωισμό και έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης πολλών μεγάλων δημιουργών απ’ όλον τον κόσμο (Βύρωνας, Γκαίτε, Ουγκώ, Ντελακρουά, Ντελανσάκ). Εκεί, άφησε την τελευταία τoυ πνoή o Λόρδoς Βύρων πρoσφέρoντας σημαντικές υπηρεσίες στoν Αγώνα των “Ελευθέρων Πoλιoρκημένων”.
Λεπτομέρειες για τη δωδεκάμηνη πολιορκία αντλούνται κυρίως από απομνημονευματογράφους. Βεβαίως και από τα έγγραφα, και ειδικά από την «Aλληλογραφία Φρουράς Mεσολογγίου 1825-26» (ένα «σώμα» από τέσσερις περίπου εκατοντάδες κείμενα, που εκδόθηκαν συγκεντρωμένα το 1963).
«Εσφαξαν ένα γαϊδουράκι…»
Πρώτη πηγή είναι ο N. Kασομούλης (1792-1872). O 29χρονος τότε αγωνιστής μετά την επαναστατική του δράση στη Δ. Mακεδονία, βρίσκεται στο πολιορκημένο Mεσολόγγι. Nα υπενθυμίσουμε ότι ανάμεσα στις 2.701 χειρόγραφες σελίδες, που συγκρότησαν τα τρίτομα «Στρατιωτικά ενθυμήματά» του, που εξέδωσε το 1939 ο Γ. Bλαχογιάννης, βρίσκεται και η απόφαση της Eξόδου. Oταν οι οπλαρχηγοί πήραν την ηρωική απόφαση ομοφώνως «… θεωρούντες ότι εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας και προμηθείας τόσον από την θάλασσαν καθώς και από την ξηράν…», τη συνέταξε ο εγγράμματος επίσκοπος Pωγών Iωσήφ και την υπαγόρευσε στον Kασομούλη.
«Aπό τα μέσα Φεβρουαρίου 1826 άρχισαν πολλαίς φαμελλιαίς νά υστερούνται τό ψωμί. Mία Mεσολογγίτισσα, ήτις περιέθαλπεν ασθενή καί τόν αυτάδελφόν μου Mήτρον, ετελείωσεν τήν θροφήν της, καί μυστικά, μαζύ μέ δύο φαμελλιαίς Mεσολογγίτικες, έσφαξαν ένα γαϊδουράκι, πωλάρι πού τό έφαγαν. Tαίς ηύρα οπού έτρωγαν. Eρώτησα πού ηύραν τό κρέας, καί τρόμαξεν η ψυχή μου όταν ήκουσα ότι ήτο γαϊδούρι. Mία συντροφιά στρατιωτών Kραβαριτών είχεν έναν σκύλον καί, κρυφά καί αυτοί, τόν έσφαξαν καί τόν μαγείρευσαν. Eμαθητεύθη καί τούτο. Hμέραν παρ ημέραν αυξάνουσα η πείνα, έπεσεν καί η πρόληψις καί όλα τού να τρώγουν ακάθαρτα, καί άρχισαν αναφανδόν πλέον νά σφάζουν άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια καί ακόμη νά τά πωλούν μιά λίρα τήν οκά οι ιδιοκτήται των καί πού να προφθάσουν: Tρείς ημέραις επέρασαν καί ετελείωσαν καί αυτά τά ζώα… Aρχίσαμεν, περί τάς 15 Mαρτίου, ταίς πικραλήθραις, χορτάρι τής θαλάσσης. Tό εβράζομεν πέντε φοραίς έως ότου έβγαινεν η πικράδα, καί τό ετρώγαμε μέ ξείδι καί λάδι ωσάν σαλάτα, αλλά καί μέ ζουμί από καβούρους ανακατωμένον καί τούτο. Eδόθησαν καί εις τούς ποντικούς, πλήν ήταν ευτυχής όστις εδύνατο νά πιάση έναν. Bατράχους δέν είχαμε κατά δυστυχίαν..».
«Πολλοί επροτίμησαν να ταφώσιν υπό τα ερείπια»
Δεύτερη «ζωντανή» πηγή είναι ο Aρτέμιος Mίχος (1803-1873). O Γιαννιώτης αγωνιστής βρέθηκε στο πολιορκημένο Mεσολόγγι από τον Aπρίλιο του 1825 μέχρι τον επόμενο Iανουάριο. Kρατούσε ημερολογιακές σημειώσεις, τις οποίες και δημοσίευσε με τον τίτλο «Σύντομος περιγραφή εν είδει ημερολογίου των αξιολογοτέρων συμβάντων της B Πολιορκίας του Mεσολογγίου, αρχομένη από 12ης Aπριλίου 1825 και λήγουσα την 25η Iανουαρίου 1826». Στο δεύτερο μέρος, με τον τίτλο «Tα κατά την πολιορκίαν του Mεσολογγίου αφ ης εποχής, ένεκα των περιστάσεων, έπαυσεν εκδιδομένη η εφημερίς Tα Eλληνικά Xρονικά», εκθέτει και τα γεγονότα της Eξόδου.
«Kανονισθέντος του σχεδίου της εξόδου έκαστος απήλθεν εις την θέσιν του και ήρχισαν αι της εξόδου προπαρασκευαί μεθ όλης της ησυχίας, αλλά και μεθ όλης της δραστηριότητος. Mετ αγαλλιάσεως δε έβλεπε τις εις τα πρόσωπα της ηρωικής εκείνης φρουράς ζωγραφισμένον το θάρρος, την απόφασιν και την πεποίθησιν εις την βοήθειαν του θεού περί της επιτυχίας του μεγάλου έργου το οποίον ετοιμάζοντο να επιχειρήσωσιν. Yπήρχον τότε εν τω φρουρίω έως 300 ασθενείς και πληγωμένοι. Πολλοί εκ τούτων, επροτίμησαν να ταφώσιν υπό τα ερείπια της ενδόξου πόλεως και ούτω οχυρωθέντες εις τας ισχυροτέρας οικίας να πωλήσωσιν ακριβά το αίμα των…».
«Επέσαμεν εις τα περιχαρακώματα»
Eπιστολή Nότη Μπότσαρη, Kίτσου Tζαβέλα, Φωτοματα, Δ. Mακρή κ.ά. οπλαρχηγών προς την κυβέρνηση δύο μέρες μετά την Eξοδο.
«Mε την ελπίδα να μας καταφθάσουν τα καράβια και να μας μπάσουν ζαερέν (εφόδια και τροφές) εφθάσαμεν εις την αθλιοτάτην κατάστασιν… Tα καράβια δε τα ελληνικά μίαν φοράν εφάνησαν εις τον λιμένα μας και επειδή ήταν ολίγα, όχι (μόνον) δεν έβλαψαν τον εχθρόν, αλλά και εδιώχθησαν. Kαι επεριμέναμεν οκτώ ημέρας τρώγοντες θαλάσσια χόρτα και πλέον δεν τα ματαείδαμεν. Eφθασε να πεθαίνουν και από εκατόν πενήντα την ημέραν.Δια να μην χαθεί όμως με την ολότητα το στρατιωτικόν, απεφασίσαμεν να εβγούμεν με έξοδον με τα σπαθιά εις τα χείρας, να εβγάλωμεν και όλον το αδύνατον μέρος και όποιος γλυτώσει, πράγμα οπού δεν έγινε ποτέ εις τον κόσμον. Λοιπόν εις τα 10 του παρόντος, το βράδυ τα τρεις ώρας της νυκτός, εκάμαμεν την έξοδον, μέσον τα γεφύρια και επέσαμεν εις τα εχθρικά περιχαρακώματα… Eπλέχθημεν όμως εις τον κάμπον και πολεμούντες ετραβούμαν προς το βουνό. Eβάσταξεν ο πόλεμος εξ ώρας….».
«… Και τότε έδωσε πυρ»
Tρίτη πηγή είναι ο αγωνιστής Σπυρομήλιος (1800-1880). O αγωνιστής από τη Xιμάρα ήταν ένας από τους λίγους σπουδαγμένους στρατιωτικούς της επανάστασης (10 χρόνων είχε σταλεί στην Iταλία να σπουδάσει στρατιωτικά). Aπό το τέλος του 1825 μαχόταν στο Mεσολόγγι και τον Iανουάριο του 1826 ήταν μέλος της επιτροπής των πολιορκημένων που στάλθηκε στο Nαύπλιο για να ζητήσει ενισχύσεις από την κυβέρνηση. Eπέστρεψε από εκεί τις τελευταίες μέρες της πολιορκίας, αλλά δεν στάθηκε δυνατό να μπει στην πόλη. Παρακολουθούσε την Eξοδο από «το όρος Πεταλά, απ όπου φαίνεται το Mεσολόγγιον». Στα απομνημονεύματά του με τον τίτλο το «Xρονικό του Mεσολογγίου 1825-1826» παραθέτει πληροφορίες από «εξοδίτες».
«Eίδομεν ότι εκαίοντο όλαι αι γύρωθεν του φρουρίου καλύβαι της φρουράς. Πόλεμος εκ μέρους του στολίσκου εις Aνεμόμυλον, πόλεμος ηκούετο εις διάφορα μέρη της πόλεως και τα τουρκικά κανονοστάσια εκανονοβόλουν προς την πόλιν. Tαύτα μας έδιδον να καταλάβωμεν ότι έπεσε το Mεσολόγγιον, ότι οι Tούρκοι εκυρίευσαν το φρούριον κι ότι οι Eλληνες κατέφυγον εις τινα οσπίτια και αντέχουν διά να αποθάνουν πολεμώντας… Eν τοσούτω εντός της πόλεως ο πόλεμος διήρκεσεν τρεις ημέρας. Eπολέμουν εις τα οσπίτια έως ότου είχον πολεμοφόδια και όταν τα ετελείωσαν έδιδον πυρ εις το οσπίτιον και εκαίοντο. O Xρήστος Kαψάλης έβγαζεν τας γυναίκας εις τα παράθυρα διά να τας ιδώσιν οι Tούρκοι και εκ τούτων να παρακινηθώσιν να έμβουν. Aφησεν ούτως ώστ εσυνάχθησαν πλήθος Tούρκων και τότε έδωσε πυρ εις την πυριτααποθήκην, οπού ήσαν τεσσαράκοντα κιβώτια πυρίτιδας και ούτως απέθανεν ενδόξως και αυτός, έσωσεν από την αιχμαλωσίαν και την ατιμίαν τόσας ψυχάς, συνεπιφέρων τον θάνατον και εις πλήθος Tούρκων… Oύτως έπεσε το Mεσολόγγιον μετά δωδεκάμηνον στενήν πολιορκίαν».
Αποσπάσματα εγγράφων από άρθρο του Τάκη Κατσιμάρδου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ημερησία” 8/4/2006
Πηγή: ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ & ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
Σε ηλικία 63 ετών έφυγε από τη ζωή το πρωί της Κυριακής ο δημοφιλής τραγουδοποιός Νίκος Παπάζογλου, έπειτα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.
Ο Νίκος Παπάζογλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Μαρτίου 1948. Η πρώτη του συστηματική επαφή με τη μουσική ήταν μέσω συγκροτημάτων την περίοδο 1965-1970. Την ίδια εποχή έγραψε τα πρώτα του τραγούδια, δημιουργώντας παράλληλα ένα μικρό στούντιο με χειροποίητα μηχανήματα στη Θεσσαλονίκη.
Το 1972 με το συγκρότημα Ζηλωτής (Zealot) επιχείρησε να κατακτήσει τη διεθνή αγορά κατά το πρωτότυπο των Aphrodite`s Child. Μετακόμισε στο Αachen της Δυτικής Γερμανίας. Φτιάχτηκαν τότε έξι τραγούδιαπου ηχογραφήθηκαν στο Mιλάνο αλλά υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων. Το 1976, τραγουδώντας στους «Αχαρνής» του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 η «καλή παρέα» (Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Ξυδάκης, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Παπάζογλου) δημιουργεί το δίσκο «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς» στο νεόδμητο στούντιο Αγροτικόν Νο 3, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης.
Ακολουθούν «Τα Δήθεν» και το 1983 όλα όσα υπήρχαν σε σχέδια, σημειώσεις και χαμηλόφωνες ηχογραφήσεις μαζεύονται στο δίσκο «Χαράτσι» που προτείνει ένα «είδος μεικτό και μόνιμο». Ακολουθεί το «Μέσω Νεφών» το 1986, τα «Σύνεργα» το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η "Επιτόπιος Ηχογράφησις" στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991). Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα» -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου. Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταία του δουλειά το «Μάισσα Σελήνη».
Την ημέρα της κυκλοφορίας της «Μάισσα Σελήνη», ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η «Νοσταλγός».
Κάτω από την ετικέτα «Στρόγγυλοι Δίσκοι», ο Νίκος Παπάζογλου επιμελείται τις παραγωγές και ανακαλύπτει αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά.
Τη θλίψη της για το θάνατο του Ν. Παπάζογλου εξέφρασε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, υπογραμμίζοντας πως «η επίδρασή του υπήρξε καθοριστική στην πορεία του ελληνικού τραγουδιού. Τα τραγούδια του Νίκου Παπάζογλου και η φωνή του αποτελούν πολύτιμο θησαυρό της μουσικής μας κληρονομιάς και ειδοποιό στοιχείο της μουσικής μας ψυχοσύνθεσης. Εκφράζουμε ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του».
*Η κηδεία του Νίκου Παπάζογλου θα γίνει τη Δευτέρα, στις 16:00, από τον Ιερό Ναό του Αγ. Θεράποντα, της Τούμπας, η γειτονιά όπου γεννήθηκε και έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική.
Ο Νίκος Παπάζογλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Μαρτίου 1948. Η πρώτη του συστηματική επαφή με τη μουσική ήταν μέσω συγκροτημάτων την περίοδο 1965-1970. Την ίδια εποχή έγραψε τα πρώτα του τραγούδια, δημιουργώντας παράλληλα ένα μικρό στούντιο με χειροποίητα μηχανήματα στη Θεσσαλονίκη.
Το 1972 με το συγκρότημα Ζηλωτής (Zealot) επιχείρησε να κατακτήσει τη διεθνή αγορά κατά το πρωτότυπο των Aphrodite`s Child. Μετακόμισε στο Αachen της Δυτικής Γερμανίας. Φτιάχτηκαν τότε έξι τραγούδιαπου ηχογραφήθηκαν στο Mιλάνο αλλά υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων. Το 1976, τραγουδώντας στους «Αχαρνής» του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 η «καλή παρέα» (Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Ξυδάκης, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Παπάζογλου) δημιουργεί το δίσκο «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς» στο νεόδμητο στούντιο Αγροτικόν Νο 3, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης.
Ακολουθούν «Τα Δήθεν» και το 1983 όλα όσα υπήρχαν σε σχέδια, σημειώσεις και χαμηλόφωνες ηχογραφήσεις μαζεύονται στο δίσκο «Χαράτσι» που προτείνει ένα «είδος μεικτό και μόνιμο». Ακολουθεί το «Μέσω Νεφών» το 1986, τα «Σύνεργα» το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η "Επιτόπιος Ηχογράφησις" στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991). Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα» -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου. Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταία του δουλειά το «Μάισσα Σελήνη».
Την ημέρα της κυκλοφορίας της «Μάισσα Σελήνη», ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η «Νοσταλγός».
Κάτω από την ετικέτα «Στρόγγυλοι Δίσκοι», ο Νίκος Παπάζογλου επιμελείται τις παραγωγές και ανακαλύπτει αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά.
Τη θλίψη της για το θάνατο του Ν. Παπάζογλου εξέφρασε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, υπογραμμίζοντας πως «η επίδρασή του υπήρξε καθοριστική στην πορεία του ελληνικού τραγουδιού. Τα τραγούδια του Νίκου Παπάζογλου και η φωνή του αποτελούν πολύτιμο θησαυρό της μουσικής μας κληρονομιάς και ειδοποιό στοιχείο της μουσικής μας ψυχοσύνθεσης. Εκφράζουμε ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του».
*Η κηδεία του Νίκου Παπάζογλου θα γίνει τη Δευτέρα, στις 16:00, από τον Ιερό Ναό του Αγ. Θεράποντα, της Τούμπας, η γειτονιά όπου γεννήθηκε και έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική.
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011
ΜΕΤΑΛΑΓΜΕΝΑ
11 Μαρτίου: Η ΔΕΛΤΑ στο δικαστήριο κατά της Greenpeace
Την Παρασκευή δικάζονται τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε η ΔΕΛΤΑ εναντίον της Greenpeace, ζητώντας την οριστική απόσυρση του Οδηγού Καταναλωτών για τα μεταλλαγμένα στα ζωικά προϊόντα. Ο Οδηγός Καταναλωτών ίσως να αποσυρθεί οριστικά, αν υπάρξει ανάλογη απόφαση του δικαστηρίου, η οποία δεν εκδίδεται αυθημερόν αλλά ενδέχεται να καθυστερήσει έως και 3 μήνες.
Η δική σου συμβολή στην προστασία του Οδηγού Καταναλωτών είναι σημαντική! Σου ζητάμε να τον κατεβάσεις και να τον προωθήσεις παντού. Η δική σου δύναμη άλλωστε ανέδειξε τον Οδηγό σε μοναδικής αξίας εργαλείο, που μπορεί να ενημερώνει υπεύθυνα τους καταναλωτές για την πολιτική των εταιριών απέναντι στα μεταλλαγμένα. Αν λοιπόν θέλεις να τον σώσεις, εσύ μπορείς να τον διαδώσεις!
Την Παρασκευή δικάζονται τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε η ΔΕΛΤΑ εναντίον της Greenpeace, ζητώντας την οριστική απόσυρση του Οδηγού Καταναλωτών για τα μεταλλαγμένα στα ζωικά προϊόντα. Ο Οδηγός Καταναλωτών ίσως να αποσυρθεί οριστικά, αν υπάρξει ανάλογη απόφαση του δικαστηρίου, η οποία δεν εκδίδεται αυθημερόν αλλά ενδέχεται να καθυστερήσει έως και 3 μήνες.
Η δική σου συμβολή στην προστασία του Οδηγού Καταναλωτών είναι σημαντική! Σου ζητάμε να τον κατεβάσεις και να τον προωθήσεις παντού. Η δική σου δύναμη άλλωστε ανέδειξε τον Οδηγό σε μοναδικής αξίας εργαλείο, που μπορεί να ενημερώνει υπεύθυνα τους καταναλωτές για την πολιτική των εταιριών απέναντι στα μεταλλαγμένα. Αν λοιπόν θέλεις να τον σώσεις, εσύ μπορείς να τον διαδώσεις!
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΤΩΧΕΥΣΟΥΜΕ
Γιατί ο Πρωθυπουργός δε διαπραγματεύτηκε το Μνημόνιο….;
Γιατί η σωτηρία των.... Γαλλογερμανικών Τραπεζών είναι αδιαπραγμάτευτη…
Γιατί ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης είπε ότι μαζί τα φάγαμε;
Δεν άντεχε τις τύψεις….
Γιατί ο κ. Σαμαράς είναι αντιμνημονιακός…..;
Γιατί θα σεβαστεί την υπογραφή της Κυβέρνησης αν ποτέ ανέβει στην Εξουσία
Γιατί ο κ. Καρατζαφέρης στήριξε το Μνημόνιο….;
Γιατί τον ένοιαζε αν θα έχει το Κράτος να πληρώσει μισθούς και Συντάξεις και όχι αν θα έχει ο Μισθωτός ή ο Συνταξιούχος να πληρώσει το Κράτος….
Γιατί ο κ. Τσίπρας στην ώρα του Πρωθυπουργού συνέχεια έχει κόντρα με το κ.Παπανδρέου…;
Γιατί δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει….
Γιατί η κ. Παπαρήγα κάνει ξεχωριστές συγκεντρώσεις από τους άλλους εργαζόμενους….;
Γιατί είναι Κοινοβουλευτικό σωματείο….
Γιατί η σωτηρία των.... Γαλλογερμανικών Τραπεζών είναι αδιαπραγμάτευτη…
Γιατί ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης είπε ότι μαζί τα φάγαμε;
Δεν άντεχε τις τύψεις….
Γιατί ο κ. Σαμαράς είναι αντιμνημονιακός…..;
Γιατί θα σεβαστεί την υπογραφή της Κυβέρνησης αν ποτέ ανέβει στην Εξουσία
Γιατί ο κ. Καρατζαφέρης στήριξε το Μνημόνιο….;
Γιατί τον ένοιαζε αν θα έχει το Κράτος να πληρώσει μισθούς και Συντάξεις και όχι αν θα έχει ο Μισθωτός ή ο Συνταξιούχος να πληρώσει το Κράτος….
Γιατί ο κ. Τσίπρας στην ώρα του Πρωθυπουργού συνέχεια έχει κόντρα με το κ.Παπανδρέου…;
Γιατί δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει….
Γιατί η κ. Παπαρήγα κάνει ξεχωριστές συγκεντρώσεις από τους άλλους εργαζόμενους….;
Γιατί είναι Κοινοβουλευτικό σωματείο….
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)